ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

ความเป็นไปได้ในการยับยั้งเชื้อจุลินทรีย์ที่พบในแผลไฟไหม้ น้ำร้อนลวก ของไคโตซานโอลิโกเมอร์และอนุพันธ์

หน่วยงาน สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : ความเป็นไปได้ในการยับยั้งเชื้อจุลินทรีย์ที่พบในแผลไฟไหม้ น้ำร้อนลวก ของไคโตซานโอลิโกเมอร์และอนุพันธ์
นักวิจัย : ภาวดี เมธะคานนท์ , สุรพิชญ ลอยกุลนันท์ , ปวีณา อุปนันต์ , Pawadee Methacanon , Surapich Loykulnant , Paweena Uppanan
คำค้น : Burns and scalds , Chitosan , Engineering and technology , Infection , Materials engineering , Oligomers , Polymers , Wound dressing , การติดเชื้อ , วัสดุตกแต่งแผล , วัสดุปิดแผล , ศูนย์เทคโนโลยีโลหะและวัสดุแห่งชาติ , สาขาวิทยาศาสตร์เคมีและเภสัช , แผลไฟไหม้น้ำร้อนลวก , ไคโตซานโอลิโกเมอร์
หน่วยงาน : สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ
ผู้ร่วมงาน : -
ปีพิมพ์ : 2547
อ้างอิง : http://www.nstda.or.th/thairesearch/node/3754
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

การติดเชื้อของแผลไฟไหม้น้ำร้อนลวก เป็นสาเหตุการเสียชีวิตที่สำคัญของผู้ป่วย เชื้อที่รักษาค่อนข้างยาก คือเชื้อที่เกิดการดื้อยาได้ง่าย ตัวอย่างเช่น Pseudomonas, Acinetobacter, Enterobacter, Klebsiella, Staphylococcus aureus, Enterococci และ Candida เป็นต้น การรักษาที่ดีที่สุดคือ การป้องกัน เช่น การตัดเนื้อตายออกแล้วปิดด้วย skin graft หรือวัสดุปิดแผล และการใช้ยาปฏิชีวนะ ซึ่งการใช้ยาปฏิชีวนะในผู้ป่วยเป็นเวลานาน ก็อาจทำให้เกิดปัญหาการดื้อยาขึ้น ไคติน/ไคโตซานได้รับความสนใจเป็นพิเศษ เนื่องจากสามารถนำไปใช้ประโยชน์ได้ในหลากหลายด้าน โดยเฉพาะอย่างยิ่งด้านการแพทย์ เนื่องจาก เป็นสารธรรมชาติ และสามารถยับยั้งเชื้อราและเซลล์ก่อมะเร็งได้ อย่างไรก็ตามจากผลงานวิจัยที่มีมาก่อนพบว่า ประสิทธิภาพในการยับยั้งเชื้อจุลินทรีย์ของไคโตซานและอนุพันธ์ ขึ้นอยู่กับขนาดของโมเลกุล โดยโอลิโกเมอร์ที่มีความยาวมากกว่า 6 หน่วย (โมโนเมอร์) สามารถยับยั้งเชื้อได้ดี ที่ความเข้มข้นต่ำ การเตรียมไคโตซานโอลิโกเมอร์ทำได้หลายวิธี เช่น การใช้สารเคมี และเอนไซม์ การเตรียมโดยใช้สารเคมี ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นสารจำพวกกรด เป็นวิธีที่ใช้กันทั่วไปและใช้เวลาไม่นาน แต่มีราคาแพง ได้ผลผลิตในปริมาณต่ำ และมีกรดเป็นของเสียเหลือทิ้ง ส่วนในกรณีที่ใช้เอนไซม์ ก็จะสามารถควบคุมขนาดโมเลกุลของผลิตภัณฑ์ได้ง่ายกว่า และไม่มีกรดเหลือทิ้ง แต่การใช้เอนไซม์ยังคงให้ผลผลิตในปริมาณที่ต่ำ และใช้เวลานาน ดังนั้นในงานวิจัยนี้ จะทำการเตรียมโอลิโกเมอร์ของไคโตซานและอนุพันธ์ที่มีขนาดต่างๆ กัน โดยการเตรียมโอลิโกเมอร์ของไคโตซานจะใช้เทคนิคทางรังสี เนื่องจากเป็นวิธีที่สะดวกและไม่มีความจำเป็นในการกำจัดสารเคมีหรือเอนไซม์ ที่ปะปนกับผลิตภัณฑ์ที่ต้องการ จากนั้นโอลิโกเมอร์ที่ได้จะถูกแยกโดยใช้เทคนิคการตกตะกอนที่อุณหภูมิต่ำ (-20 องศาเซลเซียส) ซึ่งเป็นเทคนิคที่มีความยุ่งยากน้อยกว่าการแยกโดยเทคนิคทางโครมาโตกราฟี หากต้องการแยกโอลิโกเมอร์ในปริมาณมากๆ ส่วนอนุพันธ์ของไคโตซานโอลิโกเมอร์จะได้จากการดัดแปรทางเคมี (chemical modification) ของไคโตซานโอลิโกเมอร์ สุดท้ายโอลิโกเมอร์และอนุพันธ์ที่เตรียมได้จะถูกนำมาทดสอบความสามารถในการ ยับยั้งการเจริญเติบโตของเชื้อจุลินทรีย์ที่มักพบในแผลไฟไหม้ น้ำร้อนลวก โดยศึกษาผลของชนิดและน้ำหนักโมเลกุลของสารตัวอย่าง ที่มีผลต่อการเจริญเติบโตของเชื้อจุลินทรีย์ที่สนใจ Burns has been considered as one of the major public health problems in the world. Infection is one of the most common causes of death after thermal injury. It is also the main causes of the patient’ s suffering, poor healing of wounds, and extensive tissue destruction. A number of microorganisms such as Pseudomonas, Acinetobacter, Enterobacter, Klebsiella, Staphylococcus aureus, Enterrococci and Candida are the most common cause of infection among burn patients. The best care is protection by cutting the death tissues, covering the wound with dressing and using antibiotics. However, the microorganisms can become resistant if we overuse the antibiotics. Various tropical antimicrobial agents, therefore, have been improved. Chitin and chitosan are of special interest in medicine and are known to have antifungal and antitumor activites. However, the effectiveness of chitosan and its derivatives has been found to be dependent upon their molecular size. Among these, chitosan oligomers with a chain length greater than hexamer showed high physiological activity at a very low concentration. Preparation of oligomers can be performed by various methods. The chemical treatment is a very common and fast method to produce a series of chitosan oligomer, but this procedure has some faults such as high cost, low yield and acidic wastes by use of conc HCl. In the case of enzymatic degradation of chitosan, low molecular weight chitosans with high solubility were produced by chitinases, chitosanases, glucanases, lipases and some proteases. The enzymatic processes are generally preferable over chemical reaction because hydrolysis course can be controlled more easily and also minimized alterations in the chemical nature of the reaction product. However, enzyme reaction on chitin progresses very slowly and higher oligomer are not obtained in good yields. The otained chitosan oligomers may be separated by ion exchange chromatography, reverse phase HPLC and size exclusion chromatography. However, these methods are unrealistic for the separation of higher molecular weight chitosan oligomers in large scale applications or they need drastic elusion conditions. Since it is well known that ?–irradiation results in a decrease in the molecular weight of polysaccharides. In the case of chitosan irradiated with up to 25 kGy, crosslinking events have been reported to be negligible but scissions of the bonds caused a reduction in the molecular weight of the polymer. In this study, the antimicrobial activity of chitosan oligomers obtained from irradiation and the modified chitosan will be examined against the interested microorganisms (Gram-negative and Gram-positive bacteria, and fungi) which are normally found in burn wound. Precipitation of chitosan oligomers with DP 5-7 at low temperature was considered. The mixture will be diluted with an equal amount of water and then stored at –20 ?C for 2 days. Chitosan oligomers will be precipitated at low temperature without column chromatography. The effect of molecular weight on the growth of microorganisms will be also investigated.

