ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

วัสดุเลียนแบบธรรมชาติที่มีคุณสมบัติการเข้ากันได้กับเลือด

หน่วยงาน สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : วัสดุเลียนแบบธรรมชาติที่มีคุณสมบัติการเข้ากันได้กับเลือด
นักวิจัย : Katanchalee Mai-ngam , กตัญชลี ไม้งาม
คำค้น : Biomaterials , Biomedical Engineering , Engineering and technology , Hydrophilic ligands , Surface active agents , Thrombosis , ทรอมโบซิส , พอลิเมอร์ , วัสดุทางการแพทย์ , ศูนย์เทคโนโลยีโลหะและวัสดุแห่งชาติ , สาขาวิทยาศาสตร์การแพทย์ , สารลดแรงตึงผิว , อัลคิลอัลดิไฮด์
หน่วยงาน : สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ
ผู้ร่วมงาน : -
ปีพิมพ์ : 2547
อ้างอิง : http://www.nstda.or.th/thairesearch/node/1027
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

ทรอมโบซิสเป็นปัญหาของการเข้ากันไม่ ได้กับเลือดที่พบได้บ่อยในการรักษาผู้ป่วยด้วยเครื่องมือและวัสดุฝังใน ปัญหาดังกล่าวเป็นอุปสรรคสำคัญต่อการใช้งานระยะยาวของวัสดุฝังในประเภทที่ ต้องสัมผัสกับเลือด โครงการนี้จึงถูกเสนอขึ้นเพื่อแก้ปัญหาดังกล่าวโดยการปรับปรุงผิวหน้าของ วัสดุทางการแพทย์ด้วยพอลิเมอร์ชนิดที่มีโครงสร้างทางฟิสิกส์เคมีคล้ายกับสาร เคลือบเซลล์ของสิ่งมีชีวิต งานวิจัยนี้จัดทำขึ้นโดยตั้งอยู่บนสมมติฐานที่ว่าวัสดุที่ผลิตขึ้นได้จะ สามารถป้องกันการเกาะตัวของโปรตีนและเกล็ดเลือดโดยแรงผลักที่เกิดจากความ เกะกะของโมเลกุลและแรงผลักทางไฟฟ้าซึ่งเป็นกลไกตามธรรมชาติที่พบในสารเคลือบ เซลล์ นอกจากนี้ความเสถียรของพอลิเมอร์ภายใต้สภาวะการไหลของเลือดเมื่อถูกเคลือบลง บนวัสดุฝังในเป็นปัจจัยสำคัญอีกอย่างหนึ่งที่ต้องคำนึงถึงในการออกแบบพอลิ เมอร์ โดยหลักการข้างต้น ผู้ร่วมโครงการจึงเสนอสารลดแรงตึงผิวแบบพอลิเมอร์ที่มีลักษณะทางโครงสร้าง คล้ายหวีเพื่อใช้ในการแก้ไขปัญหาทรอมโบซิส พอลิเมอร์ดังกล่าวจะมีพอลิไวนิลเอมีนเป็นสายโซ่หลัก ไคโตแซนที่มีประจุลบและอัลคิลเป็นโซ่สาขาที่ชอบน้ำและไม่ชอบน้ำตามลำดับ พอลิเมอร์ที่สังเคราะห์ได้สามารถจัดเรียงตัวบนผิวหน้าของวัสดุที่ไม่ชอบน้ำ โดยแรงดึงดูดระหว่างวัสดุและโซ่สาขาอัลคิล ในขณะที่ไคโตแซนจะแทรกตัวเข้าไปในน้ำเลือดก่อให้เกิดแรงผลักกับโปรตีนและ เกล็ดเลือดในลักษณะเดียวกับที่พบในสารเคลือบเซลล์ ความเสถียรของพอลิเมอร์บนพื้นผิววัสดุและการป้องกันการเกาะตัวของโปรตีนและ เกล็ดเลือดจะถูกพัฒนาโดยการเปลี่ยนอัตราส่วนในเชิงปริมาณระหว่างไคโตแซนต่อ อัลคิลอัลดิไฮด์ที่ใช้เป็นสารตั้งต้น Surface-induced thrombosis is an ubiquitous problem relating to biocompatibility, limiting an extended use of blood-contacting devices and implants. The proposed studies are directed toward synthesizing a novel surface modifying agents. The design of the modifying agents is based on the hypothesis that cell glycocalyx-like surfaces can improve biomaterial blood compatibility by mimicking repulsive forces, arising from steric hindrance and electrostatic interactions, that will inhibit non-specific protein and platelet adhesion. Our approach considers the importance of immobilization stability under blood flow. We propose comb-like surfactant polymers derived from poly(vinyl amine) with hydrophillic negative charged chitosan derivatives and hydrophobic alkyl that undergo surface assembly on biomaterials. The hydrophilic ligands orient into the aqueous environment to provide a glycocalyx-like repulsive forces, while the hydrophobic ligands serve as a physical binder to constrain the polymer backbone to a hydrophobic material via hydrophobic interactions. In order to optimize surfactant stability and protein/platelet resistance, hydrophilic/hydrophobic balance of the surfactants will be varied by adjusting the feed ratio of chitosan derivative to alkyl aldehyde.

บรรณานุกรม :
Katanchalee Mai-ngam , กตัญชลี ไม้งาม . (2547). วัสดุเลียนแบบธรรมชาติที่มีคุณสมบัติการเข้ากันได้กับเลือด.
    ปทุมธานี : สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ.
Katanchalee Mai-ngam , กตัญชลี ไม้งาม . 2547. "วัสดุเลียนแบบธรรมชาติที่มีคุณสมบัติการเข้ากันได้กับเลือด".
    ปทุมธานี : สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ.
Katanchalee Mai-ngam , กตัญชลี ไม้งาม . "วัสดุเลียนแบบธรรมชาติที่มีคุณสมบัติการเข้ากันได้กับเลือด."
    ปทุมธานี : สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ, 2547. Print.
Katanchalee Mai-ngam , กตัญชลี ไม้งาม . วัสดุเลียนแบบธรรมชาติที่มีคุณสมบัติการเข้ากันได้กับเลือด. ปทุมธานี : สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ; 2547.