ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

บทบาทของกรดแอบไซซิกจากภายนอกต่อการปรับตัวทางสรีรวิทยาบางประการในถั่วเหลือง Glycine max (L.) Merrill พันธุ์ สจ.5 และ มข.35 ที่ปลูกในภาวะเค็ม

หน่วยงาน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : บทบาทของกรดแอบไซซิกจากภายนอกต่อการปรับตัวทางสรีรวิทยาบางประการในถั่วเหลือง Glycine max (L.) Merrill พันธุ์ สจ.5 และ มข.35 ที่ปลูกในภาวะเค็ม
นักวิจัย : อัญชลี ใจดี
คำค้น : กรดแอบไซซิก , ถั่วเหลือง , พืชทนเค็ม
หน่วยงาน : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผู้ร่วมงาน : ปรีดา บุญ-หลง , ศุภจิตรา ชัชวาลย์ , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะวิทยาศาสตร์
ปีพิมพ์ : 2543
อ้างอิง : 9743469281 , http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/4569
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2543

ศึกษาการให้กรดแอบไซซิกจากภายนอกต่อการปรับตัวต่อภาวะเค็มในถั่วเหลือง (Glycine max (L.) Merrill) สองพันธุ์คือ พันธุ์ สจ.5 และ มข.35 โดยพิจารณาจากการแสดงออกทางสรีรวิทยาบางประการพบว่า การได้รับภาวะเค็มทำให้เกิดการยับยั้งการเจริญเติบโตของถั่วเหลืองพันธุ์ มข.35 มากกว่าพันธุ์ สจ.5 โดยมีน้ำหนักแห้งต้นและรากน้อยกว่าต้นที่ไม่ได้รับภาวะเค็มอย่างมีนัยสำคัญ ในขณะที่ภาวะเค็มมีผลยับยั้งเฉพาะการเจริญเติบโตของส่วนต้นในพันธุ์ สจ.5 การยับยั้งอัตราการสังเคราะห์ด้วยแสงและการเปิดปากใบเนื่องจากภาวะเค็มเกิดในสัดส่วนที่ใกล้เคียงกันในถั่วเหลืองทั้งสองพันธุ์โดยมีผลที่ใบล่างมากกว่าใบบริเวณยอด อัตราการสังเคราะห์ด้วยแสงที่ลดลงสัมพันธ์กับการปิดปากใบมากขึ้นและการสะสมคลอไรด์ไอออนในใบภาวะเค็มไม่มีผลต่อการเปลี่ยนแปลงจำนวนปากใบของใบที่เกิดใหม่ในถั่วเหลืองทั้งสองพันธุ์อย่างไรก็ตาม พันธุ์ สจ.5 มีความสามารถในการลดการสะสมโซเดียมและคลอไรด์ในใบมากกว่าพันธุ์ มข.35 จึงสามารถทนต่อภาวะเค็มได้ดีกว่า การให้กรดแอบไซซิกทั้งสองความเข้มข้นทางใบไม่สามารถชักนำการปรับตัวต่อภาวะเค็มในถั่วเหลืองทั้งสองพันธุ์ได้ และมีแนวโน้มในการยับยั้งการเปิดปากใบและอัตราการเจริญเติบโตสัมพัทธ์ของถั่วเหลืองพันธุ์ มข.35 มากกว่าพันธุ์ สจ.5 เมื่อได้รับการย้ายปลูกในภาวะเค็มที่เพิ่มขึ้นพบว่าถั่วเหลืองพันธุ์ สจ.5 สามารถปรับตัวได้โดยสามารถรักษาอัตราการเจริญเติบโตไว้ได้ และมีปริมาณคลอโรฟิลล์ในใบไม่ต่างจากต้นที่ไม่ได้รับภาวะเค็ม นอกจากนี้ พบว่าในภาวะเค็มที่สูงขึ้นนี้ถั่วเหลืองมีการตอบสนองต่อกรดแอบไซซิกสองความเข้มข้นแตกต่างกัน

บรรณานุกรม :
อัญชลี ใจดี . (2543). บทบาทของกรดแอบไซซิกจากภายนอกต่อการปรับตัวทางสรีรวิทยาบางประการในถั่วเหลือง Glycine max (L.) Merrill พันธุ์ สจ.5 และ มข.35 ที่ปลูกในภาวะเค็ม.
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อัญชลี ใจดี . 2543. "บทบาทของกรดแอบไซซิกจากภายนอกต่อการปรับตัวทางสรีรวิทยาบางประการในถั่วเหลือง Glycine max (L.) Merrill พันธุ์ สจ.5 และ มข.35 ที่ปลูกในภาวะเค็ม".
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อัญชลี ใจดี . "บทบาทของกรดแอบไซซิกจากภายนอกต่อการปรับตัวทางสรีรวิทยาบางประการในถั่วเหลือง Glycine max (L.) Merrill พันธุ์ สจ.5 และ มข.35 ที่ปลูกในภาวะเค็ม."
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2543. Print.
อัญชลี ใจดี . บทบาทของกรดแอบไซซิกจากภายนอกต่อการปรับตัวทางสรีรวิทยาบางประการในถั่วเหลือง Glycine max (L.) Merrill พันธุ์ สจ.5 และ มข.35 ที่ปลูกในภาวะเค็ม. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2543.