ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

อิทธิพลของเอสโตรเจนต่อการเปลี่ยนแปลงระดับการหลั่ง MMP-1 และ MMP-2 และการแสดงออกของยีน IL-6 และ NOS ของเซลล์เอ็นยึดปริทันต์ในสภาวะที่มี IL-1 หรือ LPS : รายงานผลการวิจัย

หน่วยงาน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : อิทธิพลของเอสโตรเจนต่อการเปลี่ยนแปลงระดับการหลั่ง MMP-1 และ MMP-2 และการแสดงออกของยีน IL-6 และ NOS ของเซลล์เอ็นยึดปริทันต์ในสภาวะที่มี IL-1 หรือ LPS : รายงานผลการวิจัย
นักวิจัย : ทัศนีย์ ยงชัยตระกูล , ประสิทธิ์ ภวสันต์
คำค้น : เอสโตรเจน , เอ็นยึดปริทันต์ , เซลล์สร้างเส้นใย
หน่วยงาน : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผู้ร่วมงาน : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะทันตแพทยศาสตร์. ภาควิชากายวิภาคศาสตร์ , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะทันตแพทยศาสตร์. ภาควิชากายวิภาคศาสตร์
ปีพิมพ์ : 2545
อ้างอิง : http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/3235
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

จุดประสงค์ของงานวิจัยนี้ คือ ศึกษาการตอบสนองของเซลล์เอ็นยึดปริทันต์ เมื่อกระตุ้นด้วยเอสโตรเจน IL-1beta และ LPS โดยลำพัง หรือเมื่อกระตุ้นด้วยเอสโตรเจนร่วมกับ IL-1beta หรือเอสโตรเจนร่วมกับ LPS โดยต้องการตรวจสอบการตอบสนองในแง่การแสดงออกของ IL-6, NOS และการหลั่งเอนไซม์ MMP-1, -2,-3 เซลล์เอ็นยึดปริทันต์ถูกเพาะเลี้ยงจากเนื้อเยื่อเอ็นยึดปริทันต์ของมนุษย์ เซลล์ถูกกระตุ้นด้วยสารกระตุ้น เป็นเวลา 24 ชั่วโมง และตรวจสอบการเปลี่ยนแปลงระดับการแสดงออกของ IL-6 และ NOS ด้วยเทคนิคอาร์ที-พีซีอาร์ ส่วนการเปลี่ยนแปลงของระดับเอนไซม์ MMP-1 และ MMP-2, -3 จะตรวจสอบด้วยวิธีเวสเทอร์นอนาไลซิส และไซโมกราฟีตามลำดับ หลังจากกระตุ้นเซลล์เป็นเวลา 48 ชั่วโมงผลการทดลองพบว่า เอสโตรเจนที่ความเข้มข้น 100 นาโนโมลาร์ มีผลกระตุ้นการหลั่ง MMP-3 แต่ไม่มีผลต่อ MMP-1,-2 และไม่มีผลต่อการแสดงออกของ IL-6 และ NOS ในขณะที่ IL-1 beta และ LPS มีผลกระตุ้นการแสดงออกของ IL-6 และ NOS และเพิ่มการหลั่ง MMP-1 ประเด็นที่น่าสนใจ คือ เอสโตรเจนช่วยเสริมผลของ IL-1 beta ในการเหนี่ยวนำการแสดงออกของ IL-6, NOS และ MMP-1 โดยจะทำให้ระดับของ IL-6, NOS และ MMP-1 เพิ่มขึ้นเป็น 2.4, 5 และ 2.3 เท่า ตามลำดับ เมื่อเทียบกับ 1.7, 4.2 และ 1.3 เท่า เมื่อกระตุ้นด้วย IL-1beta เพียงลำพัง ในขณะเดียวกันเอสโตรเจนยังช่วยเสริมผลของ LPS ด้วย โดยระดับของ NOS และ MMP-1 เพิ่มขึ้นเป็น 3.7 และ 2.9 เท่าตามลำดับเมื่อเทียบกับ 2 และ 1.9 เท่า เมื่อกระตุ้นด้วย LPS ตามลำพัง ผลการทดลองนี้ แสดงให้เห็นว่า ในสภาวะที่มีระดับของฮอร์โมนเอสโตรเจนเพิ่มสูงขึ้น จะมีผลต่อการตอบสนองของเซลล์เอ็นยึดปริทันต์ที่มีต่อสารกระตุ้นที่ก่อให้เกิดการอักเสบ โดยทำให้ระดับของเอนไซม์และซัยโตไคน์ที่เกี่ยวข้องกับการทำลายเนื้อเยื่อเพิ่มสูงขึ้น ซึ่งอาจเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้ระดับของการอักเสบของเนื้อเยื่อปริทันต์เพิ่มสูงขึ้นในระยะวัยรุ่น หรือในสตรีที่มีครรภ์ ซึ่งมีระดับของฮอร์โมนเอสโตรเจนเพิ่มสูงขึ้นในกระแสเลือด

บรรณานุกรม :
ทัศนีย์ ยงชัยตระกูล , ประสิทธิ์ ภวสันต์ . (2545). อิทธิพลของเอสโตรเจนต่อการเปลี่ยนแปลงระดับการหลั่ง MMP-1 และ MMP-2 และการแสดงออกของยีน IL-6 และ NOS ของเซลล์เอ็นยึดปริทันต์ในสภาวะที่มี IL-1 หรือ LPS : รายงานผลการวิจัย.
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทัศนีย์ ยงชัยตระกูล , ประสิทธิ์ ภวสันต์ . 2545. "อิทธิพลของเอสโตรเจนต่อการเปลี่ยนแปลงระดับการหลั่ง MMP-1 และ MMP-2 และการแสดงออกของยีน IL-6 และ NOS ของเซลล์เอ็นยึดปริทันต์ในสภาวะที่มี IL-1 หรือ LPS : รายงานผลการวิจัย".
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทัศนีย์ ยงชัยตระกูล , ประสิทธิ์ ภวสันต์ . "อิทธิพลของเอสโตรเจนต่อการเปลี่ยนแปลงระดับการหลั่ง MMP-1 และ MMP-2 และการแสดงออกของยีน IL-6 และ NOS ของเซลล์เอ็นยึดปริทันต์ในสภาวะที่มี IL-1 หรือ LPS : รายงานผลการวิจัย."
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2545. Print.
ทัศนีย์ ยงชัยตระกูล , ประสิทธิ์ ภวสันต์ . อิทธิพลของเอสโตรเจนต่อการเปลี่ยนแปลงระดับการหลั่ง MMP-1 และ MMP-2 และการแสดงออกของยีน IL-6 และ NOS ของเซลล์เอ็นยึดปริทันต์ในสภาวะที่มี IL-1 หรือ LPS : รายงานผลการวิจัย. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2545.