ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

เรื่องเล่าของตัวตนในนวนิยายเชิงอัตชีวประวัติเรื่อง เงาสีขาว ของแดนอรัญ แสงทอง

หน่วยงาน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : เรื่องเล่าของตัวตนในนวนิยายเชิงอัตชีวประวัติเรื่อง เงาสีขาว ของแดนอรัญ แสงทอง
นักวิจัย : วยากร พึ่งเงิน
คำค้น : Daen-aran Saengthong , Historical fiction, Thai -- History and criticism , แดนอรัญ แสงทอง -- ผลงาน , นวนิยายประวัติศาสตร์ไทย -- ประวัติและวิจารณ์
หน่วยงาน : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผู้ร่วมงาน : ตรีศิลป์ บุญขจร , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะอักษรศาสตร์
ปีพิมพ์ : 2555
อ้างอิง : http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/45437
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

วิทยานิพนธ์ (อ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2555

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากลวิธีการประพันธ์ของนวนิยายเรื่องเงาสีขาวและความสัมพันธ์ระหว่างนวนิยายกับขนบนวนิยายเชิงอัตชีวประวัติ รวมถึงศึกษากระบวนการสร้างตัวตนผ่านเรื่องเล่าในนวนิยายเรื่องดังกล่าว ผลการวิจัยพบว่าเงาสีขาวใช้กลวิธีการเริ่มต้นอย่างซ้ำซ้อนและการลำดับเวลาให้ขาดตอนเพื่อสะท้อนตัวตนที่ยังอยู่ระหว่างกระบวนการประกอบสร้าง นวนิยายเรื่องนี้นำเสนอการเล่าเรื่องที่สับสนแปรปรวนเหมือนคนบ้าด้วยการแทรกบทพรรณนา การแสดงความเห็น และการเล่าออกนอกเรื่องเข้ามาขัดจังหวะการหวนนึกถึงอดีตของผู้เล่าอย่างต่อเนื่อง การเล่าเรื่องของคนบ้าถูกใช้เพื่อการก้าวข้ามกรอบศีลธรรมที่เป็นอุปสรรคต่อการทำความเข้าใจ ผู้เล่าหันกลับสู่การครุ่นคิดในโลกภายใน โดยเรื่องราวต่างๆ ในอดีตถูกกรองผ่านมุมมองของเขาและถูกเล่าในทางตรงและทางอ้อมแตกต่างกันไป ขณะเดียวกันผู้เล่าได้ใช้กลวิธีกระแสสำนึกและบทรำพึงในใจในการสะท้อนตัวตนภายในผ่านการถ่ายทอดประสบการณ์ต่างๆ ออกมาเป็นภาษา การกลับมาทบทวนอดีตทำให้เขาเห็นอดีตมากกว่าที่เคยเห็น เนื่องจากเป็นการเห็นที่เชื่อมโยงกับการรู้ ขณะเดียวกันการใช้มุมมองการสารภาพทำให้ผู้เล่าเห็นอดีตที่มีแต่ด้านมืดและความล้มเหลว แม้ว่าผู้เล่าหันสู่โลกภายในก็ตามแต่เขาก็จำเป็นต้องอ้างอิงอยู่กับโลกภายนอกเนื่องจากพื้นที่ทางศีลธรรมในโลกภายนอกมีความสำคัญสำหรับการระบุตัวตนของเขา นอกจากนี้ นวนิยายเชิงอัตชีวประวัติเรื่องนี้ไม่ได้ถูกผูกขาดจากเสียงเล่าของ “ฉัน” เท่านั้น แต่กลับมีเสียงอื่นแทรกเข้ามาด้วย ซึ่งเสียงอื่นนี่เองที่กลับทำให้เสียงของฉันมีความหมาย หรือทำให้ผู้เล่าสามารถนิยามตัวตนของเขาได้ การกลับมาทบทวนอดีตของผู้เล่าทำให้เขาค้นพบตัวเองผ่านยอมรับชีวิตที่ผ่านมาและทำให้เสียงเล่าในเงาสีขาวเงียบหายไปในท้ายที่สุด กลวิธีการเล่าเรื่องต่างๆ ของเงาสีขาวสะท้อนตัวตนที่อยู่ระหว่างกระบวนการประกอบสร้างที่ยังไม่เสร็จสิ้น และกลวิธีการเล่าเรื่องที่ซับซ้อนยังสะท้อนตัวตนที่ยอกย้อน กระจัดกระจาย และไม่เป็นหนึ่งเดียว รวมถึงสะท้อนความยากในการประกอบสร้างตัวตนผ่านเรื่องเล่าท่ามกลางข้อจำกัดทางศีลธรรม

บรรณานุกรม :
วยากร พึ่งเงิน . (2555). เรื่องเล่าของตัวตนในนวนิยายเชิงอัตชีวประวัติเรื่อง เงาสีขาว ของแดนอรัญ แสงทอง.
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วยากร พึ่งเงิน . 2555. "เรื่องเล่าของตัวตนในนวนิยายเชิงอัตชีวประวัติเรื่อง เงาสีขาว ของแดนอรัญ แสงทอง".
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วยากร พึ่งเงิน . "เรื่องเล่าของตัวตนในนวนิยายเชิงอัตชีวประวัติเรื่อง เงาสีขาว ของแดนอรัญ แสงทอง."
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2555. Print.
วยากร พึ่งเงิน . เรื่องเล่าของตัวตนในนวนิยายเชิงอัตชีวประวัติเรื่อง เงาสีขาว ของแดนอรัญ แสงทอง. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2555.