ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

ผลของ Bacillus S11 ต่อการเติบโต, การรอดชีวิต และความต้านทานต่อการติดเชื้อ Vibrio harveyi ในหอยหวาน Babylonia areolata

หน่วยงาน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : ผลของ Bacillus S11 ต่อการเติบโต, การรอดชีวิต และความต้านทานต่อการติดเชื้อ Vibrio harveyi ในหอยหวาน Babylonia areolata
นักวิจัย : วาเลนไทน์ อินทิยศ
คำค้น : หอยหวาน -- การเจริญเติบโต , การวิเคราะห์การอยู่รอด , โพรไบโอติก , Babylonia areolata -- Growth , Survival analysis (Biometry) , Probiotics
หน่วยงาน : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผู้ร่วมงาน : สมเกียรติ ปิยะธีรธิติวรกุล , ศิริรัตน์ เร่งพิพัฒน์ , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะวิทยาศาสตร์
ปีพิมพ์ : 2553
อ้างอิง : http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/36025
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553

ศึกษาผลของการเสริม Bacillus สายพันธุ์ S11 ที่มีคุณสมบัติเป็นโพรไบโอติกในอาหารเลี้ยงหอยหวานที่แตกต่างกัน 5 กลุ่ม คือกลุ่มควบคุม (Control) เลี้ยงด้วยอาหารสำเร็จรูปปกติ กลุ่มที่เลี้ยงโดยการเสริม Bacillus สายพันธุ์ S11 อัตราส่วนเซลล์ Bacillus S11 (กรัม) : อาหารหอยหวาน (กรัม) 1:2, 1:5 และ1:10 และกลุ่มอาหารธรรมชาติ (ปลาข้างเหลือง) ต่อการเติบโต และอัตราการรอดของหอยหวาน ทำการเลี้ยงในระบบน้ำทะเลแบบหมุนเวียนเป็นเวลา 4 เดือน โดยหอยหวานมีความยาวเริ่มต้นเฉลี่ย 1.14±0.10 เซนติเมตร และน้ำหนักเฉลี่ย 0.3±0.1 กรัม ความหนาแน่น 214 ตัวต่อตารางเมตร พบว่าการเติบโตในด้านความยาวเปลือกและน้ำหนักเมื่อเลี้ยงในเดือนที่ 1 และ 2 กลุ่มที่เลี้ยงด้วยอาหารเสริม Bacillus S11 ทั้ง 3 อัตราส่วนให้การเติบโตดีกว่ากลุ่มควบคุมและปลาสดอย่างมีนัยสำคัญ (p<0.05) ส่วนอัตราการรอดชีวิตของหอยหวาน ไม่มีความแตกต่างกันในแต่ละชุดการทดลอง เมึ่อเลี้ยงครบ 4 เดือนพบว่าการเติบโตโดยความยาวเปลือกและน้ำหนักไม่มีความแตกต่างกันในทุกชุดการทดลอง แต่อัตราการเปลี่ยนอาหารเป็นเนื้อของหอยหวานมีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) หลังการเลี้ยงหอยหวานเป็นเวลา 4 เดือน นำมาทดสอบความสามารถในการต้านทานโรคโดยการเหนี่ยวนำด้วยการแช่เชื้อ Vibrio harveyi สายพันธุ์ 639 ความเข้มข้นประมาณ 10⁶ CFU/ml เป็นเวลา 96 ชั่วโมง พบว่าหอยหวานที่ได้รับอาหารที่เสริม Bacillus สายพันธุ์ S11 ในอัตราส่วน 1:2, 1:5 และ1:10 มีอัตราการรอด 100 %, 100% และ 96.67% ตามลำดับส่วนกลุ่มควบคุมและกลุ่มอาหารธรรมชาติมีอัตราการรอด 66.67 % และ 70% ซึ่งมีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05)

บรรณานุกรม :
วาเลนไทน์ อินทิยศ . (2553). ผลของ Bacillus S11 ต่อการเติบโต, การรอดชีวิต และความต้านทานต่อการติดเชื้อ Vibrio harveyi ในหอยหวาน Babylonia areolata.
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วาเลนไทน์ อินทิยศ . 2553. "ผลของ Bacillus S11 ต่อการเติบโต, การรอดชีวิต และความต้านทานต่อการติดเชื้อ Vibrio harveyi ในหอยหวาน Babylonia areolata".
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วาเลนไทน์ อินทิยศ . "ผลของ Bacillus S11 ต่อการเติบโต, การรอดชีวิต และความต้านทานต่อการติดเชื้อ Vibrio harveyi ในหอยหวาน Babylonia areolata."
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553. Print.
วาเลนไทน์ อินทิยศ . ผลของ Bacillus S11 ต่อการเติบโต, การรอดชีวิต และความต้านทานต่อการติดเชื้อ Vibrio harveyi ในหอยหวาน Babylonia areolata. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2553.