ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

ฤทธิ์ต้านราก่อโรคพืชของน้ำมันหอมระเหย พิเพอรีน และซาโปนินส์

หน่วยงาน ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : ฤทธิ์ต้านราก่อโรคพืชของน้ำมันหอมระเหย พิเพอรีน และซาโปนินส์
นักวิจัย : สุมาลี เลี่ยมทอง
คำค้น : -
หน่วยงาน : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย
ผู้ร่วมงาน : -
ปีพิมพ์ : 2539
อ้างอิง : http://www.thaithesis.org/detail.php?id=57908
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

ในการทดสอบฤทธิ์ต้านราของน้ำมันหอมระเหย จากเหง้าข่าลิงสด (Alpinia conchi-gera Griff.) ใบเสม็ดสด (Melaleuca leucadendron Corner.) สารพิเพอรีนจากเมล็ดพริกไทยดำ (Piper nigrum Linn.) และซาโปนินส์จากสารสกัดด้วยน้ำจากใบกระดูกไก่ (Maesa ramentacea Wall. ex. Roxb.) และผลมะคำดีควาย (Sapindus emarginatus Vahl.) ต่อเชื้อ Colletotrichum gloeosporioides (Penz.) Sacc. (สาเหตุโรคแอนแทรค โนสของพริก) และ Alternaria brassicicola Schw. (สาเหตุโรคใบจุดคะน้า) โดยวิธีการเพาะเลี้ยงเชื้อรา บนอาหารวุ้นผสมสารทดสอบในสไลด์หลุม พบว่า สารสกัดทุกตัว สามารถยับยั้งการเจริญของเชื้อราทั้ง 2 ชนิดได้ น้ำมัน ข่าลิงมีฤทธิ์ยับยั้งการเจริญของเชื้อ C. gloeosporioides ได้ดีที่สุด โดยมีค่า MIC เท่ากับ 1.56 ไมโครกรัมต่อ มิลลิลิตร รองลงมาได้แก่พิเพอรีนและน้ำมันเสม็ด ซึ่งมีค่า MIC เท่ากับ 3.13 และ 6.25 ไมโครกรัมต่อมิลลิลิตร ตามลำดับ สารสกัดจากใบกระดูกไก่และสารสกัดจากผลมะคำ ดีควายมีฤทธิ์ยับยั้งเชื้อ C. gloeosporioides ได้น้อย ที่สุด โดยมีค่า MIC เท่ากัน คือ 12.5 ไมโครกรัมต่อ มิลลิลิตร ส่วนเชื้อ A. brassicicola ถูกยับยั้งโดย น้ำมันข่าลิงและพิเพอรีน ได้ดีที่สุด โดยมีค่า MIC เท่ากัน คือ 1.56 ไมโครกรัมต่อมิลลิลิตร รองลงมาได้แก่น้ำมัน เสม็ดและสารสกัดจากใบกระดูกไก่ ซึ่งมีค่า MIC เท่ากับ 6.25 ไมโครกรัมต่อมิลลิลิตร ส่วนสารสกัดจากผลมะคำ ดีควายจะยับยั้งการเจริญของเชื้อ A. brassicicola ได้น้อยที่สุด โดยมีค่า MIC เท่ากับ 12.5 ไมโครกรัม ต่อมิลลิลิตร และพบว่าน้ำมันข่าลิง น้ำมันเสม็ด และ พิเพอรีน กับซาโปนินส์จากใบกระดูกไก่และผลมะคำดีควาย มีฤทธิ์เสริมกันในการยับยั้งการเจริญของเส้นใยราทั้ง 2 ชนิด นอกจากนั้นยังพบว่า น้ำมันหอมระเหยและพิเพอรีน สามารถยับยั้งการงอกของสปอร์ราได้ดีกว่าสารสกัดจาก ใบกระดูกไก่และผลมะคำดีควาย น้ำมันข่าลิงและพิเพอรีน มีฤทธิ์ยับยั้งการงอกของสปอร์ C. gloeosporioides และ A. brassicicola ได้ใกล้เคียงกัน โดยมีค่า EC(,50) เท่ากับ 13.49, 13.20 และ 20.59, 18.98 ไมโครกรัมต่อมิลลิลิตร ตามลำดับ โดยสารดังกล่าว มีฤทธิ์ยับยั้งการงอกของสปอร์ ไม่ได้มีฤทธิ์ฆ่าสปอร์ มีฤทธิ์ยับยั้งการเจริญของ germ tube ของสปอร์ที่ งอกแล้ว และยังสามารถยับยั้งการสร้าง appressorium ของสปอร์ได้ด้วย การทดสอบประสิทธิภาพของน้ำมันข่าลิง น้ำมัน เสม็ด และพิเพอรีนในรูปของสารเดี่ยว หรือใช้ร่วมกับ สารสกัดจากใบกระดูกไก่ ที่ระดับความเข้มข้น 800 และ 1,600 เท่าของค่า MIC พบว่า สามารถควบคุมการเกิด โรคแอนแทรคโนสของพริกในห้องทดลองได้ โดยน้ำมัน ข่าลิงความเข้มข้น 0.125% และ 0.25% สามารถควบคุม โรคได้ดีที่สุด และสารสกัดที่ใช้ในการทดลองทุกชุด สามารถควบคุมโรคแอนแทรคโนสพริกในแปลงทดลองได้ ใกล้เคียงกับสารต้านราเบนโนมิล 0.06% สำหรับการ ทดสอบประสิทธิภาพของสารสกัดต่อ A. brassicicola บนใบคะน้าในห้องทดลอง พบว่า น้ำมันข่าลิงและพิเพอรีน ที่ระดับความเข้มข้น 500 และ 50 ไมโครกรัมต่อมิลลิลิตร สามารถควบคุมการเกิดโรคใบจุดของคะน้าได้ดีกว่า น้ำมันเสม็ด

บรรณานุกรม :
สุมาลี เลี่ยมทอง . (2539). ฤทธิ์ต้านราก่อโรคพืชของน้ำมันหอมระเหย พิเพอรีน และซาโปนินส์.
    กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย.
สุมาลี เลี่ยมทอง . 2539. "ฤทธิ์ต้านราก่อโรคพืชของน้ำมันหอมระเหย พิเพอรีน และซาโปนินส์".
    กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย.
สุมาลี เลี่ยมทอง . "ฤทธิ์ต้านราก่อโรคพืชของน้ำมันหอมระเหย พิเพอรีน และซาโปนินส์."
    กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2539. Print.
สุมาลี เลี่ยมทอง . ฤทธิ์ต้านราก่อโรคพืชของน้ำมันหอมระเหย พิเพอรีน และซาโปนินส์. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2539.