ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

เรื่องเก่าเล่าใหม่ 1 : เกศาราพุนเซล

หน่วยงาน สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : เรื่องเก่าเล่าใหม่ 1 : เกศาราพุนเซล
นักวิจัย : ตรีดาว อภัยวงศ์
คำค้น : Contemporary Theatre , directing , Legends Retold , playwriting , Rapunzel , Reinterpretation , Theatre Play , การกำกับการแสดง , การตีความใหม่ , การละครร่วมสมัย , การเขียนบทละคร , บทละคร , ราพุนเซล , ละครเวที , เรื่องเก่าเล่าใหม่
หน่วยงาน : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย
ผู้ร่วมงาน : -
ปีพิมพ์ : 2550
อ้างอิง : http://elibrary.trf.or.th/project_content.asp?PJID=PDG47H0009 , http://research.trf.or.th/node/810
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

โครงการวิจัย “เรื่องเก่าเล่าใหม่ ลำดับที่ 1: เกศาราพุนเซล” นี้ได้แบ่งการทำงานออกเป็น 3 ส่วนใหญ่ ส่วนแรก คือ การพัฒนาและการสร้างบทละครเวทีเรื่อง เกศาราพุนเซล ส่วนที่สอง คือ การกำกับการแสดง และการแก้ปัญหาในการกำกับการแสดง และการนำเสนอละครเวทีเรื่อง เกศาราพุนเซล และส่วนสุดท้าย คือ การจัดทำคู่มื่อการจัดสร้างละครฉบับสมบูรณ์ (Director’s Workbook) และการทำรายงานวิจัยเรื่องการสร้างบทและการกำกับการแสดงละครเรื่อง เกศาราพุนเซล ซึ่งรวบรวมข้อมูลตั้งแต่การตั้งสมมุติฐาน กระบวนการทำงาน การแก้ปัญหา การประเมิน และสรุปผล โดยพัฒนาเป็นบทละครเวทีที่ตีความใหม่จากโครงเรื่องและแก่นความคิดเดิมของนิทานพื้นบ้านโบราณของเยอรมันเรื่อง ราพุนเซล ฉบับที่รวบรวมโดยพี่น้องตระกูลกริมม์ (Grimm) บทละครเรื่องใหม่นี้สร้างขึ้นจากการตีความนิทานเรื่อง ราพุนเซล ใหม่โดยเน้นที่ความคิดหลักในเรื่อง ความเห็นแก่ตัวของมนุษย์ และความคิดรองในเรื่อง อิสรภาพ นำมาผสมกับปัญหาที่เกิดขึ้นในสังคมปัจจุบันเรื่อง แม่ทอดทิ้งลูก โดยนำเสนอผ่านเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในอนาคต เปลี่ยนตัวละครเอกจากราพุนเซล เป็นแม่มด เพื่อกระตุ้นให้คนดูคิดและรู้สึกเกลียดชังพฤติกรรมของแม่ที่เห็นแก่ตัว บทละครนี้ใช้วิธีการดำเนินเรื่องตามหลักการเขียนบทละครตะวันตก ที่เน้นการกระทำหลักของตัวละครเอก และใช้การกำกับการแสดงละครสมัยใหม่ที่สามารถสื่อสารกับคนไทยร่วมสมัย การประเมินผลการวิจัยใช้ข้อมูลจากแบบสอบถามคนดู และข้อเสนอแนะจากการเสวนา The working process of this research “Legends Retold 1: Kesa-Rapunzel” is divided into 3 parts. The first part is the creation of the play Kera-Rapunzel. The second part deals with the play direction and solution of problems that arise during the rehearsal as well as response to the audience feedback after watching the shows. The last part is the making of the director’s workbook and the writing of the report of the whole project entitled “Making and Directing the Play Kesa-Rapunzel.” The report includes the hypothesis of the project, the working processes, problems and solutions, evaluation and conclusion of the project. This play is developed and reinterpreted from the original plot and theme of a German’s classic folk fairy tale Rapunzel compiled by the Grimm’s brothers. Being the product of reinterpretation of the fairy tale Rapunzel, this new play has human selfishness as its main theme and freedom as its supporting theme, and at the same time presents “Mother abandons her child” problem, which is one of the social problems in the Thai society. All situations in the play are taking place in the future. The main character is changed from Rapunzel to the witch in order to provoke the audience’s reaction against the bad behaviour of selfish mothers. The western style and technique of playwriting, which emphasizes the action of the main character, is used in presenting this play. The directing techniques of contemporary theatre is also used to communicate with the contemporary Thai audience. The evaluation of this research project is done using the audience questionnaire and the suggestions from the seminar.

บรรณานุกรม :
ตรีดาว อภัยวงศ์ . (2550). เรื่องเก่าเล่าใหม่ 1 : เกศาราพุนเซล.
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
ตรีดาว อภัยวงศ์ . 2550. "เรื่องเก่าเล่าใหม่ 1 : เกศาราพุนเซล".
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
ตรีดาว อภัยวงศ์ . "เรื่องเก่าเล่าใหม่ 1 : เกศาราพุนเซล."
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย, 2550. Print.
ตรีดาว อภัยวงศ์ . เรื่องเก่าเล่าใหม่ 1 : เกศาราพุนเซล. กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย; 2550.