ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

ภูมิปัญญาในการรู้รักษาตัวรอด : พินิจจากวรรณคดี

หน่วยงาน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : ภูมิปัญญาในการรู้รักษาตัวรอด : พินิจจากวรรณคดี
นักวิจัย : สุกัญญา สุจฉายา
คำค้น : วรรณคดีไทย -- การวิเคราะห์
หน่วยงาน : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผู้ร่วมงาน : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะอักษรศาสตร์
ปีพิมพ์ : 2544
อ้างอิง : วารสารภาษาและวรรณคดีไทย. 18(ธ.ค. 2544),44-52 , 0857-037x , http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/9508
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

บทความนี้ต้องการเสนอความคิดในการรู้รักษาตัวรอดของคนไทยที่ได้รับผ่านมาทางพระพุทธศาสนาและถ่ายทอดไว้ในภาษาและวรรณคดีไทย ผลจากการศึกษาวรรณคดี 3 เรื่อง คือ บทละครนอกเรื่องสังข์ทองสำนวนรัชกาลที่ 2 บทเสภาเรื่องขุนช้าง-ขุนแผน และนิทานคำกลอนเรื่องพระอภัยมณีของสุนทรภู่ พบว่า ตัวละครในทุกเรื่องยอมรับว่า ความสุขและความทุกข์เป็นของคู่กัน ไม่มีสภาวะใดคงที่ ความทุกข์เกิดจากกรรม วิธีดับทุกข์ในขณะที่ต้องเผชิญวิบากกรรมนั้นก็คือ “การรักษาตัว” โดยการครองตัวให้อยู่ในศีลธรรม ด้วยความอดทน เพื่อหวังว่าบุญกุศลที่ทำมาจะทำให้กรรมค่อยๆหมดไป ความอดทนรอดูผลระยะยามเป็นภูมิปัญญาหนึ่งที่ช่วยให้คนไทยสามารถเผชิญด้วยเผชิญปัญหาด้วยความอดทนและไม่รีบร้อน นอกจากนี้กวีไทยยังให้ความสำคัญกับจิตใจเป็นพิเศษ จึงปรากฏคำที่แสดงอารมณ์ความรู้สึกของ “ใจ” ที่หลากหลาย

บรรณานุกรม :
สุกัญญา สุจฉายา . (2544). ภูมิปัญญาในการรู้รักษาตัวรอด : พินิจจากวรรณคดี.
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุกัญญา สุจฉายา . 2544. "ภูมิปัญญาในการรู้รักษาตัวรอด : พินิจจากวรรณคดี".
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุกัญญา สุจฉายา . "ภูมิปัญญาในการรู้รักษาตัวรอด : พินิจจากวรรณคดี."
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2544. Print.
สุกัญญา สุจฉายา . ภูมิปัญญาในการรู้รักษาตัวรอด : พินิจจากวรรณคดี. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2544.