ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

ร่างกาย เสน่ห์ อัตลักษณ์ และความเท่าเทียมเรื่องสุขภาพในสังคมไทย

หน่วยงาน สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : ร่างกาย เสน่ห์ อัตลักษณ์ และความเท่าเทียมเรื่องสุขภาพในสังคมไทย
นักวิจัย : วิจิตร ว่องวารีทิพย์
คำค้น : การลงทุนในร่างกาย , ความชำรุดเสื่อมถอยของร่างกาย , ความเท่าเทียมเรื่องสุขภาพ , คุณค่าเชิงสัญลักษณ์ , ผู้ผลิตอุดมการณ์หลักในเรื่องความงาม , ผู้เชี่ยวชาญ , วัฒนธรรมอ่อนเยาว์
หน่วยงาน : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย
ผู้ร่วมงาน : -
ปีพิมพ์ : 2549
อ้างอิง : http://elibrary.trf.or.th/project_content.asp?PJID=PDG47H0003 , http://research.trf.or.th/node/3259
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

เมื่อสังคมเข้าสู่ยุค ‘สังคมความเสี่ยง’ ที่หลายสิ่งอยู่นอกเหนือการควบคุม ผู้คนจำนวนมากจึงหันมาหา การควบคุมดูแลและลงทุนเกี่ยวกับร่างกายมากขึ้น เพื่อป้องกันหรือลดการสูญเสีย/ ความเสื่อม ที่เกิดแก่ร่างกาย ตนเอง ตรงนี้เองที่ ‘ตลาด’ เข้ามาเติมเต็มความต้องการ โครงการนี้เป็นการศึกษาผู้ผลิตอุดมการณ์หลักใน เรื่องความงาม (และสุขภาพ) โดยเลือกมาจาก 3 ธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับการลงทุนในร่างกาย อันได้แก่ อุตสาหกรรมบำรุงผิวพรรณ อุตสาหกรรมผลิตภัณฑ์อาหารเสริม (เฉพาะกลุ่มผลิตภัณฑ์บำรุงร่างกาย เช่น แร่ ธาตุ สารสกัดจากพฤกษาชาติ สารสกัดจากเกลือแร่และฮอร์โมน) และธุรกิจ/ อุตสาหกรรมอาหาร สิ่งที่เชื่อมโยง “ผู้เล่น” ทั้ง 3 ภาคส่วนคือ การเป็นผู้ผลิตชุดข้อมูลเกี่ยวกับ “สุขภาพ” ในความหมายแคบๆ ที่ฉวยประโยชน์เอา จากคุณค่าเชิงสัญลักษณ์ที่กำลังอยู่ในกระแสนิยม ไม่ว่าจะเป็น “ธรรมชาติ” “ความมีคุณธรรม” หรือความถูกต้อง ทางการเมืองอื่นๆ โดยคุณค่าเชิงสัญลักษณ์ทั้งหมดนำไปสู่เป้าหมายเดียวกันคือ ความงามและเสน่ห์ของ เจ้าของร่างกายนั้นๆ ภาพที่ไม่เห็นจากการนำเสนอ “สุขภาพ” ในความหมายแคบๆนี้ ก็คือ การจัดระเบียบร่างกายใหม่ (แยก ส่วนร่างกาย) ได้นำไปสู่การจัดระเบียบธรรมชาติเสียใหม่ด้วย (แบ่งแยกเวลาแบบใหม่ ย่นย่อทั้งระยะทางและ เวลา) ซึ่งส่งผลให้เกิดเป็นความสูญเสียทั้งที่เกิดขึ้นกับระบบนิเวศและความสูญเสียที่เกิดแก่เกษตรกร มายาคติ ที่เกี่ยวข้องกับธรรมชาติที่ถูกฉวยใช้ ปัญหาความสัมพันธ์เชิงอำนาจที่ไม่เท่าเทียมระหว่างคนกลุ่มต่างๆ ทั้งหมดนี้เองได้นำไปสู่ความไม่เท่าเทียมทางสุขภาพ Under the ‘risk society’ in which considerable circumstances are out of control, a vast number of people have increasingly turned back to their own body, taking care of their body and putting more resources into body investment, in order to prevent, lessen, or at least slow down the so-called ‘brokenness of the body.’ This is when market forces jump in to guarantee their potential customers safety and “good health.” Simultaneously, the ‘market’ also overwhelmingly appropriates the discursive popularity of “naturalness”, claimed as the most significant element in the product, in their every representation such as advertising, narratives of the product’ benefits, images, and so on to ensure not only “good health” and safety, but also beauty and higher social status for those investing in their body. This assimilation of these four components, namely, good health, safety, beauty and social status is called in this research the “Primary Producers of Beauty Ideology (PPBI).” The ‘market’ studied in this work indicates three major players in creating mainstream discourse on “beauty” resulting from such conflation. They are skincare industry, dietary supplement producers, and food (processing) firms. These players are alike in the sense that they have been currently redefining “health”, which is always attached to beauty, by employing certain sign-values relating to nature and “political correctness” (such as violence against women, fair trade, cultural diversity, sustainable development, etc.), and has kept indoctrinating consumers that the products will elevate their social identity and morality. What invisible from the representation of such reduced definition of “health” is its exploitation of nature as the world’s ecological system. In other words, the new order of such body investment for the sake of “health” introduced by PPBI has geared to the re-arrangement of context-bound nature, intruding its previous locality and temporality. Such reorganization of nature will ultimately end up with great losses - ecological damages and worsen livelihoods of grassroots people. Furthermore, myths relating to “nature” will lead to unequal power relationships between people from all walks of life which finally would make health equity an impossible goal

บรรณานุกรม :
วิจิตร ว่องวารีทิพย์ . (2549). ร่างกาย เสน่ห์ อัตลักษณ์ และความเท่าเทียมเรื่องสุขภาพในสังคมไทย.
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
วิจิตร ว่องวารีทิพย์ . 2549. "ร่างกาย เสน่ห์ อัตลักษณ์ และความเท่าเทียมเรื่องสุขภาพในสังคมไทย".
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
วิจิตร ว่องวารีทิพย์ . "ร่างกาย เสน่ห์ อัตลักษณ์ และความเท่าเทียมเรื่องสุขภาพในสังคมไทย."
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย, 2549. Print.
วิจิตร ว่องวารีทิพย์ . ร่างกาย เสน่ห์ อัตลักษณ์ และความเท่าเทียมเรื่องสุขภาพในสังคมไทย. กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย; 2549.