ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

การจำแนกเชื้อและศึกษาพยาธิกำเนิดของเชื้อสไปโรคีทในระบบทางเดินอาหารของสุนัขในประเทศไทย

หน่วยงาน สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : การจำแนกเชื้อและศึกษาพยาธิกำเนิดของเชื้อสไปโรคีทในระบบทางเดินอาหารของสุนัขในประเทศไทย
นักวิจัย : ณุวีร์ ประภัสระกูล
คำค้น : Classification , Day old chick model , Dogs , pathogenicity , Weakly  hemolytic intestinal spirochete , การแบ่งหมวดหมู่ , พยาธิกำเนิด , สุนัข , เชื้อสไปโรคีทในระบบทางเดินอาหารที่มีคุณสมบัติย่อยเม็ดเลือดแดงอย่างอ่อนชนิดเบต้า , แบบจำลองลูกไก่อายุ 1 วัน
หน่วยงาน : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย
ผู้ร่วมงาน : -
ปีพิมพ์ : 2554
อ้างอิง : http://elibrary.trf.or.th/project_content.asp?PJID=MRG4880072 , http://research.trf.or.th/node/2101
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

เชื้อเบรคิสไปราเป็นเชื้อแบคทีเรียติดต่อจากสัตว์สู่คนที่สำคัญ โดยเป็นสาเหตุของอาการท้องเสียอย่างอ่อนถึงรุนแรงในสุนัข สุกร สุตว์ปีก และคน ยังไม่มีรายงานเกี่ยวกับเชื้อชนิดนี้ในคนและสัตว์ในประเทศไทย และยังไม่มีข้อสรุปที่ชัดเจนเกี่ยวกับความหลากหลายของชนิดของเชื้อในจีนัสนี้ในสุนัข การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาคุณลักษณะเฉพาะและจำแนกเชื้อสไปโรคีทในระบบทางเดินอาหารที่มีคุณสมบัติย่อยเม็ดเลือดแดงอย่างอ่อนชนิดเบต้า (WBHIS) เชื้อเหล่านี้ได้จากสุนัขในประเทศไทยในปี 2547-2549 และเพื่อศึกษาถึงพยาธิกำเนิดเบื้องต้นโดยใช้ลูกไก่อายุ 1 วันเป็นแบบจำลอง ลักษณะจุลสัญฐานวิทยาและคุณสมบัติทางชีวเคมีแสดงให้เห็นว่าเชื้อทั้ง 16 เชื้อที่นำมาศึกษานี้อยู่ในจีนัสเบรคิสไปรา และมี 2 เชื้อที่แสดงคุณสมบัติเหมือนกับเชื้อ บี. พิโลซิโคไล แต่เชื้ออื่นแสดงคุณสมบัติเหมือนกับเชื้อ บี. อินโนเซนส์ จากความแตกต่างของรูปแบบโปรตีน สามารถแยกเชื้อทั้งหมดได้เป็น 3 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่ม พิโล (บี. พิโลซิโคไล) (จำนวน 2 เชื้อ) กลุ่ม เอ (จำนวน 14 เชื้อ) และ กลุ่ม บี (จำนวน 2 เชื้อ) ผลที่ได้มีความสอดคล้องกับการจำแนกด้วยการถอดรหัสดีเอนเอที่ยีน 23S rDNA โดยพบว่าทุกเชื้อมีความใกล้เคียงกัน 96-99% และตามสายอนุกรมวิธาน กลุ่มเอและบีถูกจัดแยกเป็นสองกลุ่มที่ต่างกับเชื้ออ้างอิง ลูกไก่ทดลองประกอบด้วยกลุ่มควบคุมบวก 2 กลุ่ม (ป้อนเชื้อด้วย B. hyodysenteriae และ B. pilosicoli) กลุ่มควบคุมลบ 2 กลุ่ม (ป้อนด้วย B. innocens และอาหารเลี้ยงเชื้อเหลวปลอดเชื้อ) และกลุ่มทดลอง 3 กลุ่ม (ป้อนด้วยเชื้อ Pilo, A และ B) จากผลการทดลองพบว่ากลุ่มทดลองมีอัตราการเจริญเติบโตและอัตราการแลกเนื้อต่ำกว่ากลุ่มควบคุมลบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) รอยโรคทางจุลพยาธิวิทยาพบว่ามีการเพิ่มจำนวนของเซลล์เยื่อบุลำไส้วัยอ่อน การหดสั้นลงของวิลไล และการแทรกของเซลล์อักเสบในทุกกลุ่มยกเว้นในกลุ่มควบคุมลบและพบเชื้อสไปโรคีทที่ช่องว่างระหว่างเซลล์เยื่อบุลำไส้วัยอ่อนในทุกกลุ่มที่ป้อนเชื้อ การศึกษาในครั้งนี้เชื้อ WBHIS ที่ได้จากสุนัขแบ่งได้เป็น 3 กลุ่ม