ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

การวิจัยเพื่อวางแนวทางการบังคับสิทธิในทรัพย์สินทางปัญญา: การละเมิดลิขสิทธิ์โดยการบรรเลงหรือขับร้องเพลง

หน่วยงาน สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : การวิจัยเพื่อวางแนวทางการบังคับสิทธิในทรัพย์สินทางปัญญา: การละเมิดลิขสิทธิ์โดยการบรรเลงหรือขับร้องเพลง
นักวิจัย : จุมพล ภิญโญสินวัฒน์
คำค้น : communication to the public , copyright , Intellectual property , musical work , ดนตรีกรรม , ทรัพย์สินทางปัญญา , ลิขสิทธิ์ , เผยแพร่ต่อสาธารณชน
หน่วยงาน : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย
ผู้ร่วมงาน : -
ปีพิมพ์ : 2549
อ้างอิง : http://elibrary.trf.or.th/project_content.asp?PJID=RDG4830015 , http://research.trf.or.th/node/1439
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัญหาของการดำเนินคดีอาญาอย่างรุนแรงกับการละเมิดลิขสิทธิ์ขนาดเล็กในประเทศไทย โดยขอบเขตของงานวิจัยจำกัดเฉพาะการละเมิดลิขสิทธิ์งานดนตรีกรรมโดยการบรรเลง การขับร้องเพลง และการเผยแพร่งานดนตรีกรรมต่อสาธารณชน ซึ่งโดยทั่วไปเป็นการละเมิดลิขสิทธิ์ขนาดเล็ก การวิจัยนี้ใช้การวิจัยทางเอกสารและการวิจัยเชิงประสบการณ์ ซึ่งรวมทั้งการสร้างแบบสอบถามสำหรับกลุ่มผู้บุคคลที่เกี่ยวข้อง การสัมภาษณ์ และการจัดเวทีระดมความคิดเห็นเพื่อรวบรวมความเห็นของผู้เกี่ยวข้องและหาแนวทางและข้อสรุปที่จะเป็นไปได้กับทางปฏิบัติของผู้เกี่ยวข้อง ที่ผ่านมา องค์กรภาครัฐและภาคเอกชนในประเทศไทยเชื่อว่าการบังคับสิทธิในลิขสิทธิ์ รวมทั้งการละเมิดลิขสิทธิ์ขนาดเล็ก ควรดำเนินการผ่านการฟ้องคดีอาญาเป็นหลัก และเป็นผลให้การฟ้องคดีอาญาลิขสิทธิ์ในศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลางในปี 2548 สูงถึง 98.93% ของคดีลิขสิทธิ์ทั้งหมด จากการศึกษาวิเคราะห์กฎหมายระหว่างประเทศและกฎหมายในประเทศสหรัฐอเมริกา อังกฤษ และญี่ปุ่น รวมทั้งคำพิพากษาของประเทศดังกล่าว ปรากฏตรงกันว่าการบังคับสิทธิในลิขสิทธิ์ต้องใช้การดำเนินคดีแพ่งเป็นหลัก เว้นแต่การละเมิดขนาดใหญ่ที่จะใช้เป็นกรณียกเว้น นอกจากนั้น กฎหมายของประเทศดังกล่าวต่างมีบทบัญญัติที่ให้ความสำคัญกับหลักการของการรักษาการดุลระหว่างสิทธิของเจ้าของทรัพย์สินทางปัญญาและประโยชน์สาธารณะ และให้ความสำคัญกับการเข้าถึงงานและการใช้งานของสาธารณชน งานวิจัยนี้สรุปผลและเสนอแนะว่าองค์กรภาครัฐของไทย กล่าวคือ รัฐสภา กรมทรัพย์สินทางปัญญา สำนักงานตำรวจแห่งชาติ สำนักงานอัยการสูงสุด ศาลยุติธรรม และองค์กรภาคเอกชน ควรยุติการเน้นการฟ้องคดีอาญาและสนับสนุนให้มีการดำเนินคดีแพ่งแทน โดยเฉพาะอย่างยิ่งควรยุติการฟ้องคดีอาญากับการละเมิดลิขสิทธิ์ขนาดเล็ก อย่างการบรรเลง การขับร้องเพลง และการเผยแพร่งานดนตรีกรรมต่อสาธารณชน This research explores the problem of “over-criminalization” applied to small scale copyright infringement cases in Thailand. The scope of this research was limited to the copyright infringement of musical work by playing, singing, or communicating to the public, which are usually in a very small scale of infringement. This work is based on documentary and experience research, as well as surveying and interviewing individuals who are related to musical copyright infringement. The author also organized a brain-storming forum discussing issues and concerns over the musical copyright infringement to formalize practical solution for all those related parties. Insofar, public and private sectors in Thailand has been on the verge of enforcing criminal prosecution to copyright infringement cases no matter those cases are in small or large scale. As a result, the number of criminal copyright infringement cases has been prohibitively high, accounted for 98.93% of all copyright cases in 2005. From the analysis of an international law and national law in addition to court decisions in the United States, the United Kingdom, and Japan, the result reveals that copyright infringement cases are mainly prosecuted as civil cases in these three countries, except large scale cases. The laws of these countries contain legislatures maintaining a balance between the right of the copyright holders and the public interests, in creative works by significantly valuing public accessibility and the extent of public use. This research argues and concludes that Thai governmental sectors, which are the parliament, the Department of Intellectual Property, and the Royal Thai Police, Office of the Attorney General, the Office of Judiciary, including private sectors, should deviate from criminal prosecution and support the civil enforcement for copyright infringement cases. Indeed, both public and private sectors should suspend the criminal enforcement to small scale of copyright infringement, especially to the infringement of performing or singing the musical work, as well as communication to the public.

บรรณานุกรม :
จุมพล ภิญโญสินวัฒน์ . (2549). การวิจัยเพื่อวางแนวทางการบังคับสิทธิในทรัพย์สินทางปัญญา: การละเมิดลิขสิทธิ์โดยการบรรเลงหรือขับร้องเพลง.
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
จุมพล ภิญโญสินวัฒน์ . 2549. "การวิจัยเพื่อวางแนวทางการบังคับสิทธิในทรัพย์สินทางปัญญา: การละเมิดลิขสิทธิ์โดยการบรรเลงหรือขับร้องเพลง".
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
จุมพล ภิญโญสินวัฒน์ . "การวิจัยเพื่อวางแนวทางการบังคับสิทธิในทรัพย์สินทางปัญญา: การละเมิดลิขสิทธิ์โดยการบรรเลงหรือขับร้องเพลง."
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย, 2549. Print.
จุมพล ภิญโญสินวัฒน์ . การวิจัยเพื่อวางแนวทางการบังคับสิทธิในทรัพย์สินทางปัญญา: การละเมิดลิขสิทธิ์โดยการบรรเลงหรือขับร้องเพลง. กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย; 2549.