ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

วิถีชีวิตและการดูแลตนเองของผู้สูงอายุในหมู่บ้านชนบทแห่งหนึ่งในภาคใต้

หน่วยงาน ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : วิถีชีวิตและการดูแลตนเองของผู้สูงอายุในหมู่บ้านชนบทแห่งหนึ่งในภาคใต้
นักวิจัย : ขนิษฐา นาคะ
คำค้น : วิถีชีวิต , การดูแลตนเอง , ผู้สูงอายุ , ชนบท , LIFE STYLE , SELF-CARE , ELDERLY , RURAL
หน่วยงาน : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย
ผู้ร่วมงาน : -
ปีพิมพ์ : 2542
อ้างอิง : http://www.thaithesis.org/detail.php?id=43572
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่ออธิบายและอภิปรายวิถีชีวิตและการดูแลตนเองของ ผู้สูงอายุในบริบทของสังคมและวัฒนธรรมชนบทภาคใต้ โดยใช้วิธีการวิจัยเชิงชาติพันธุ์วรรณา (Ethnographic study) เก็บข้อมูลโดยการสังเกต การสัมภาษณ์แบบเจาะลึก การบันทึกเทป และการสนทนากลุ่ม ระหว่างเดือนพฤศจิกายน พ.ศ.2537 ถึงเดือนเมษายน พ.ศ.2541 วิเคราะห์ ข้อมูลตามขั้นตอนของสปราดเลย์ (Spradley) ผู้สูงอายุให้ความหมายการเป็นผู้สูงอายุ (คนแก่) ตามการรับรู้การเปลี่ยนแปลงของ ร่างกาย จิตใจ และบทบาทหน้าที่ ตามข้อสรุป 4 ประการ คือ 1) แก่เพราะแรงมันถอย 2) แก่เพราะมีหลาน 3) แก่เพราะวัยเปลี่ยน ใจเปลี่ยน และ 4) แก่เพราะสังขารมันฟ้อง การรับรู้ว่าเป็นผู้สูงอายุเริ่มต้นเมื่อผู้หญิงมีอายุ 50 ปีกว่า และผู้ชายมีอายุเกือบ 60 ปี ผู้สูงอายุทั้งหมด 23 คน ยังทำงานทุกอย่างได้เหมือนเดิม 5 คน ยังพอทำงานได้แต่น้อย กว่าเดิม 14 คน และทำอะไร ไม่รอดได้แต่นั่งๆ นอนๆ อยู่กับบ้าน 4 คน วิถีชีวิตของผู้สูงอายุในหมู่บ้านแห่งนี้สัมพันธ์กับการทำสวนยาง ครอบครัว ชุมชน และ ศาสนา ผู้สูงอายุที่ยังทำงานเพื่อหาเลี้ยงชีพจะเข้านอนหัวค่ำเพื่อตื่นตี 1-2 ไปตัดยาง แล้วจึง ได้นอนพักผ่อนและดื่มน้ำชาเพื่อสังสรรค์กับเพื่อนฝูงในตอนบ่าย เป็นวิถีชีวิตที่ประสานกาย-จิต มีชีวิตอยู่ตามธรรมชาติ สามารถสะท้อนให้เห็นจากข้อสรุป 4 ประการ คือ 1) สวนยางคือชีวิต 2) การมีชีวิตครอบครัวที่อบอุ่นท่ามกลางลูกหลาน 3) ศาสนาเป็นทางเดินของชีวิต และ 4) การ ดำรงชีวิตในชุมชนที่สงบสุข วิถีชีวิตของผู้สูงอายุดังกล่าวขัดแย้งกับความเชื่อของลูกหลานที่ต้องการ ทำงานสบายๆ ในเมือง ผู้สูงอายุให้ความหมายสุขภาพตามความสามารถในการทำงานคือ สุขภาพดีหมายถึงสามารถ ทำงานได้และไม่มีโรค การเจ็บป่วยเล็กๆ น้อยๆ ที่ไม่มีผลกระทบต่อการทำงานถือว่ายังสุขภาพดี และการเจ็บป่วยหมายถึงความอ่อนแอของร่างกายที่เกิดขึ้นและมีผลให้ไม่สามารถทำงานได้ การดูแลตนเองหมายถึงการรักษาสุขภาพให้แข็งแรงเพือ่ให้สามารถทำงานได้และไม่ต้อง พึ่งพาผู้อื่น การดูแลตนเองมี 2 ประเภท 1) การดูแลตนเองในขณะสุขภาพดี ได้แก่ 1.1) ต้อง ทำงานและออกกำลังกายเพราะทำให้แข็งแรง 1.2) ต้องกินให้อิ่มและกินให้ครบ 1.3) ต้องนอน ให้พอดี 1.4) ต้องปรับแต่งจิตใจ "ใจสบาย กายเป็นสุข" และ 1.5) ต้องไปตรวจเช็คร่างกาย 2) การดูแลตนเองเมื่อเจ็บป่วย ได้แก่ 2.1) รักษาเองได้ไม่ต้องไปหาหมอ 2.2) ไปหาหมอเพราะ เชื่อถือและศรัทธาในแพทย์แผนปัจจุบัน 2.3) ใช้ยาสมุนไพร "ทางเลือกอันดับสอง" 2.4) ถูก อุบาทว์ต้องแก้ด้วยไสยศาสตร์ และ 2.5) ทำใจยอมรับ "เป็นเรื่องของเวรกรรม" งานวิจัยนี้ชี้ให้เห็นวิถีชีวิตและการดูแลตนเองของผู้สูงอายุที่มีดุลยภาพบนพื้นฐานของการ เข้าใจธรรมชาติ ที่ควรสนับสนุนให้คงไว้และเสริมสร้างให้เข้มแข็งขึ้นได้โดยการให้ข้อมูลด้าน สุขภาพที่ถูกต้องและเน้นให้เห็นความสำคัญของการประกอบอาชีพเกษตรกรรมที่พึ่งตนเองได้ ซึ่งทำให้มีความสุขและความอบอุ่นในวัยผู้สูงอายุ

บรรณานุกรม :
ขนิษฐา นาคะ . (2542). วิถีชีวิตและการดูแลตนเองของผู้สูงอายุในหมู่บ้านชนบทแห่งหนึ่งในภาคใต้.
    กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย.
ขนิษฐา นาคะ . 2542. "วิถีชีวิตและการดูแลตนเองของผู้สูงอายุในหมู่บ้านชนบทแห่งหนึ่งในภาคใต้".
    กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย.
ขนิษฐา นาคะ . "วิถีชีวิตและการดูแลตนเองของผู้สูงอายุในหมู่บ้านชนบทแห่งหนึ่งในภาคใต้."
    กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2542. Print.
ขนิษฐา นาคะ . วิถีชีวิตและการดูแลตนเองของผู้สูงอายุในหมู่บ้านชนบทแห่งหนึ่งในภาคใต้. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2542.