ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

ผลของโปรแกรมการจัดการอาการร่วมกับการบริหารกาย - จิต แนวชี่กงต่อความวิตกกังวลและความเหนื่อยล้าในผู้ป่วยระเร็งเต้านมที่ได้รับเคมีบำบัด

หน่วยงาน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : ผลของโปรแกรมการจัดการอาการร่วมกับการบริหารกาย - จิต แนวชี่กงต่อความวิตกกังวลและความเหนื่อยล้าในผู้ป่วยระเร็งเต้านมที่ได้รับเคมีบำบัด
นักวิจัย : ชบา เรียนรมย์
คำค้น : ซี่กง , เต้านม -- มะเร็ง , มะเร็ง -- เคมีบำบัด , มะเร็ง -- ผู้ป่วย , ความวิตกกังวล , ความล้า
หน่วยงาน : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผู้ร่วมงาน : สุรีพร ธนศิลป์ , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะพยาบาลศาสตร์
ปีพิมพ์ : 2551
อ้างอิง : http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/13935
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

วิทยานิพนธ์ (พย.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย,2551

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการจัดการอาการร่วมกับการบริหารกาย-จิต แนวชี่กง ต่อความวิตกกังวลและความเหนื่อยล้าในผู้ป่วยมะเร็งเต้านมที่ได้รับยาเคมีบำบัด กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ป่วยมะเร็งเต้านมหลังผ่าตัดที่ได้รับเคมีบำบัด ในโรงพยาบาลสุราษฎร์ธานี ซึ่งมีคุณสมบัติตามเกณฑ์ที่กำหนด จำนวน 40 ราย แบ่งเป็นกลุ่มควบคุม 20 รายและกลุ่มทดลอง 20 ราย โดยจับคู่ให้มีความคล้ายคลึงกันในเรื่องของอายุ และยาเคมีบำบัดสูตรเดียวกัน กลุ่มควบคุมได้รับการพยาบาลตามปกติ ในขณะที่กลุ่มทดลองนอกจากได้รับการพยาบาลตามปกติแล้ว ยังได้รับโปรแกรมการจัดการอาการร่วมกับการบริหารกาย-จิต แนวชี่กง ซึ่งพัฒนาขึ้นจากแบบจำลองการจัดการกับอาการ ของ Dodd และคณะ (2001) และแนวคิดการบริหารกาย-จิต แนวชี่กง ของเทอดศักดิ์ เดชคง 2545 และแนวคิดการมีส่วนร่วมของครอบครัว เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลได้แก่ ข้อมูลส่วนบุคคล แบบประเมินความวิตกกังวล และแบบประเมินความเหนื่อยล้า วิเคราะห์หาความเที่ยงของเครื่องมือโดยหาค่าสัมประสิทธิ์อัลฟา ของครอนบาค ได้ค่าความเที่ยงเท่ากับ .92 และ .94 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าเฉลี่ย ร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและสถิติทดสอบที ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. ค่าเฉลี่ยของคะแนนความวิตกกังวลของกลุ่มทดลอง หลังได้รับโปรแกรมการ จัดการอาการร่วมกับการบริหารกาย-จิต แนวชี่กง น้อยกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t = -11.12, p < .05) 2. ค่าเฉลี่ยของคะแนนความเหนื่อยล้าของกลุ่มทดลองหลังได้รับโปรแกรม การจัดการอาการร่วม กับการบริหารกาย-จิต แนวชี่กง น้อยกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t = -6.48, p < .05)

บรรณานุกรม :
ชบา เรียนรมย์ . (2551). ผลของโปรแกรมการจัดการอาการร่วมกับการบริหารกาย - จิต แนวชี่กงต่อความวิตกกังวลและความเหนื่อยล้าในผู้ป่วยระเร็งเต้านมที่ได้รับเคมีบำบัด.
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชบา เรียนรมย์ . 2551. "ผลของโปรแกรมการจัดการอาการร่วมกับการบริหารกาย - จิต แนวชี่กงต่อความวิตกกังวลและความเหนื่อยล้าในผู้ป่วยระเร็งเต้านมที่ได้รับเคมีบำบัด".
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชบา เรียนรมย์ . "ผลของโปรแกรมการจัดการอาการร่วมกับการบริหารกาย - จิต แนวชี่กงต่อความวิตกกังวลและความเหนื่อยล้าในผู้ป่วยระเร็งเต้านมที่ได้รับเคมีบำบัด."
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551. Print.
ชบา เรียนรมย์ . ผลของโปรแกรมการจัดการอาการร่วมกับการบริหารกาย - จิต แนวชี่กงต่อความวิตกกังวลและความเหนื่อยล้าในผู้ป่วยระเร็งเต้านมที่ได้รับเคมีบำบัด. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2551.