ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

ความสัมพันธ์ของปริมาณไวเทลโลเจนินในเลือด กับการเจริญของรังไข่ของปูทะเล Scylla serrata (Forskal, 1775) โดยใช้โมโนโคลนอลแอนติบอดีที่จำเพาะต่อไวเทลลินที่เสียสภาพ

หน่วยงาน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : ความสัมพันธ์ของปริมาณไวเทลโลเจนินในเลือด กับการเจริญของรังไข่ของปูทะเล Scylla serrata (Forskal, 1775) โดยใช้โมโนโคลนอลแอนติบอดีที่จำเพาะต่อไวเทลลินที่เสียสภาพ
นักวิจัย : ดวงใจ งามสม
คำค้น : ปูทะเล , ไวเทลโลเจนิน , โมโนโคลนอลแอนติบอดีย์ , ไวเทลลิน
หน่วยงาน : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผู้ร่วมงาน : อรวรรณ สัตยาลัย , ไพศาล สิทธิกรกุล , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะวิทยาศาสตร์
ปีพิมพ์ : 2543
อ้างอิง : 9743469176 , http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/4203
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2543

การผลิตโมโนโคลนอลแอนติบอดี (MAb) ต่อไวเทลลินและไวเทลโลเจนินที่ถูกทำให้เสียสภาพของปูทะเล โดยการกระตุ้นภูมิคุ้มกันหนูขาว (swiss mouse) ด้วยสารสกัดจากรังไข่ของปูทะเลที่ถูกทำให้เสียสภาพ นำเซลล์ม้ามของหนูขาวมารวมกับเซลล์ myeloma P3X และจากการคัดเลือก hybridoma clone โดยวิธี indirect immunoperoxidase ELISA โดยใช้สารสกัดจากรังไข่ของปูทะเลเป็นแอนติเจน และ dot-ELISA โดยใช้สารสกัดจากรังไข่เลือดตัวเมียที่รังไข่กำลังเจริญ เลือดตัวผู้ที่อยู่ในสภาพธรรมชาติ และเสียสภาพ และหน่วยย่อย 2 หน่วยของไวเทลลินจากรังไข่ที่ได้จากการแยกด้วย SDS-PAGE (ขนาด 107 และ 78 กิโลดาลตัน) เป็นแอนติเจน สามารถแยก hybridoma ได้ 14 โคลน จากการตรวจความจำเพราะของ MAb โดยวิธี dot-blot และ Western blot พบว่ามี 4 กลุ่ม กลุ่มที่ 1 สร้าง MAb ที่สามารถจับได้กับทั้งสองหน่วยย่อยของไวเทลลินจากรังไข่ (107 และ 78 กิโลดาลตัน) กลุ่มที่ 2 สร้าง MAb ที่สามารถจับได้กับหน่วยย่อยขนาด78 กิโลดาลตัน กลุ่มที่ 3 สร้าง MAb ที่สามารถจับได้กับหน่วยย่อยขนาด 107 กิโลดาลตัน กลุ่มที่ 4 สร้าง MAb ที่สามารถจับได้กับโปรตีนที่มีขนาดโมเลกุลสูงในรังไข่และในเลือดปูเพศเมีย แต่ไม่จับกับโปรตีนในเลือดปูเพศผู้ MAb ที่ผลิตได้เป็นอิมมูโนโกลบูลินชนิด IgG1 12 โคลน ชนิด IgG2b 1 โคลน และชนิด IgM 1 โคลน MAb ที่ผลิตได้สามารถจับกับไวเทลลินและไวเทลโลเจนนิน ที่ถูกทำให้เสียสภาพได้ดีกว่าไวเทลลินและไวเทลโลเจนิน ที่อยู่ในสภาพธรรมชาติ และสามารถนำมาใช้ศึกษาลักษณะโมเลกุลของ ไวเทลลินและไวเทลโลเจนินของปูชนิดนี้ได้ ซึ่งพบว่าโปรตีนไวเทลลินในรังไข่มี 2 หน่วยย่อย (107 และ 78 กิโลดาลตัน) ส่วนโปรตีนไวเทลโลเจนินในเลือดเพศเมียประกอบด้วย 3 หน่วยย่อย (190, 107 และ 78 กิโลดาลตัน) การตรวจหาปริมาณไวเทลโลเจนินในเลือดด้วยวิธี indirect immunoperoxidase competitive ELISA โดยใช้โมโนโคลนอลแอนติบอดีที่จำเพาะต่อไวเทลลินและไวเทลโลเจนิน ที่อยู่ในสภาพธรรมชาติ (นุชนาถ เกษมวงศ์, 2542) เพื่อตรวจดูความสัมพันธ์ของการเปลี่ยนแปลงไวเทลโลเจนินในเลือด ระหว่างการเจริญของรังไข่ พบว่าระดับไวเทลโลเจนินของปูแต่ละตัวที่ถูกชักนำให้รังไข่เจริญ โดยการตัดตาทั้ง 2 ข้างให้ความสัมพันธ์ในรูปแบบที่คล้ายกันคือ หลังจากตัดตาได้ 2 วัน (ระยะแรกของการเจริญของรังไข่) ปริมาณไวเทลโลเจนินเฉลี่ย ยังอยู่ในระดับต่ำและค่อยๆ เพิ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ ในวันต่อมาจนกระทั่งมีปริมาณเพิ่มขึ้นสูงสุดในช่วง 10-18 วัน หลังจากตัดตาและลดลงอย่างรวดเร็วก่อนปูวางไข่ ค่าสูงสุดของปริมาณไวเทลโลเจนินของปูทั้ง 8 ตัว อยู่ระหว่าง 1-3.5 มิลลิกรัมต่อมิลลิลิตร

บรรณานุกรม :
ดวงใจ งามสม . (2543). ความสัมพันธ์ของปริมาณไวเทลโลเจนินในเลือด กับการเจริญของรังไข่ของปูทะเล Scylla serrata (Forskal, 1775) โดยใช้โมโนโคลนอลแอนติบอดีที่จำเพาะต่อไวเทลลินที่เสียสภาพ.
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ดวงใจ งามสม . 2543. "ความสัมพันธ์ของปริมาณไวเทลโลเจนินในเลือด กับการเจริญของรังไข่ของปูทะเล Scylla serrata (Forskal, 1775) โดยใช้โมโนโคลนอลแอนติบอดีที่จำเพาะต่อไวเทลลินที่เสียสภาพ".
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ดวงใจ งามสม . "ความสัมพันธ์ของปริมาณไวเทลโลเจนินในเลือด กับการเจริญของรังไข่ของปูทะเล Scylla serrata (Forskal, 1775) โดยใช้โมโนโคลนอลแอนติบอดีที่จำเพาะต่อไวเทลลินที่เสียสภาพ."
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2543. Print.
ดวงใจ งามสม . ความสัมพันธ์ของปริมาณไวเทลโลเจนินในเลือด กับการเจริญของรังไข่ของปูทะเล Scylla serrata (Forskal, 1775) โดยใช้โมโนโคลนอลแอนติบอดีที่จำเพาะต่อไวเทลลินที่เสียสภาพ. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2543.