ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

ผลของการฝึกระบำใต้น้ำควบคู่กับกิจกรรมดนตรีที่มีต่อความสามารถในการแสดงทักษะกีฬาระบำใต้น้ำ

หน่วยงาน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : ผลของการฝึกระบำใต้น้ำควบคู่กับกิจกรรมดนตรีที่มีต่อความสามารถในการแสดงทักษะกีฬาระบำใต้น้ำ
นักวิจัย : รวิศรา วรรธกวรกุล
คำค้น : -
หน่วยงาน : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผู้ร่วมงาน : ศิลปชัย สุวรรณธาดา , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะวิทยาศาสตร์การกีฬา
ปีพิมพ์ : 2556
อ้างอิง : http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/43411
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการฝึกระบำใต้น้ำควบคู่กับกิจกรรมดนตรีที่มีต่อความสามารถในการแสดงทักษะกีฬาระบำใต้น้ำ ผู้วิจัยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบกึ่งทดลอง (Quasi-experimental design) แบบทดสอบก่อนและหลังการทดลอง (pre-post test design) จากการสุ่มกำหนด (Randomized Assignment) กลุ่มตัวอย่างเป็นอาสาสมัครนักเรียนหญิงอายุระหว่าง 7- 10 ปี จากโรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ฝ่ายประถม จำนวน 9 คน เป็นกลุ่มทดลอง และนักเรียนจากสโมสรพุฒิสิริโรจน์ จำนวน 8 คน เป็นกลุ่มควบคุม โดยกลุ่มควบคุม ทำการฝึกทักษะระบำใต้น้ำตามปกติ และกลุ่มทดลองทำการฝึกทักษะระบำใต้น้ำควบคู่กับกิจกรรมดนตรี 4 ด้าน ได้แก่ การฟัง, การร้อง, การเคลื่อนไหว และการคิดแต่งทำนองหรือท่าทางแบบทันทีทันใด โดยทำการฝึก 8 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 2 วัน วันละ 90 นาที หลังจากนั้นทำการทดสอบจากการแสดงท่าประกอบเพลง โดยการให้คะแนนทางด้านเทคนิค (Technical Merit) ได้แก่คะแนนความพร้อมเพรียงกับดนตรีแบบปัจเจกบุคคล และคะแนนความพร้อมเพรียงของทีม และคะแนนทางด้านศิลปะ (Artistic Impression) ได้แก่คะแนนการนำเสนอ โดยกรรมการระบำใต้น้ำ 5 ท่าน ก่อนเข้ารับการฝึก และหลังการฝึก 8 สัปดาห์ จากนั้นนำผลที่ได้มาวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติ ทำการเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างกลุ่มและภายในกลุ่มด้วยการทดสอบค่า “ที” (t-test) ที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ .05 ผลวิจัยพบว่า 1. ผลการเปรียบเทียบความแตกต่างภายในกลุ่มพบว่า กลุ่มควบคุมมีคะแนนความพร้อมเพรียงกับดนตรีแบบปัจเจกบุคคลก่อนและหลังการทดลองไม่แตกต่างกัน แต่คะแนนการนำเสนอหลังการทดลองดีกว่าก่อนการทดลอง ส่วนกลุ่มทดลองมีคะแนนความพร้อมเพรียงกับดนตรีแบบปัจเจกบุคคลและคะแนนด้านการนำเสนอหลังการทดลอง 8 สัปดาห์ดีกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญที่ .05 2. ผลการเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม พบว่าคะแนนความพร้อมเพรียงกับดนตรีแบบปัจเจกบุคคลของกลุ่มทดลองที่ฝึกระบำใต้น้ำควบคู่กับกิจกรรมดนตรี ดีกว่ากลุ่มควบคุมที่ฝึกระบำใต้น้ำตามปกติ แต่ค่าเฉลี่ยของคะแนนด้านการนำเสนอของทั้งสองกลุ่มไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3. ผลการเปรียบเทียบคะแนนความพร้อมเพรียงของทีมหลังการทดลองกับก่อนการทดลอง พบว่า กลุ่มทดลองมีคะแนนสูงขึ้น 82.76% และกลุ่มควบคุมมีของคะแนนสูงขึ้น 55.87%

บรรณานุกรม :
รวิศรา วรรธกวรกุล . (2556). ผลของการฝึกระบำใต้น้ำควบคู่กับกิจกรรมดนตรีที่มีต่อความสามารถในการแสดงทักษะกีฬาระบำใต้น้ำ.
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
รวิศรา วรรธกวรกุล . 2556. "ผลของการฝึกระบำใต้น้ำควบคู่กับกิจกรรมดนตรีที่มีต่อความสามารถในการแสดงทักษะกีฬาระบำใต้น้ำ".
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
รวิศรา วรรธกวรกุล . "ผลของการฝึกระบำใต้น้ำควบคู่กับกิจกรรมดนตรีที่มีต่อความสามารถในการแสดงทักษะกีฬาระบำใต้น้ำ."
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556. Print.
รวิศรา วรรธกวรกุล . ผลของการฝึกระบำใต้น้ำควบคู่กับกิจกรรมดนตรีที่มีต่อความสามารถในการแสดงทักษะกีฬาระบำใต้น้ำ. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2556.