ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

ฤทธิ์ต้านภูมิแพ้ของพืชบางชนิดในตระกูล Zingiberaceae

หน่วยงาน สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : ฤทธิ์ต้านภูมิแพ้ของพืชบางชนิดในตระกูล Zingiberaceae
นักวิจัย : สุภิญญา ติ๋วตระกูล
คำค้น : Anti-allergic activity , Kaempferia parviflora , RBL-2H3 cells , zingiberaceous plants , ตระกูล Zingiberaceae , ฤทธิ์ต้านภูมิแพ้ของพืชบางชนิด
หน่วยงาน : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย
ผู้ร่วมงาน : -
ปีพิมพ์ : 2550
อ้างอิง : http://elibrary.trf.or.th/project_content.asp?PJID=MRG4880087 , http://research.trf.or.th/node/2827
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

สารสกัดชั้นเอทานอล ชั้นน้ำ และน้ำมันหอมระเหยของพืชในตระกูล Zingiberaceae ทั้ง 6 ชนิด ได้แก่ Curcuma mangga (ขมิ้นขาว), Kaempferia galanga (เปราะหอม), Kaempferia parviflora (กระชายดำ), Zingiber cassumunar (ไพล), Zingiber officinale (ขิง) และ Zingiber zerumbet (กระทือ) ได้ถูกนำมา ศึกษาฤทธิ์ต้านภูมิแพ้โดยใช้ RBL-2H3 cell line ผลการทดลองพบว่า สารสกัดชั้นเอทานอลของเหง้ากระชายดำ มีฤทธิ์ ต้านภูมิแพ้ดีที่สุด โดยให้ค่า IC50 เท่ากับ 10.9 μg/ml รองลงมาได้แก่สารสกัดชั้นเอทานอลของเหง้าไพล (IC50 = 12.9 μg/ml) และขมิ้นขาว (ชั้นน้ำ, IC50 = 36.1 μg/ml) แต่ไม่พบฤทธิ์ต้านภูมิแพ้ของน้ำมันหอมระเหยทั้ง 6 ชนิด จาก bioassay-guided fractionation ของสารสกัดชั้นเอทานอลของเหง้ากระชาย สามารถแยกสารสำคัญได้ 7 ชนิด ซึ่งเป็นสารในกลุ่ม flavonoids การทดสอบฤทธิ์ต้านภูมิแพ้พบว่า 5-hydroxy-3, 7, 3', 4'- tetramethoxyflavone (5) มีฤทธิ์ต้านภูมิแพ้สูงสุด โดยมีค่า IC50 เท่ากับ 8.0 μM รองลงมาได้แก่ 5-hydroxy-7- methoxyflavone (2, IC50 = 20.6 μM) และ 5-hydroxy-7, 4'-dimethoxyflavone (4, IC50 = 26.0 μM) ในขณะที่สารอื่นมีฤทธิ์ปานกลาง (IC50 = 37.5-66.5 μM). Structure-activity relationships ของอนุ พันธุ์ 7-methoxyflavones ต่อฤทธิ์ต้านภูมิแพ้ สามารถสรุปได้ดังนี้ 1). การแทนที่ด้วย vicinal methoxyl group ที่ ตำแหน่ง 3' และ 4' สามารถเพิ่มฤทธิ์ต้านภูมิแพ้ได้ดีกว่า methoxylation เพียงตำแหน่งเดียว 2). Methoxylation ของ carbon ตำแหน่งที่ 3 จะทำให้ฤทธิ์ลดลง 3). Methoxylation ที่ตำแหน่งที่ 5 ทำให้ฤทธิ์เพิ่มขึ้นกว่า hydroxylation นอกจากนี้สารตัวที่ 2, 4 และ 5 ได้ถูกนำมาทดสอบเพื่อหากลไกการออกฤทธิ์โดยวิธี ionomycininduced β-hexosaminidase release ผลการทดลองพบว่า สารตัวที่ 2 และ 5 มีกลไกหลักในการยับยั้ง cell degranulation โดยการยับยั้ง calcium เข้า cells ในขณะที่สารตัวที่ 4 ยับยั้ง calcium เข้า cells เพียงบางส่วน จากงานวิจัยนี้สามารถสรุปได้ว่า สารที่มีฤทธิ์ต้านภูมิแพ้ของเหง้ากระชายดำได้แก่ 5-hydroxy-3, 7, 3', 4'- tetramethoxyflavone (5), 5-hydroxy-7-methoxyflavone (2) และ 5-hydroxy-7, 4'- dimethoxyflavone (4) ดังนั้นผลงานวิจัยนี้จึงสนับสนุนการใช้เหง้ากระชายดำในการรักษาโรคภูมิแพ้ตามการใช้ทาง แพทย์แผนไทย Ethanolic and water extracts, together with volatile oils from the rhizomes of six selected Zingiberaceous plants, including Curcuma mangga, Kaempferia galanga, Kaempferia