ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

โครงการพัฒนาการใช้พญายอ (Clinacanthus nutans)ในการป้องกันโรคไวรัสในกุ้งกุลาดำ

หน่วยงาน สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : โครงการพัฒนาการใช้พญายอ (Clinacanthus nutans)ในการป้องกันโรคไวรัสในกุ้งกุลาดำ
นักวิจัย : ลิลา เรืองแป้น
คำค้น : Clinacanthus nutans , Mesodermal Baculovirus , Penaeus monodon , Systemic Ectodermal , yellow head baculovirus , กุ้งกุลาดำ , พญายอ , ไวรัสโรคจุดขาว , ไวรัสโรคหัวเหลือง
หน่วยงาน : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย
ผู้ร่วมงาน : -
ปีพิมพ์ : 2542
อ้างอิง : http://elibrary.trf.or.th/project_content.asp?PJID=RDG4030001 , http://research.trf.or.th/node/953
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

พญายอ (Clinacanthus nutans) เป็นพืชสมุนไพรที่มีอยู่ทั่วไปในประเทศ มีคุณสมบัติ ในการรักษาโรคเริมและงูสวัด ซึ่งเกิดจากเชื้อไวรัส Herpes simplex และ Xoster จากผลการ ทดลองนำสารสกัดพญายอมาใช้ประโยชน์ในการประมงพบว่า พญายอสามารถยับยั้งการเจริญ ของเชื้อไวรัสที่แยกจากกุ้งป่วยได้ คณะวิจัยจึงได้พัฒนาการใช้พญายอเพื่อป้องกันโรคไวรัสที่ กำลังระบาดในกุ้งกุลาดำอย่างรุนแรง ได้แก่ โรคหัวเหลือง ซึ่งเกิดจาก YHV (Yellow Head Baculovirus) และโรคจุดขาวซึ่งเกิดจาก SEMBV (Systemic Ectodermal and Mesodermal Baculovirus) ผลการวิจัยพบว่าการรับสารพญายอและการดูดซึมสารเข้าสู่กระแสเลือดในตัวกุ้งที่ ให้โดยวิธีฉีดจะมีผลดีกว่าวิธีผสมอาหารให้กินและวิธีป้อนสารตามลำดับ อย่างไรก็ตามวิธีผสม พญายอกับอาหารให้กินเป็นวิธีที่สะดวกและเกษตรกรสามารถนำไปใช้ในการเลี้ยงกุ้งได้ นอก จากนี้ยังพบว่าพญายอมีประสิทธิภาพในการป้องกันโรคเมื่อยู่ในน้ำทะเลที่มีความเค็มตั้งแต่ 10- 30 ppt ได้ โดยสามารถทำลาย YHV ได้เฉลี่ย 100, 78.3, 78.3, 66.7, 63.3 และ 50% และ ทำลาย SEMBV ได้เฉลี่ย 80, 75, 63.7, 60.0, 53.3 และ 50% ตามลำดับจากวันที่ 1 ถึงวันที่ 7 หลังจากเติมเชื้อลงในสารละลายพญายอเข้มข้น 1 ไมโครกรัมต่อมิลลิลิตร อัตราที่เหมาะสม ในการผสมพญายอกับอาหารให้กุ้งกินเพื่อป้องกันไวรัสคือ 0.1 กรัมต่ออาหาร 1 กิโลกรัม ซึ่ง พบว่ามีประสิทธิภาพในการป้องกัน YHV ได้เฉลี่ย 50, 72.2, 55.6 และ 94.4% หลังจากกุ้ง ได้รับพญายอที่ผสมอาหารโดยการกินติดต่อกัน 7, 14, 21 และ 28 วันตามลำดับ สำหรับอัตรา ที่เหมาะสมในการป้องกันโรคโดยวิธีแช่กุ้งคือ 0.1 มิลลิกรัมต่อน้ำ 1 ลิตร โดยประสิทธิภาพใน การทำลาย YHV มีค่า 60 และ 15.7% หลังจากใช้สารพญายอที่ละลายในน้ำทะเลนาน 1 ชั่ว โมง และ 9 วันแช่กุ้งที่ผ่านการ challenge YHV การ ศึกษาผลข้างเคียงของพญายอต่อสุข ภาพกุ้งและสิ่งแวดล้อมพบว่าเมื่อใช้พญายอในอัตราที่สูงกว่า 10 เท่า ของปริมาณที่กำหนดข้าง ต้น จะไม่เกิดผลกระทบต่อการเจริญเติบโตและสุขภาพกุ้งในแง่ของชนิดและปริมาณแบคทีเรีย ในลำไส้, เลือด และตับ/ตับอ่อน ตลอดจนเนื้อเยื่อในระบบทางเดินอาหารของกุ้ง นอกจากนี้ ยังไม่มีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมในบ่อกุ้งในแง่ของชนิดและปริมาณรวมทั้งการเจริญเติบโตของ แพลงก์ตอนพืชและสัตว์ ชนิดและปริมาณตลอดจนสัดส่วนของแบคทีเรียในน้ำ อีกทั้งไม่มีผล กระทบต่อคุณสมบัติน้ำที่สำคัญต่อการเจริญเติบโตของสัตว์น้ำแต่อย่างใด จากผลการวิจัยครั้งนี้ แสดงให้เห็นถึงประสิทธิภาพของพญายอในการป้องกันโรคไวรัสในกุ้งกุลาดำโดยการแช่และการ ผสมอาหารให้กุ้งกินไม่มีผลกระทบต่อกุ้งและสิ่งแวดล้อม งานวิจัยที่ควรดำเนินการต่อไปคือ การใช้ประโยชน์ในด้านการควบคุมการระบาดของโรคไวรัสโดยเริ่มการป้องกันโรคในพ่อแม่พันธุ์ ไปจนถึงลูกกุ้งระยะวัยแรกรุ่นที่จะนำไปปล่อยเลี้ยงในบ่อทั่วประเทศ ซึ่งจะทำให้สามารถลด อัตราการสูญเสียผลผลิตกุ้งที่เกิดจากการติดเชื้อไวรัสได้ในอนาคตอันใกล้นี้ Clinacanthus nutans is a common Thai herb known to be a traditional medicine for treatment of the diseases caused by Herpes simplex and Xoster virus. The experiment on using C. nutans to inhibit the viral pathogens isolated from prawn disease were shown to be effective results. Therefore, the development of this medicated herb for control the Yellow Head Baculovirus (YHV)and Systemic Ectodermal and Mesodermal Baculovirus (SEMBV) which cause mass mortality to black tiger prawn (Penaeus monodon) was carried out. The research aims to achieve the efficacy on prevention viral diseases, side effect as well as the environmental impact to prawn culture by using this herb. The results indicated higher concentration level of the herb was found in prawns hemolymph after intramuscularly injection than oral administration and forced feeding, respectively. However oral administration was the practical method which the farmers can be applied in large scale. The efficacy of the herb was constant in the different level of seawater salinities range from 10-30 ppt , which could eliminate 100, 78.3, 78.3, 66.7, 63.3 and 50% of YHV and 80, 75, 63.7, 60, 53.3 and 50% of SEMBV in day 1 to day 7 after 1 ? g/ml of herb extract was dissolved in seawater. The optimal concentration for mixing with pellet feed was 0.1 g/kg which could be control the diseases caused by YHV at 50.0, 72.2, 55.6 and 94.4% after prawn received the herb continuously for 7, 14, 21 and 28 days, respectively. The optimal dilution for bathing administration was 0.1 mg/l which could be control the YHV at 60 and 15.7% after prawn were immersed in the herb that diluted for 1 h and 9 days, respectively. No side effect in terms of growth rate, immune system, tissue organs and intestinal bacterial flora after the prawn received herb extract at the optimal concentration or even 10 times higher level. Furthermore, no negative impact was observed in the environment of the prawn culture by mean of growth rate, population, and normal flora of phytoplankton and zooplankton and bacterial constitution as well as water qualities. It was suggested that further investigations were needed to prove the herb’s efficacy for control the epidermic of viral diseases by elemination the virus in prawn broodstock and postlarvae at the release stage to the grow-out pond.

บรรณานุกรม :
ลิลา เรืองแป้น . (2542). โครงการพัฒนาการใช้พญายอ (Clinacanthus nutans)ในการป้องกันโรคไวรัสในกุ้งกุลาดำ.
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
ลิลา เรืองแป้น . 2542. "โครงการพัฒนาการใช้พญายอ (Clinacanthus nutans)ในการป้องกันโรคไวรัสในกุ้งกุลาดำ".
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
ลิลา เรืองแป้น . "โครงการพัฒนาการใช้พญายอ (Clinacanthus nutans)ในการป้องกันโรคไวรัสในกุ้งกุลาดำ."
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย, 2542. Print.
ลิลา เรืองแป้น . โครงการพัฒนาการใช้พญายอ (Clinacanthus nutans)ในการป้องกันโรคไวรัสในกุ้งกุลาดำ. กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย; 2542.