ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

ลักษณะสมบัติของสารมัธยันตร์จากการย่อยสลายฟลูออรีนโดย Sphingomonas sp. P2

หน่วยงาน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : ลักษณะสมบัติของสารมัธยันตร์จากการย่อยสลายฟลูออรีนโดย Sphingomonas sp. P2
นักวิจัย : ธัญญรัตน์ ชำนาญกิจ
คำค้น : ฟลูออรีน
หน่วยงาน : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผู้ร่วมงาน : กาญจนา จันทองจีน , ไพเราะ ปิ่นพานิชการ , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะวิทยาศาสตร์
ปีพิมพ์ : 2545
อ้างอิง : 9741731507 , http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/10545
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2545

Sphingomonas sp. P2 เป็นแบคทีเรียที่คัดแยกจากดินที่ปนเปื้อนน้ำมันเครื่อง และสามารถย่อยสลายฟีแนนทรีนรวมทั้งสาร PAHs อื่นๆ ได้หลายชนิด เมื่อศึกษาการเจริญและการย่อยสลายฟลูออรีน 100 มก.ต่อลิตรในอาหารเหลว CFMM โดยแบคทีเรียนี้ เป็นเวลา 7 วัน พบว่าเจริญและย่อยสลายฟลูออรีนได้น้อยมาก (5.7%) แต่ในขณะเดียวกันพบการเปลี่ยนสีของอาหารเหลวเป็นสีเหลืองซึ่งดูดกลืนแสงสูงสุดที่ช่วง 450-460 นาโนเมตร และจากการวิเคราะห์ HPLC พบสารมัธยันตร์จากการย่อยสลายดังกล่าวเพียงเล็กน้อย การเติมสารอาหารอินทรีย์เช่นยีสต์สกัดซึ่ง Sphingomonas sp. P2 สามารถใช้เป็นสับสเตรทในการเจริญได้ ในอาหารเหลว CFMM ทำให้แบคทีเรียนี้สามารถย่อยสลายฟลูออรีนแบบโคเมแทบอลิซึมได้ โดยพบฟลูออรีนเหลือในอาหารเหลว CFMM 0.44 มก.ต่อลิตรหลังการเลี้ยงเชื้อเป็นเวลา 7 วัน การเติมยีสต์สกัดเข้มข้น 0.5 % ในอาหารเหลวตั้งแต่เริ่มเลี้ยงเชื้อทำให้ Sphingomonas sp. P2 เจริญและย่อยสลายฟลูออรีนอย่างรวดเร็วจนตรวจไม่พบฟลูออรีนในอาหารเหลวภายหลังเลี้ยงเชื้อ 36 ชั่วโมง และจากการวิเคราะห์ HPLC พบสารมัธยันตร์จากการย่อยสลายสะสมมากที่สุดในชั่วโมงที่ 15 ของการเลี้ยงเชื้อ เมื่อแยกสารมัธยันตร์ให้บริสุทธิ์โดย preparative HPLC แล้ววิเคราะห์แมสสเปกตรัมเทียบกับสารมาตรฐานพบว่าสารนี้คือ 9-ฟลูออรีนอล ซึ่งเกิดจากการเติมออกซิเจนเข้าที่วงไซโคล-เพนธีนของฟลูออรีน นอกจากนี้ยังทดลองใช้สารอาหารจากดินสกัดทดแทนการใช้ยีสต์สกัดเพื่อทำนายประสิทธิภาพการย่อยสลายฟลูออรีนของ Sphingomonas sp. P2 เมื่อมีกิจกรรมในดิน พบว่าการย่อยสลายฟลูออรีนร่วมกับการเติมสารอาหารจากดินสกัดส่งผลให้ฟลูออรีนถูกย่อยสลายเพิ่มขึ้น 40 % เมื่อเทียบกับชุดที่ไม่เติมสารอาหารจากดินสกัด คือมีฟลูออรีนเหลืออยู่ในอาหารเหลว CFMM 48.1 มก.ต่อลิตร หลังจากเลี้ยงเชื้อเป็นเวลา 7 วัน

บรรณานุกรม :
ธัญญรัตน์ ชำนาญกิจ . (2545). ลักษณะสมบัติของสารมัธยันตร์จากการย่อยสลายฟลูออรีนโดย Sphingomonas sp. P2.
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธัญญรัตน์ ชำนาญกิจ . 2545. "ลักษณะสมบัติของสารมัธยันตร์จากการย่อยสลายฟลูออรีนโดย Sphingomonas sp. P2".
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธัญญรัตน์ ชำนาญกิจ . "ลักษณะสมบัติของสารมัธยันตร์จากการย่อยสลายฟลูออรีนโดย Sphingomonas sp. P2."
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2545. Print.
ธัญญรัตน์ ชำนาญกิจ . ลักษณะสมบัติของสารมัธยันตร์จากการย่อยสลายฟลูออรีนโดย Sphingomonas sp. P2. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2545.