ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

การพัฒนาคุณภาพและเพิ่มมูลค่าข้าวในระดับเกษตรกร

หน่วยงาน สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : การพัฒนาคุณภาพและเพิ่มมูลค่าข้าวในระดับเกษตรกร
นักวิจัย : วินิต ชินสุวรรณ
คำค้น : farmer practice , increasing value , paddy , Quality improvement , การพัฒนาคุณภาพ , การเพิ่มมูลค่า , ข้าว , วิธีปฏิบัติของเกษตรกร
หน่วยงาน : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย
ผู้ร่วมงาน : -
ปีพิมพ์ : 2539
อ้างอิง : http://elibrary.trf.or.th/project_content.asp?PJID=RDG3720001 , http://research.trf.or.th/node/891
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

วินิต ชินสุวรรณ และคณะ ได้รวบรวมข้อมูลจากเกษตรกรในภาคเหนือ ภาคกลาง และ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ตลอดจนทดลองภาคสนาม แล้ววิเคราะห์เพื่อจัดทำข้อเสนอแนะ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อปรับปรุงคุณภาพของข้าวเปลือก เพิ่มราคาที่ขายได้ และเพิ่มรายได้แก่ เกษตรกร โดยใช้เทคโนโลยีและการจัดการหลังการผลิตที่เหมาะสมไปใช้ในระบบการผลิต โดยมุ่งเน้นที่วิธีการเก็บเกี่ยวและการชะลอการสูญเสียคุณภาพหลังเก็บเกี่ยว จากการศึกษาพบ ว่าเกษตรกรทุกภาคมีแรงงานในครัวเรือนเพื่อการเพาะปลูกข้าวโดยเฉลี่ยน้อยกว่า 3 คน หรือ คิดเป็นพื้นที่เพาะปลูกมากกว่า 8 ไร่ต่อคน จึงจำเป็นต้องใช้เครื่องจักรกลเกษตรเข้าช่วยในการ ผลิต ซึ่งควรเป็นแบบง่ายๆ และไม่ซับซ้อน ในบรรดาเครื่องมือต่าง ๆ พบว่าเครื่องเกี่ยวนวด เป็นเครื่องเก็บเกี่ยวที่ตรงต่อความต้องการของเกษตรกรมากที่สุด เมื่อเทียบกับเครื่องเกี่ยววาง ราย และเครื่องเกี่ยวแบบรูด ปัจจุบันคาดว่ามีเครื่องเกี่ยวนวดใช้งานในประเทศประมาณ 3,000 เครื่อง การใช้เครื่องเกี่ยวนวดจะต้องใช้งานปีละประมาณ 1,250 ไร่ จึงจะคุ้มทุน แม้ว่าเครื่อง เกี่ยวนวดได้รับความนิยมอย่างแพร่หลาย แต่ก็ยังมีสิ่งที่ควรปรับปรุงเพื่อให้ใช้งานได้อย่างมีประ สิทธิภาพมากขึ้น ในเรื่องของการชะลอการเสื่อมคุณภาพของข้าวเปลือกความชื้นสูงในระดับ เกษตรกร ในขณะที่ไม่สามารถทำการลดความชื้นได้ สามารถกระทำได้โดยพลิกกลับกองข้าว เป็นระยะๆ ผลจากการศึกษาครั้งนี้นำไปสู่การพัฒนาโครงการ “การพัฒนาคุณภาพและลดต้น ทุนการผลิตข้าวหอมมะลิ” Chinsuwan and colleagues aimed to improve quality of paddy and to improve farm gate price and increase income of farmers through the use of appropriate technology and postharvest management in the system. Field survey of farmers in North, Central and Northeast regions and field evaluation of selected technologies. The average number of household labor for rice farming is less than 3 persons, which is equivalent to 8 rai per person. This leads to the need of farm machinery for production. However, the machines should be simple and low cost. Comparing with the reaper and stripper harvester, the combine harvester is the most suitable harvesting machine for farmers. Approximately 3,000 machines are in use. The break-even amount of use for the combine harvester is 1,250 rai per year. Even though the machine is now widely used, some improvement should be done in order to increase its effectiveness. The deterioration of high moisture paddy at farm level, while drying is not possible, can be delayed by turning the paddy periodically. This study leads to implementation of the research project on “Improvement of Quality and Reduction of Cost of Production for Hommali Rice”

บรรณานุกรม :
วินิต ชินสุวรรณ . (2539). การพัฒนาคุณภาพและเพิ่มมูลค่าข้าวในระดับเกษตรกร.
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
วินิต ชินสุวรรณ . 2539. "การพัฒนาคุณภาพและเพิ่มมูลค่าข้าวในระดับเกษตรกร".
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
วินิต ชินสุวรรณ . "การพัฒนาคุณภาพและเพิ่มมูลค่าข้าวในระดับเกษตรกร."
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย, 2539. Print.
วินิต ชินสุวรรณ . การพัฒนาคุณภาพและเพิ่มมูลค่าข้าวในระดับเกษตรกร. กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย; 2539.