ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

การศึกษาลักษณะเชิงกลสัทศาสตร์ของคำเติมช่วงเงียบภาษาไทย ที่สัมพันธ์กับตำแหน่งทางวากยสัมพันธ์ในบทพูดคนเดียว

หน่วยงาน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : การศึกษาลักษณะเชิงกลสัทศาสตร์ของคำเติมช่วงเงียบภาษาไทย ที่สัมพันธ์กับตำแหน่งทางวากยสัมพันธ์ในบทพูดคนเดียว
นักวิจัย : ศุภกร พานิชกุล, 2521-
คำค้น : ภาษาไทย--สัทศาสตร์ , ภาษาไทย--วากยสัมพันธ์ , คำเติมช่วงเงียบ
หน่วยงาน : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผู้ร่วมงาน : สุดาพร ลักษณียนาวิน , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะอักษรศาสตร์
ปีพิมพ์ : 2546
อ้างอิง : 9741743343 , http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/2684
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

วิทยานิพนธ์ (อ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2546

งานวิจัยนี้มีจุดประสงค์เพื่อวิเคราะห์ลักษณะเชิงกลสัทศาสตร์ อันได้แก่ ค่าความถี่มูลฐาน ค่าแอมปลิจูด และค่าระยะเวลา ของคำเติมช่วงเงียบภาษาไทย และเปรียบเทียบลักษณะเชิงกลสัทศาสตร์ เหล่านี้กับคำพูดแวดล้อมที่ไม่ใช่คำเติมช่วงเงียบ หรือเรียกว่าคำพูดปกติ งานวิจัยนี้ยังศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างลักษณะเชิงกลสัทศาสตร์ของคำเติมช่วงเงียบกับตำแหน่งทางวากยสัมพันธ์ด้วย ในการวิจัยผู้วิจัยเก็บข้อมูลจากผู้พูดจำนวน 30 คนที่มีการศึกษาในระดับอุดมศึกษา และใช้ภาษาไทยเป็นภาษาแม่ ผู้วิจัยให้ผู้พูดเล่าเรื่องตามที่กำหนด 3 เรื่อง คือ เรื่องเกี่ยวกับตัวเอง สถานที่ท่องเที่ยว และสภาพเศรษฐกิจ ในการวิเคราะห์ตำแหน่งทางวากยสัมพันธ์ ผู้วิจัยใช้ "โครงสร้างของภาษาไทย : ระบบไวยากรณ์" ของ วิจินตน์ ภาณุพงศ์ (2532) และ "A Grammar of Contemporary English" (Quirk et als., 1972) เป็นกรอบในการวิเคราะห์ ส่วนค่าเฉลี่ยของค่าความถี่มูลฐาน ค่าแอมปลิจูด และค่าระยะเวลาของคำเติมช่วงเงียบและของคำพูดปกติ ผู้วิจัยวิเคราะห์ด้วยโปรแกรมพราท ผลการวิเคราะห์พบว่า คำเติมช่วงเงียบภาษาไทยที่พบในงานวิจัยนี้ คือ อื่อ เอ่อ อ่า และ อ่อ โดย ค่าความถี่มูลฐานเฉลี่ยและค่าแอมปลิจูดเฉลี่ยของคำเติมช่วงเงียบต่ำกว่าค่าเฉลี่ยของคำพูดปกติอย่างมีนัยสำคัญ แต่ค่าระยะเวลาเฉลี่ยของคำเติมช่วงเงียบมากกว่าค่าระยะเวลาเฉลี่ยของคำพูดปกติอย่างมีนัยสำคัญ ในเรื่องตำแหน่งการปรากฏพบว่า คำเติมช่วงเงียบปรากฏทั้งที่ขอบเขตอนุพากย์ และภายในอนุพากย์ และยังพบคำเติมช่วงเงียบปรากฏหลังอนุพากย์ที่ยังไม่จบสมบูรณ์ด้วย ซึ่งความถี่ในการปรากฏของคำเติมช่วงเงียบที่ขอบเขตอนุพากย์มากกว่าภายในอนุพากย์และหลังอนุพากย์ที่ยังไม่จบสมบูรณ์ นอกจากนี้ ค่าระยะเวลาเฉลี่ยของคำเติมช่วงเงียบที่ขอบเขตอนุพากย์ยังมากกว่าค่าระยะเวลาเฉลี่ยของคำเติมช่วงเงียบภายใน อนุพากย์และหลังอนุพากย์ที่ยังไม่จบสมบูรณ์ เมื่อวัดค่าระยะเวลาของคำเติมช่วงเงียบรวมกับช่วงเงียบ ค่าระยะเวลารวมของคำเติมช่วงเงียบกับช่วงเงียบที่ขอบเขตอนุพากย์ก็ยังมากกว่าค่าระยะเวลารวมของคำเติมช่วงเงียบกับช่วงเงียบภายในอนุพากย์และหลังอนุพากย์ที่ยังไม่จบสมบูรณ์

บรรณานุกรม :
ศุภกร พานิชกุล, 2521- . (2546). การศึกษาลักษณะเชิงกลสัทศาสตร์ของคำเติมช่วงเงียบภาษาไทย ที่สัมพันธ์กับตำแหน่งทางวากยสัมพันธ์ในบทพูดคนเดียว.
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศุภกร พานิชกุล, 2521- . 2546. "การศึกษาลักษณะเชิงกลสัทศาสตร์ของคำเติมช่วงเงียบภาษาไทย ที่สัมพันธ์กับตำแหน่งทางวากยสัมพันธ์ในบทพูดคนเดียว".
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศุภกร พานิชกุล, 2521- . "การศึกษาลักษณะเชิงกลสัทศาสตร์ของคำเติมช่วงเงียบภาษาไทย ที่สัมพันธ์กับตำแหน่งทางวากยสัมพันธ์ในบทพูดคนเดียว."
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2546. Print.
ศุภกร พานิชกุล, 2521- . การศึกษาลักษณะเชิงกลสัทศาสตร์ของคำเติมช่วงเงียบภาษาไทย ที่สัมพันธ์กับตำแหน่งทางวากยสัมพันธ์ในบทพูดคนเดียว. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2546.