บรรณานุกรม :
ภาวดี เมธะคานนท์ , สุรพิชญ ลอยกุลนันท์ , ปวีณา อุปนันต์ , Pawadee Methacanon , Surapich Loykulnant , Paweena Uppanan . (2547). ความเป็นไปได้ในการยับยั้งเชื้อจุลินทรีย์ที่พบในแผลไฟไหม้ น้ำร้อนลวก ของไคโตซานโอลิโกเมอร์และอนุพันธ์.
    ปทุมธานี : สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ.
ภาวดี เมธะคานนท์ , สุรพิชญ ลอยกุลนันท์ , ปวีณา อุปนันต์ , Pawadee Methacanon , Surapich Loykulnant , Paweena Uppanan . 2547. "ความเป็นไปได้ในการยับยั้งเชื้อจุลินทรีย์ที่พบในแผลไฟไหม้ น้ำร้อนลวก ของไคโตซานโอลิโกเมอร์และอนุพันธ์".
    ปทุมธานี : สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ.
ภาวดี เมธะคานนท์ , สุรพิชญ ลอยกุลนันท์ , ปวีณา อุปนันต์ , Pawadee Methacanon , Surapich Loykulnant , Paweena Uppanan . "ความเป็นไปได้ในการยับยั้งเชื้อจุลินทรีย์ที่พบในแผลไฟไหม้ น้ำร้อนลวก ของไคโตซานโอลิโกเมอร์และอนุพันธ์."
    ปทุมธานี : สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ, 2547. Print.
ภาวดี เมธะคานนท์ , สุรพิชญ ลอยกุลนันท์ , ปวีณา อุปนันต์ , Pawadee Methacanon , Surapich Loykulnant , Paweena Uppanan . ความเป็นไปได้ในการยับยั้งเชื้อจุลินทรีย์ที่พบในแผลไฟไหม้ น้ำร้อนลวก ของไคโตซานโอลิโกเมอร์และอนุพันธ์. ปทุมธานี : สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ; 2547.