ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

การคัดเลือกพืชสมุนไพรเพื่อการควบคุมโรคพืชที่เกิดจากเชื้อแบคทีเรีย

หน่วยงาน สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : การคัดเลือกพืชสมุนไพรเพื่อการควบคุมโรคพืชที่เกิดจากเชื้อแบคทีเรีย
นักวิจัย : ชลิดา เล็กสมบูรณ์
คำค้น : canker disease , medicinal plant , phytopathogenic bacteria , plant extract , พืชสมุนไพร , สารสกัดพืช , แบคทีเรียสาเหตุโรคพืช , โรคแคงเกอร์
หน่วยงาน : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย
ผู้ร่วมงาน : -
ปีพิมพ์ : 2546
อ้างอิง : http://elibrary.trf.or.th/project_content.asp?PJID=PDF4080072 , http://research.trf.or.th/node/539
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

การทดสอบฤทธิ์ของพืชสมุนไพรไทย 67 ชนิด ในการยับยั้งการเจริญของเชื้อแบคทีเรีย 13 สายพันธุ์ ซึ่งอยู่ใน 3 สกุล ที่เป็นสาเหตุโรคพืชที่สำคัญในประเทศไทย พบว่า น้ำคั้นสกัดจาก พืช 13 ชนิด สามารถยับยั้งการเจริญของเชื้อได้ มะกอกป่า(Spondias bipinnata), มะกอกฝรั่ง (S. cythera), มะขาม(Tamarindus indica), มะขามป้อม(Phyllanthus emblica), ทับทิม(Punica granatum), กระเจี๊ยบแดง(Hibiscus subdariffa), ยูคาลิปต์(Eucalyptus globulus), ฝรั่ง (Psidium guajava) และบัวผัน(Nymphaea stellata) แสดงผลยับยั้งเชื้อทั้ง 13 สายพันธุ์ พลู (Piper betle) แสดงผลยับยั้งการเจริญของเชื้อ 12 สายพันธุ์ ยกเว้น เชื้อสายพันธุ์เดียวของ Pseudomonas syringae pv. sesami กระเทียม(Allium sativum) และ หูปลาช่อน(Aster cordifolius) แสดงผลยับยั้งการเจริญของเชื้อในสกุล Xanthomonas และPseudomonas พะยอม (Shorea roxburghii) ยับยั้งการเจริญได้ดีกับเชื้อ Xanthomonas campestris เกือบทุก pathovar น้ำคั้นสกัดจากพืชทั้ง 13 ชนิด สามารถลดการเกิดโรคแคงเกอร์เมื่อทำการทดสอบ โดยวิธีdetached leaf โดยพบว่า P. granatum, T. indica และ S. bipinnata แสดงประสิทธิ ภาพในการควบคุมโรคได้ดีในการใช้สารก่อน และหลังการปลูกเชื้อเข้าสู่พืช เมื่อนำสารสกัดมา ใช้ควบคุมโรคโดยทำการทดลองในโรงเรือน พบว่า T.indica ให้ผลในการควบคุมโรคแคงเกอร์ดี ที่สุด เมื่อใช้สารสกัด 2 ครั้ง ก่อนหรือหลังการปลูกเชื้อ การทดสอบเพื่อนำมะขามมาใช้ควบคุม โรคแคงเกอร์มะนาว โดยการฉีดพ่นสารสกัด 0, 3และ 5 วันหลังการปลูกเชื้อ พบว่าการเกิดโรค และประชากรเชื้อลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ 0 วัน และเมื่อนำสารสกัดมะขามมาทดลอง ใช้ควบคุมโรคในสภาพแปลงโดยการฉีดพ่นสารทุกๆ 7 วัน พบว่าการเกิดโรคลดลง และแตก ต่างจากการไม่ใช้สารสกัดฉีดพ่นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ การศึกษาปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการนำ สารสกัดมะขามไปใช้ควบคุมโรคแคงเกอร์ของมะนาว พบว่า สารสกัดมีความคงทนต่ออุณหภูมิ สูง(121?C)และอุณหภูมิต่ำ(-20?C) มะขามที่เก็บรักษาไว้ที่อุณหภูมิ 4?C หรือที่อุณหภูมิห้อง (28?C) เป็นเวลานาน 12 เดือน สามารถยับยั้งการเจริญของเชื้อได้ ปัจจัยสำคัญที่มีผลต่อการ ยับยั้งการเจริญของเชื้อ คือพันธุ์พืช ความเข้มข้นและความเป็นกรดของสารสกัดมีความสัมพันธ์ ต่อประสิทธิภาพในการยับยั้งการเจริญของเชื้อ พบว่าสารสกัดก่อให้เกิดการตายของเซลล์พืช และส่งเสริมการเจริญของราซาโปรไฟท์ Sixty-seven Thai medicinal plants were investigated for antibacterial activity against 13 bacteria representing the three main genera of phythopathogenic bacteria in Thailand. Of 13 aqueous extracts exhibited inhibitory effects against one or more genera of tested bacteria. Spondias bipinnata, S. cythera, Tamarindus indica, Phyllanthus emblica, Punica granatum, Hibiscus subdariffa, Eucalyptus globulus, Psidium guajava and Nymphaea stellata demonstrated abroad spectrum of activity. Piper betle had a growth inhibition on 12 tested bacteria except one strain of Pseudomonas syringae pv. sesami . Aqueous extracts of Allium sativum and Aster cordifolius inhibited growth of tested xanthomonads and pseudomonads whereas the extract of Shorea roxburghii performed a good growth inhibition to almost pathovars of Xanthomonas campestris. The effect of the thirteen aqueous extracts on the control of canker disease was assessed by using detached leaf method. All aqueous extracts reduced the disease incidence. P. granatum, T. indica and S. bipinnata show the most potent control of the disease either before or after inoculation. In greenhouse, the most effective control of canker was T. indica when applied 2 times either before or after inoculation. To test for application of T. indica to control of lime canker, the aqueous extract was sprayed at 0, 3 and 5 days after inoculation. Disease incidence and population of canker pathogen from plant treated with the aqueous extract reduced significantly at 0 day after inoculation. Under field condition, there was significant differences in mean disease indices between sprayed or not sprayed lime leaf every seven days. Investigation on the factor for further application, the aqueous extract retained activity after being autoclaved at 121 ?C for 15 min or refrigerated at -20?C. Store at 4?C and room temperature (28?C) for 12 months,T. indica showed activity against the pathogen. However, there was much more difference in plant variety of T. indica. The concentration and pH of the plant extract were related to the ability of the inhibition zone. Unfortunately, the plant extract may cause phytotoxicity and promote growth of saprophytic fungi.

บรรณานุกรม :
ชลิดา เล็กสมบูรณ์ . (2546). การคัดเลือกพืชสมุนไพรเพื่อการควบคุมโรคพืชที่เกิดจากเชื้อแบคทีเรีย.
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
ชลิดา เล็กสมบูรณ์ . 2546. "การคัดเลือกพืชสมุนไพรเพื่อการควบคุมโรคพืชที่เกิดจากเชื้อแบคทีเรีย".
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
ชลิดา เล็กสมบูรณ์ . "การคัดเลือกพืชสมุนไพรเพื่อการควบคุมโรคพืชที่เกิดจากเชื้อแบคทีเรีย."
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย, 2546. Print.
ชลิดา เล็กสมบูรณ์ . การคัดเลือกพืชสมุนไพรเพื่อการควบคุมโรคพืชที่เกิดจากเชื้อแบคทีเรีย. กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย; 2546.