ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

สูจิบัตรนิทรรศการศิลปะ กรณีศึกษาพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ หอศิลป ถนนเจ้าฟ้า กรุงเทพมหานคร

หน่วยงาน ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : สูจิบัตรนิทรรศการศิลปะ กรณีศึกษาพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ หอศิลป ถนนเจ้าฟ้า กรุงเทพมหานคร
นักวิจัย : พลวัฒ ประพัฒน์ทอง
คำค้น : -
หน่วยงาน : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย
ผู้ร่วมงาน : -
ปีพิมพ์ : 2540
อ้างอิง : http://www.thaithesis.org/detail.php?id=42335
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

วิทยานิพนธ์เรื่องสูจิบัตรนิทรรศการศิลปะ กรณีศึกษา พิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติ หอศิลป ถนนเจ้าฟ้า กรุงเทพมหานคร เป็นการศึกษาสิ่งพิมพ์ประกอบนิทรรศการหมุนเวียน ที่เรียกว่า สูจิบัตรนิทรรศการศิลปะ ซึ่งทำการศึกษาสูจิบัตรนิทรรศการศิลปะ ตั้งแต่ พ.ศ. 2528 ถึง พ.ศ. 2537 โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษาพัฒนาการของสูจิบัตรนิทรรศการศิลปะ ศึกษาถึงรูปแบบ และเนื้อหาของสูจิบัตรนิทรรศการศิลปะ และสูจิบัตรนิทรรศการ ศิลปะในแนวคิดพิพิธภัณฑสถานวิทยา ข้อมูลจากการศึกษาครั้งนี้ได้จากสูจิบัตรทั้งหมด 76 เล่ม (ศึกษาเฉพาะสูจิบัตรที่ผลิตขึ้นในประเทศไทย) และ จากการสัมภาษณ์ผู้ที่เกี่ยวข้องกับการผลิตสูจิบัตรนิทรรศการ ศิลปะ รวมถึงข้อมูลจากเอกสารที่เกี่ยวข้อง ผลการศึกษา ปรากฏว่าการแสดงนิทรรศการศิลปะมีความสัมพันธ์กับสังคม เป็นช่องทางการสื่อสารสาธารณะระหว่างศิลปินและผลงาน ศิลปะกับสังคม และพบว่าในระยะเวลา 10 ปี (พ.ศ.2528 ถึง พ.ศ. 2537) สูจิบัตรไม่มีพัฒนาการอย่างเห็นได้ชัด ทั้งรูปแบบและเนื้อหาของสูจิบัตร โดยรูปแบบของสูจิบัตร เป็นสิ่งพิมพ์ที่เป็นรูปเล่ม ขนาดและรูปเล่มไม่เปลี่ยนแปลง ถูกกำหนดโดยข้อจำกัดทางการพิมพ์ และสามารถแบ่งเนื้อหา ได้เป็น 3 กลุ่มใหญ่ ๆ คือ ข้อมูลทั่วไปของนิทรรศการ ข้อมูลที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับผลงานที่ใช้แสดงนิทรรศการ และข้อมูลสนับสนุนการจัดนิทรรศการ ซึ่งสูจิบัตรเป็นหลักฐาน แสดงความสำเร็จของศิลปินหรือกลุ่มศิลปินที่ได้แสดงงาน นิทรรศการศิลปะ และยังสะท้อนถึงสภาพสังคม วัฒนธรรม และการเปลี่ยนแปลงเคลื่อนไหวไปตามกระแสสังคมอย่าง ชัดเจน สูจิบัตรนิทรรศการศิลปะมีบทบาทต่อแนวคิด พิพิธภัณฑสถานวิทยา ในด้านการบริหารข้อมูลทางวัฒนธรรม การให้บริการการศึกษา และการสื่อสารผ่านนิทรรศการ สูจิบัตรนิทรรศการศิลปะมีความสำคัญในแง่มุม ต่าง ๆ ดังนั้นพิพิธภัณฑ์ควรใช้สูจิบัตรในการสื่อสารกับ สังคมอีกช่องทางหนึ่ง โดยการกำหนดลักษณะร่วมบางประการ ให้มีลักษณะเฉพาะของสถานที่นั้น ๆ หรืออาจเพิ่มเติมข้อมูล บางอย่างที่พิพิธภัณฑ์ต้องการนำเสนอต่อสังคม และควรเพิ่ม เนื้อหาทางด้านผลงานศิลปะที่ผ่านมาของผู้แสดงงาน เพื่อ ประโยชน์ทางการศึกษาและการวิจารณ์ศิลปะ

บรรณานุกรม :
พลวัฒ ประพัฒน์ทอง . (2540). สูจิบัตรนิทรรศการศิลปะ กรณีศึกษาพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ หอศิลป ถนนเจ้าฟ้า กรุงเทพมหานคร.
    กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย.
พลวัฒ ประพัฒน์ทอง . 2540. "สูจิบัตรนิทรรศการศิลปะ กรณีศึกษาพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ หอศิลป ถนนเจ้าฟ้า กรุงเทพมหานคร".
    กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย.
พลวัฒ ประพัฒน์ทอง . "สูจิบัตรนิทรรศการศิลปะ กรณีศึกษาพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ หอศิลป ถนนเจ้าฟ้า กรุงเทพมหานคร."
    กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2540. Print.
พลวัฒ ประพัฒน์ทอง . สูจิบัตรนิทรรศการศิลปะ กรณีศึกษาพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ หอศิลป ถนนเจ้าฟ้า กรุงเทพมหานคร. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2540.