ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

การกำจัดสารอินทรีย์ในน้ำเสียโดยใช้ Montmorillonite Clay

หน่วยงาน สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : การกำจัดสารอินทรีย์ในน้ำเสียโดยใช้ Montmorillonite Clay
นักวิจัย : รัตนวรรณ (วิบูลย์สวัสดิ์)เกียรติโกมล
คำค้น : adsorption , Montmorillonite , Organo-clay , Quaternary Ammonium Compounds (QACs) , Water treatment , การดูดซับ , การบำบัดน้ำ , มอนต์มอริลโลไนต์
หน่วยงาน : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย
ผู้ร่วมงาน : -
ปีพิมพ์ : 2544
อ้างอิง : http://elibrary.trf.or.th/project_content.asp?PJID=PDF4380003 , http://research.trf.or.th/node/627
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

จุดมุ่งหมายของการศึกษางานชุดนี้เพื่อจะศึกษาความเป็นไปได้ในการนำมอนต์มอริลโล ไนต์ (Montmorillonite) ธรรมชาติ และมอนต์มอริลโลไนต์ที่ผ่านการปรับปรุงคุณสมบัติพื้นผิวมา ดูดซับสารอินทรีย์ที่ละลายอยู่ในน้ำ มอนต์มอริลโลไนต์เป็นแร่ดินในกลุ่มซีแมกไทด์ (Smectite) ที่มี อลูมินา-ซิลิกา เป็นส่วนประกอบในลักษณะโครงสร้างซ้อนกันเป็นชั้นๆ ด้วยเหตุนี้จึงทำให้ มอนต์มอริลโลไนต์มีคุณลักษณะเหมือนกับซีโอไลต์กล่าวคือมีพื้นที่ผิวสูง จากคุณสมบัตินี้จึงมี ความเป็นไปได้ที่จะนำไปใช้เป็นตัวดูดซับในกระบวนการบำบัดน้ำเสีย การปรับปรุงคุณสมบัติ พื้นผิวมอนต์มอริลโลไนต์เพื่อให้เหมาะกับการดูดซับสารอินทรีย์สามารถทำได้โดยการแลก เปลี่ยนประจุบวกของสารอนินทรีย์ที่มีอยู่ในโครงสร้างตามธรรมชาติของมอนต์มอริลโลไนต์ด้วย สารอินทรีย์ประเภท Quaternary Ammonium Compounds (QACs) ซึ่งบางครั้งจะเรียกสาร ประเภทนี้ว่า สารลดแรงตึงผิวที่มีประจุบวก สารที่ใช้ได้ tetramethylammonium chloride (C4H12ClN), hexadecyltrimethylammonium bromide (C19H42BrN), tetradecyltrimethylammonium bromide (C17H38NBr) และ benzyldimethylhexadecylammonium chloride (C25H46ClN) ซึ่งสารเหล่านี้จะมีความยาวของ หมู่อัลคิลและขนาดโมเลกุลต่างกัน ในการศึกษาครั้งนี้ได้ทำการศึกษาความสามารถของมอนต์มอริลโลไนต์ธรรมชาติ และ มอนต์มอริลโลไนต์ที่ผ่านการปรับปรุงคุณสมบัติพื้นผิวแล้วในการดูดซับสารอินทรีย์ 6 ชนิด คือ humic acid, methylene blue, methyl orange, naphthalene, phenol และ 3- monochlorophenol โดยทำการทดลองเป็นแบบกะ จากการทดลองพบว่าการดูดซับสารอินทรีย์ จากน้ำโดยใช้มอนต์มอริลโลไนต์ที่ปรับปรุงคุณสมบัติพื้นผิวแล้วได้แก่ TMA-clays, BDHDMA- clays, HDTMA-clays และ TDMA-clays จะมีประสิทธิภาพดีกว่ามอนต์มอริลโลไนต์ธรรมชาติ และมีความเป็นไปได้ที่จะนำไปใช้งานจริง นอกจากนี้จากการศึกษาสมบัติทางกายภาพ (เช่น ระยะห่างระหว่างชั้นโครงสร้างและพื้นที่ผิว) ของมอนต์มอริลโลไนต์ธรรมชาติ และมอนต์มอริล โลไนต์ที่ผ่านการปรับปรุงคุณสมบัติพื้นผิวแล้วพบว่ามีความสัมพันธ์กันระหว่างลักษณะทางกาย ภาพและความสามารถในการดูดซับของมอนต์มอริลโลไนต์ชนิดต่างๆ The aims of this study is to investigate the feasibility of utilising Montmorillonite and various type of its modified forms as an adsorbent for the removal of organic compounds from aqueous solution. Montmorillonite is a smectite clay based on alumino- silicate structures and for this reason it, like zeolite, has been proposed as an adsorbent in water treatment application. In order to improve the organic adsorption ability of Montmorillonite, the clay was modified by replacing its natural exchangeable inorganic cations with four different quarternary ammonium compounds (QACs). The QACs, sometimes named as cationic surfactant, used in preparation of organo-clays were TMA, BDHDMA, HDTMA and TDMA. These QACs are different in their alkyl chain length and size. Adsorption of six different organic compounds by these modified clays were studied; humic acid, two types of dyes (methylene blue and methyl orange), naphthalene and two phenolic substances (phenol and 3-monochlorophenol). Most of them are classified as polluting elements, which cause problem to the environment. A series of adsorption experiments have been carried out in batch techniques. Comparative experiments were carried out using Montmorillonite, which is the starting clay, as a reference material. The batch adsorption tests show an interesting capacity of modified Montmorillonite in separating organic contaminants from water. These modified Montmorillonite samples, TMA-clays, HDTMA-clays, BDHDMA-clays and TDMA-clays, were also characterized for their interlayer spacing and BET surface area by X-ray Diffraction and N2 adsorption technique respectively. Relations between those physical properties and the adsorption capacities of the modified Montmorillonite were noticed.

บรรณานุกรม :
รัตนวรรณ (วิบูลย์สวัสดิ์)เกียรติโกมล . (2544). การกำจัดสารอินทรีย์ในน้ำเสียโดยใช้ Montmorillonite Clay.
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
รัตนวรรณ (วิบูลย์สวัสดิ์)เกียรติโกมล . 2544. "การกำจัดสารอินทรีย์ในน้ำเสียโดยใช้ Montmorillonite Clay".
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
รัตนวรรณ (วิบูลย์สวัสดิ์)เกียรติโกมล . "การกำจัดสารอินทรีย์ในน้ำเสียโดยใช้ Montmorillonite Clay."
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย, 2544. Print.
รัตนวรรณ (วิบูลย์สวัสดิ์)เกียรติโกมล . การกำจัดสารอินทรีย์ในน้ำเสียโดยใช้ Montmorillonite Clay. กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย; 2544.