ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

การวัดความสามารถในการสนองตอบเชิงอุตสาหกรรมของอุตสาหกรรมการผลิตอาหารในประเทศไทย

หน่วยงาน สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : การวัดความสามารถในการสนองตอบเชิงอุตสาหกรรมของอุตสาหกรรมการผลิตอาหารในประเทศไทย
นักวิจัย : ดวงพรรณ ศฤงคารินทร์
คำค้น : Food industry , Performance measurement , Responsiveness , การวัดประเมินความสามารถ , ความสามารถในการตอบสนองเชิงอุตสาหกรรม , อุตสาหกรรมอาหาร
หน่วยงาน : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย
ผู้ร่วมงาน : -
ปีพิมพ์ : 2546
อ้างอิง : http://elibrary.trf.or.th/project_content.asp?PJID=PDF4480064 , http://research.trf.or.th/node/716
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

เอจิลิตี้เป็นปัจจัยสำคัญสำหรับการแข่งขันในอุตสาหกรรมปัจจุบันซึ่งมีความสามารถในการตอบสนองของอุตสาหกรรมเป็นส่วนประกอบหลัก ในงานวิจัยที่ผ่านมา ได้ตีความหมายของความสามารถในการตอบสนองของอุตสาหกรรมไว้ ซึ่งพบว่าความสามารถในการตอบสนองของอุตสาหกรรมมีความหมายแปรเปลี่ยนไปตามอุตสาหกรรมที่ต่างกัน 4 กลุ่มหลัก ซึ่งตั้งชื่อไว้ว่า Off-the –shelf, Safety stock , Assembler และ Customiser ซึ่งทำให้ไม่สามารถสร้างหน่วยวัดความสามารถในการตอบสนองของอุตสาหกรรมโดยรวมได้ ในงานวิจัยชิ้นนี้ จึงเลือกอุตสาหกรรมหนึ่งกลุ่มคือ Off-the-shelf โดยเลือกเจาะจงไปที่อุตสาหกรรมอาหารในประเทศไทย ในการศึกษานั้นเริ่มจาก การสำรวจสอบถามเพื่อสืบหาหน่วยงานในองค์กรที่มีผลต่อความสามารถในการตอบสนองของอุตสาหกรรม ซึ่งพบว่า หน่วยการวางแผนการผลิต หน่วยจัดหาวัตถุดิบ และหน่วยจัดการคงคลัง มีความสำคัญต่อการสร้างความสามารถในการตอบสนองของอุตสาหกรรม จากนั้น เพื่อให้ทราบถึงวิธีการสร้างความสามารถในการตอบสนองของอุตสาหกรรม ได้ทำการสัมภาษณ์เชิงลึกในอุตสาหกรรมอาหาร 11 องค์กร ซึ่งพบว่า จาก 3 หน่วยงานที่พบในการสำรวจนั้นมีการสร้างความสามารถในการตอบสนองของอุตสาหกรรมได้ 3 วิธีคือ การสร้างความสามารถในการตอบสนองโดยการปรับแผนการผลิตต่ออุปสงค์ของลูกค้า การสร้างความสามารถในการตอบสนองโดยการปรับแผนการผลิตต่อปริมาณวัตถุดิบที่หาได้ และการสร้างความสามารถในการตอบสนองโดยการกักตุนวัตถุดิบ จากนั้นได้ทำการทดลองโดยใช้การจจำลองสถานการณ์เพื่อตรวจสอบและยืนยันวิธีการสร้างความสามารถในการตอบสนอง ท้ายสุดได้ทำการสำรวจสอบถามในกลุ่มตัวอย่างที่ได้ทำการสัมภาษณ์ซ้ำเพื่อสืบหาปัจจัยในการสร้างความสามารถในการตอบสนองในแต่ละวิธีนั้นๆ ซึ่งโดยรวมแล้ว สามารถพัฒนาขึ้นมาเป็นกรอบการประเมินความสามารถในการตอบสนองของอุตสาหกรรมอาหารสำหรับประเทศไทยได้ นอกจากนี้ยังพบอีกว่าลักษณะของอุตสาหกรรม ชนิดของตัวกระตุ้น และวัตถุดิบยังเป็นตัวกำหนดความสามารถในการตอบสนองของอุตสาหกรรมอาหารในประเทศไทยอีกด้วย งานวิจัยชิ้นนี้สามารถนำไปใช้ทดลองวัดประเมินในอุตสาหกรรมจริง ซึ่งมีประโยชน์มากถ้าสามารถพัฒนาได้เป็นหน่วยวัดที่ใช้ศาสตร์ทางสถิติเข้ามาช่วยประเมินหาน้ำหนักของปัจจัยต่างๆซึ่งน่าจะเป็นงานวิจัยต่อเนื่องในอนาคตได้ Agility is now a key competitive factor in industry. Responsiveness is a significant component of an agile system. In the previous research ( Kritchanchai and MacCarthy , 1999 ) the meaning of responsiveness has been investigated. It was found that different industries interpret responsiveness in different ways and hence it is difficult to establish a universal way for measuring responsiveness. Four groups of industries have been identified with respect to responsiveness characteristics – Off-the –shelf. Safety stock , Assembler and Customiser. In this research , it is to focus on one industrial sector within the Off-the-shelf class – the food industry in Thailand – to study responsiveness in depth. A survey has been conducted investigating critical areas for performance measurement with respect to responsiveness. A more precise set of critical areas for responsiveness has been obtained. The results highlight the importance of planning , sourcing and inventory a reas in this sector. Then an in-depth interview has been conducted in eleven cass studies. Those three areas identified in the survey were investigated. It is found that there are three methods of creating responsiveness. These are : responding by production plan adjustment to customer , responding by production plan adjustment to raw material available level ; and responding by providing raw material. Then the results have been tested by simulation modeling experiments. It confirms that three areas influence the ability to respond in a firm. Again , a small group survey was conducted within the case studies that have been interviewed. Factors influencing responsiveness in those three areas were identified. This enables us to develop a framework for responsiveness. It also implies that nature of industry , types of stimuli and raw material significantly influence the areas for creating ability to respond. It would be worth in the future to apply this set of assessment to the real case. Also statistical method could come into play for defining weight of each factor in further research.

บรรณานุกรม :
ดวงพรรณ ศฤงคารินทร์ . (2546). การวัดความสามารถในการสนองตอบเชิงอุตสาหกรรมของอุตสาหกรรมการผลิตอาหารในประเทศไทย.
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
ดวงพรรณ ศฤงคารินทร์ . 2546. "การวัดความสามารถในการสนองตอบเชิงอุตสาหกรรมของอุตสาหกรรมการผลิตอาหารในประเทศไทย".
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
ดวงพรรณ ศฤงคารินทร์ . "การวัดความสามารถในการสนองตอบเชิงอุตสาหกรรมของอุตสาหกรรมการผลิตอาหารในประเทศไทย."
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย, 2546. Print.
ดวงพรรณ ศฤงคารินทร์ . การวัดความสามารถในการสนองตอบเชิงอุตสาหกรรมของอุตสาหกรรมการผลิตอาหารในประเทศไทย. กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย; 2546.