ประกอบด้วย เชื้อบี พิโลซิโคไล และสไปโรคีทกลุ่มใหม่ 2 กลุ่ม และทั้งหมดสามารถเพิ่มจำนวนและให้รอยโรคทางจุลพยาธิวิทยาได้ในระดับต่ำถึงปานกลาง Brachyspira is an important zoonotic bacteria causing mild to severe diarrhea in dogs, pigs, birds and humans. There was no Brachyspira report from humans and animals in Thailand and the diversity of Brachyspira in dogs still needed to be elucidated. The purpose of these studies was to characterize and classify the 16 weakly  hemolytic intestinal spirochetes (WBHIS) isolated from dogs in 2004-2005 and to study their pathogenicity in a day old chick model. Ulrastructural morphologies of tested WBHIS were similar to those of genus Brachyspira. The biochemical properties of two isolates were similar to those of B. pilosicoli but the others were similar to B. innocens. Using differences of protein profiles, WBHIS were divided into 3 groups; B. pilosicoli (n=2), A group (n=12) and B group (n=2), which the results were consistent to the genetic investigation by 23S rDNA gene sequencing. A and B group were located into the new clusters different from reference species. Experimental chicks were categorized into 2 positive control groups (B. hyodysenteriae ATCC31212 and B. pilosicoli ATCC 51139), 2 negative control groups (B. innocens ATCC29796 and trypticase soy broth) and 3 experimental groups (canine B. pilosicoli, A and B groups). The results demonstrated that average daily gain and feed conversion ratio in all infected groups were significantly lower than that of non-infected chicks (p<0.05). Histopathological changes revealed certain crypt proliferation, villous degeneration and inflammatory cells infiltration in infected and the spirochetes were found in luminal crypts in all infected groups. In conclusion, the Thai canine WBHIS could be differentiated into 3 groups, comprising with B. pilosicoli, and 2 new spirochetes provisionally and they could colonized and produced mild to moderate pathological lesion in the chick model.

บรรณานุกรม :
ณุวีร์ ประภัสระกูล . (2554). การจำแนกเชื้อและศึกษาพยาธิกำเนิดของเชื้อสไปโรคีทในระบบทางเดินอาหารของสุนัขในประเทศไทย.
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
ณุวีร์ ประภัสระกูล . 2554. "การจำแนกเชื้อและศึกษาพยาธิกำเนิดของเชื้อสไปโรคีทในระบบทางเดินอาหารของสุนัขในประเทศไทย".
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
ณุวีร์ ประภัสระกูล . "การจำแนกเชื้อและศึกษาพยาธิกำเนิดของเชื้อสไปโรคีทในระบบทางเดินอาหารของสุนัขในประเทศไทย."
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย, 2554. Print.
ณุวีร์ ประภัสระกูล . การจำแนกเชื้อและศึกษาพยาธิกำเนิดของเชื้อสไปโรคีทในระบบทางเดินอาหารของสุนัขในประเทศไทย. กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย; 2554.