ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

ผลของการให้ความรู้แบบกลุ่มหลายครอบครัวต่อการทำหน้าที่ของผู้ป่วยโรคจิตเภทในชุมชน

หน่วยงาน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : ผลของการให้ความรู้แบบกลุ่มหลายครอบครัวต่อการทำหน้าที่ของผู้ป่วยโรคจิตเภทในชุมชน
นักวิจัย : ณัฐฐิญา โสพิศพรมงคล
คำค้น : ผู้ป่วยจิตเภท -- การดูแล , ผู้ป่วยจิตเภท -- การดูแลที่บ้าน , Schizophrenics -- Care , Schizophrenics -- Home care
หน่วยงาน : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผู้ร่วมงาน : รังสิมันต์ สุนทรไชยา , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะพยาบาลศาสตร์
ปีพิมพ์ : 2555
อ้างอิง : http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/42004
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

วิทยานิพนธ์ (พย.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2555

การวิจัยกึ่งทดลองแบบวัดก่อนและหลังการทดลอง มีวัตถุประสงค์ คือ 1) เพื่อเปรียบเทียบการทำหน้าที่ของผู้ป่วยโรคจิตเภทก่อนและหลังการได้รับความรู้แบบกลุ่มหลายครอบครัว 2) เพื่อเปรียบเทียบการทำหน้าที่ของผู้ป่วยโรคจิตเภทระหว่างกลุ่มที่ได้รับความรู้แบบกลุ่มหลายครอบครัว กับกลุ่มที่ได้รับการพยาบาลตามปกติ กลุ่มตัวอย่างคือ ครอบครัวผู้ป่วยโรคจิตเภทซึ่งอาศัยอยู่ในชุมชน จำนวน 40 ครอบครัว ได้รับการสุ่มเข้ากลุ่มทดลอง และกลุ่มควบคุมกลุ่มละ 20 ครอบครัว กลุ่มทดลองได้รับการดูแลโดยการให้ความรู้แบบกลุ่มหลายครอบครัว 5 ครั้งๆละ 90-120 นาที เป็นเวลา 5 สัปดาห์ ได้แก่ การให้ความรู้เรื่องโรคจิตเภท การจัดการกับอาการเตือน การจัดการกับอารมณ์ การฝึกทักษะในการดำเนินชีวิตประจำวัน การแลกเปลี่ยนเรียนรู้ความสำเร็จของครอบครัว และการค้นหาแหล่งสนับสนุนทางสังคม เครื่องมือในการวิจัย ได้แก่ 1) แบบวัดทักษะชีวิต 2) แบบวัดทักษะการดูแลผู้ป่วยจิตเวช 3) แบบทดสอบความรู้เรื่องโรคจิตเภทสำหรับผู้ป่วย 4) แบบทดสอบความรู้เรื่องโรคจิตเภทสำหรับสมาชิกในครอบครัว ค่าดัชนีความตรงเชิงเนื้อหาเท่ากับ 0.98, 0.98, 0.85 และ 0.95 และค่าความเที่ยงสัมประสิทธิ์อัลฟาของครอนบาคของเครื่องมือชุดที่ 1 และ 2 เท่ากับ 0.96 และ 0.99 ค่าความเที่ยงของคูเดอร์ – ริชาร์ดสันของเครื่องมือชุดที่ 3, 4 เท่ากับ 0.82 และ 0.81 วิเคราะห์ข้อมูลโดยสถิติทดสอบที ผลการวิจัยคือ 1. การทำหน้าที่ของผู้ป่วยโรคจิตเภทในชุมชน ภายหลังการให้ความรู้แบบกลุ่มหลายครอบครัวสูงกว่าก่อนการให้ความรู้แบบกลุ่มหลายครอบครัวอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. การทำหน้าที่ของผู้ป่วยโรคจิตเภทในชุมชนกลุ่มที่ได้รับความรู้แบบกลุ่มหลายครอบครัวสูงกว่ากลุ่มที่ได้รับการดูแลตามปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05

บรรณานุกรม :
ณัฐฐิญา โสพิศพรมงคล . (2555). ผลของการให้ความรู้แบบกลุ่มหลายครอบครัวต่อการทำหน้าที่ของผู้ป่วยโรคจิตเภทในชุมชน.
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ณัฐฐิญา โสพิศพรมงคล . 2555. "ผลของการให้ความรู้แบบกลุ่มหลายครอบครัวต่อการทำหน้าที่ของผู้ป่วยโรคจิตเภทในชุมชน".
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ณัฐฐิญา โสพิศพรมงคล . "ผลของการให้ความรู้แบบกลุ่มหลายครอบครัวต่อการทำหน้าที่ของผู้ป่วยโรคจิตเภทในชุมชน."
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2555. Print.
ณัฐฐิญา โสพิศพรมงคล . ผลของการให้ความรู้แบบกลุ่มหลายครอบครัวต่อการทำหน้าที่ของผู้ป่วยโรคจิตเภทในชุมชน. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2555.