ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

กวีนิพนธ์ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับเหตุการณ์ 14 ตุลาคม 2516 และ 6 ตุลาคม 2519

หน่วยงาน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : กวีนิพนธ์ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับเหตุการณ์ 14 ตุลาคม 2516 และ 6 ตุลาคม 2519
นักวิจัย : วริศรา อนันตโท, 2522-
คำค้น : กวีนิพนธ์ไทย
หน่วยงาน : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผู้ร่วมงาน : ใกล้รุ่ง อามระดิษ , สุธาชัย ยิ้มประเสริฐ , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะอักษรศาสตร์
ปีพิมพ์ : 2547
อ้างอิง : 9741765096 , http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/2725
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

วิทยานิพนธ์ (อ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2547

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีจุดมุ่งหมายที่จะศึกษากวีนิพนธ์ขนาดสั้นที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับเหตุการณ์ 14 ตุลาคม 2516 และ 6 ตุลาคม 2519 ในด้านรูปแบบเนื้อหา กลวิธีทางวรรณศิลป์และบทบาททางวรรณกรรม สังคม และการเมืองผู้วิจัยได้วิเคราะห์บทกวีจำนวน 227 บทซึ่งแต่งขึ้นระหว่าง พ.ศ. 2516 และ พ.ศ. 2545 พบว่าบทกวีส่วนใหญ่มีรูปแบบคำประพันธ์ที่สืบทอดขนบโบราณได้แก่ กลอน กาพย์ โคลงและ ฉันท์ นอกจากนี้มีการสร้างสรรค์ใหม่โดยนำคำประพันธ์ต่างชนิดมาผสมผสานกันรวมถึงการนำคำประพันธ์เพลงพื้นบ้านและกลอนเปล่ามานำเสนอเนื้อหาทางการเมืองซึ่งถือเป็นลักษณะเด่นของกวีนิพนธ์เกี่ยวกับเหตุการณ์เดือนตุลาคม ในด้านเนื้อหาเกี่ยวกับเหตุการณ์ 14 ตุลาคม 2516 และ 6 ตุลาคม 2519 เนื้อหาที่พบมากที่สุดคือเนื้อหาที่แสดงเหตุการณ์ที่เจ้าหน้าที่ฝ่ายรัฐปราบปรามนิสิตนักศึกษาและประชาชนด้วยความรุนแรง โดยแฝงแนวคิดต่างๆ ได้แก่แนวคิดที่ว่าการเสียสละของนิสิตนักศึกษาและประชาชนในเหตุการณ์เดือนตุลาคมเป็นการกระทำที่น่ายกย่อง แนวคิดที่ปลุกเร้าให้ประชาชนต่อสู้เพื่อรักษาสิทธิเสรีภาพและประชาธิปไตยเช่นเดียวกับนิสิตนักศึกษาที่เสียชีวิตจากเหตุการณ์เดือนตุลาคม แนวคิดที่ว่าเหตุการณ์เดือนตุลาคมทั้งสองเหตุการณ์เป็นเหตุการณ์ที่โหดร้ายแสดงให้เห็นว่ารัฐใช้ความรุนแรงและใช้อำนาจที่ไม่เป็นธรรม แนวคิดเกี่ยวกับคนหลงลืมเหตุการณ์เดือนตุลาคมและไม่มีใครสืบทอดอุดมการณ์เนื่องจากสภาพสังคมและการเมืองได้เปลี่ยนแปลงไป และแนวคิดการเรียกร้องความเป็นธรรมในด้านต่างๆ ให้กับผู้ที่สูญเสียชีวิตในเหตุการณ์เดือนตุลาคม ในด้านกลวิธีทางวรรณศิลป์ พบว่า กวีนิพนธ์เกี่ยวกับเหตุการณ์ 14 ตุลาคม 2516 และ 6 ตุลาคม 2519 มีลักษณะการสืบทอดขนบวรรณศิลป์ของบทกวีในยุค 2490 โดยกวีที่มีอิทธิพลสำคัญได้แก่ จิตร ภูมิศักดิ์ อัศนีย์ พลจันทร อุชเชนี ทวีปวร และ เปลื้อง วรรณศรี ในขณะเดียวกันกวีนิพนธ์เกี่ยวกับเหตุการณ์เดือนตุลาคมมีการสร้างสรรค์ใหม่ในด้านการใช้สัญลักษณ์ต่างๆ ที่เกี่ยวกับเหตุการณ์เดือนตุลาทั้งสองเหตุการณ์ กวีนิพนธ์เกี่ยวกับเหตุการณ์ 14 ตุลาคม 2516 และ 6 ตุลาคม 2519 มีบทบาทหน้าที่ต่อวงวรรณกรรมคือเป็นเครื่องยืนยันถึงความเป็นกวีนิพนธ์เพื่อชีวิต อีกทั้งยังแสดงให้เห็นคุณค่าในเชิงมนุษยนิยมของวรรณกรรมเพื่อชีวิตในแง่ที่แสดงให้เห็นการต่อสู้เพื่อความชอบธรรมของประชาชนและต่อต้านการใช้ความรุนแรงและความอยุติธรรมต่างๆ นอกจากนี้กวีนิพนธ์เกี่ยวกับเหตุการณ์เดือนตุลาคมยังมีบทบาทในด้านสังคมและการเมือง คือ บทบาทในการสถาปนาเหตุการณ์เดือนตุลาคมทั้งสองเหตุการณ์ให้เป็นเหตุการณ์ทางการเมืองที่สำคัญของเมืองไทยและบทบาทในการยกย่องผู้ที่เสียชีวิตจากเหตุการณ์เดือนตุลาคมให้เป็นวีรชนของชาติ ทั้งยังมีบทบาทในการปลุกเร้าการต่อสู้โดยการนำกวีนิพนธ์เกี่ยวกับเหตุการณ์เดือนตุลาคมไปใส่ทำนองเป็นบทเพลงด้วย

บรรณานุกรม :
วริศรา อนันตโท, 2522- . (2547). กวีนิพนธ์ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับเหตุการณ์ 14 ตุลาคม 2516 และ 6 ตุลาคม 2519.
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วริศรา อนันตโท, 2522- . 2547. "กวีนิพนธ์ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับเหตุการณ์ 14 ตุลาคม 2516 และ 6 ตุลาคม 2519".
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วริศรา อนันตโท, 2522- . "กวีนิพนธ์ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับเหตุการณ์ 14 ตุลาคม 2516 และ 6 ตุลาคม 2519."
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2547. Print.
วริศรา อนันตโท, 2522- . กวีนิพนธ์ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับเหตุการณ์ 14 ตุลาคม 2516 และ 6 ตุลาคม 2519. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2547.