parviflora, Zingiber cassumunar, Zingiber officinale and Zingiber zerumbet were investigated for their anti-allergic activities using a RBL-2H3 cell line. The ethanolic (EtOH) extract of Kaempferia parviflora exhibited the most potent anti-allergic effect against antigen-induced β- hexosaminidase release as a marker of degranulation in RBL-2H3 cells, with an IC50 value of 10.9 μg/ml, followed by Zingiber cassumunar (EtOH, IC50 = 12.9 μg/ml) and Curcuma mangga (water, IC50 = 36.1 μg/ml). The volatile oils of these six plants were apparently inactive (IC50 > 100 μg/ml). Bioassay-guided fractionation led to the isolation of seven methoxyflavone derivatives (1-7) from Kaempferia parviflora extract and they were identified on the basis of spectroscopic methods. Among the compounds tested, 5-hydroxy-3, 7, 3', 4'-tetramethoxyflavone (5) possessed the highest anti-allergic activity against antigen-induced β-hexosaminidase release as a marker of degranulation in RBL-2H3 cells with an IC50 value of 8.0 μM, followed by 5- hydroxy-7-methoxyflavone (2, IC50 = 20.6 μM) and 5-hydroxy-7, 4'-dimethoxyflavone (4, IC50 = 26.0 μM), whereas others showed moderate activities (IC50 = 37.5-66.5 μM). Structureactivity relationships of 7-methoxyflavone derivatives on anti-allergic activity can be summarized as follow: (1) substitution with vicinal methoxyl groups at positions 3' and 4' conferred higher activity than only one methoxylation; (2) methoxylation at position 3 reduced activity; and (3) methoxylation at position 5 showed higher activity than hydroxylation. Compounds 2, 4 and 5 were also tested on ionomycin-induced β-hexosaminidase release. The results indicated that the mechanism on inhibition of cell degranulation of compounds 2 and 5 may mainly involve the inhibition of Ca2+ influx to the cells, whereas that of 4 may be partly due to this inhibition. In regards to the active constituents for anti-allergic activity of K. parviflora, 5-hydroxy-3, 7, 3', 4'-tetramethoxyflavone (5), 5-hydroxy-7-methoxyflavone (2) and 5-hydroxy-7, 4'- dimethoxyflavone (4) are responsible for anti-allergic effect of this plant. The findings support the traditional use of K. parviflora rhizomes for treatment of allergy and allergy-related diseases.

บรรณานุกรม :
สุภิญญา ติ๋วตระกูล . (2550). ฤทธิ์ต้านภูมิแพ้ของพืชบางชนิดในตระกูล Zingiberaceae.
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
สุภิญญา ติ๋วตระกูล . 2550. "ฤทธิ์ต้านภูมิแพ้ของพืชบางชนิดในตระกูล Zingiberaceae".
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
สุภิญญา ติ๋วตระกูล . "ฤทธิ์ต้านภูมิแพ้ของพืชบางชนิดในตระกูล Zingiberaceae."
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย, 2550. Print.
สุภิญญา ติ๋วตระกูล . ฤทธิ์ต้านภูมิแพ้ของพืชบางชนิดในตระกูล Zingiberaceae. กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย; 2550.