ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

ผลของโปรแกรมการเตรียมผู้ป่วยต่อการลดความวิตกกังวลและความ สำเร็จขอการหย่าเครื่องช่วยหายใจ

หน่วยงาน ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : ผลของโปรแกรมการเตรียมผู้ป่วยต่อการลดความวิตกกังวลและความ สำเร็จขอการหย่าเครื่องช่วยหายใจ
นักวิจัย : ทวนทอง พัณธะโร
คำค้น : -
หน่วยงาน : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย
ผู้ร่วมงาน : -
ปีพิมพ์ : 2538
อ้างอิง : http://www.thaithesis.org/detail.php?id=31676
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง เพื่อศึกษาผลของโปรแกรม การเตรียมผู้ป่วยต่อการลดความวิตกกังวล และความสำเร็จของการหย่า เครื่องช่วยหายใจในผู้ป่วยภาวะการหายใจล้มเหลวเฉียบพลัน กรอบแนว คิดที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ คือ ทฤษฎีการปรับตัวของรอย (1976) กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาคือ ผู้ป่วยภาวะการหายใจล้มเหลว เฉียบพลันที่ได้รับการรักษาด้วยเครื่องช่วยหายใจ และเข้ารับการรักษา ในหออภิบาลผู้ป่วยระยะวิกฤต หรือหออภิบาลผู้ป่วยโรคหัวใจและเด็ก โรงพยาบาลศรีนครินทร์ คณะแพทย์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น จำนวน 24 ราย ระหว่างเดือนตุลาคม 2537 ถึง เดือนเมษายน 2538 โดยสุ่ม เข้ากลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมกลุ่มละ 12 ราย กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรม การเตรียมก่อนการหย่าเครื่องช่วยหายใจ ส่วนกลุ่มควบคุมไม่ได้รับการเตรียม ในระหว่างการศึกษากลุ่มตัวอย่างจำนวน 4 ราย ต้องออกจากการศึกษา เนื่องจากถูกย้ายออกจากหออภิบาลผู้ป่วยระยะวิกฤตขณะที่ยังใช้เครื่องช่วย หายใจ ดังนั้นกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิเคราะห์ทางสถิติมีเพียง 20 ราย โปรแกรมการเตรียมผู้ป่วยก่อนหย่าเครื่องช่วยหายใจที่ผู้วิจัย สร้างขึ้น ประกอบด้วยเนื้อหาการให้ข้อมูลเป็น 2 ส่วน คือ ส่วนที่ 1 สิ่งเร้าตรงเป็นข้อมูลเกี่ยวกับการเริ่มหายใจเอง ส่วนที่ 2 สิ่งเร้า ร่วมเป็นข้อมูลเกี่ยวกับสถานการณ์เหตุการณ์และแนวทางจัดการกับสิ่งเร้า ซึ่งบันทึกเนื้อหาในเทปบันทึกเสียงและมีภาพพลิกประกอบ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย แบบวัดความวิตกกังวลแบบ A-State ของ Spielberger และคณะ (1767) ได้แก่ คะแนนความ วิตกกังวล อัตราการหายใจ อัตราการเต้นของหัวใจและความดันโลหิต ซิสโตลิค และแบบประเมินความสำเร็จของการหย่าเครื่องช่วยหายใจ ได้แก่ การหายใจได้เองโดยไม่มีการเปลี่ยนแปลงของอัตราการหายใจ อัตราการเต้นของหัวใจและความดันโลหิตซิสโตลิค หลังการหย่าเครื่อง ช่วยหายใจ 4 ชั่วโมง การเก็บรวบรวมข้อมูลของกลุ่มตัวอย่างทั้งสอง กลุ่มก่อนและหลังทดลอง วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้โปรแกรม SPSS/PC๋ ใช้ สถิติ Mann Whitney U-test และ Fishers Exact Probability test แบบสองกลุ่มเป็นอิสระต่อกัน ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. ผู้ป่วยที่ใช้เครื่องช่วยหายใจ ที่ได้รับโปรแกรมการเตรียม ก่อนการหย่าเครื่องช่วยหายใจ มีความวิตกกังวลหลังการหย่าเครื่อง ช่วยหายใจไม่แตกต่างจากผู้ป่วยที่ไม่ได้รับโปรแกรมการเตรียมอย่างมีนัย สำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 1.1 ผู้ป่วยที่ใช้เครื่องช่วยหายใจ ที่ได้รับโปรแกรมการ เตรียมก่อนการหย่าเครื่องช่วยหายใจ มีคะแนนความวิตกกังวลไม่แตก ต่างจากผู้ป่วยที่ไม่ได้รับโปรแกรมการเตรียมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ .05 1.2 ผู้ป่วยที่ใช้เครื่องช่วยหายใจ ที่ได้รับโปรแกรมการ เตรียมก่อนการหย่าเครื่องช่วยหายใจ มีอัตราการหายใจไม่แตก ต่างจากผู้ป่วยที่ไม่ได้รับโปรแกรมการเตรียมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ .05 1.3 ผู้ป่วยที่ใช้เครื่องช่วยหายใจ ที่ได้รับโปรแกรม การเตรียมก่อนการหย่าเครื่องช่วยหายใจ มีอัตราการเต้นของหัวใจ ไม่แตกต่างจากผู้ป่วยที่ไม่ได้รับโปรแกรมการเตรียมอย่างมีนัยสำคัญทาง สถิติที่ระดับ .05 1.4 ผู้ป่วยที่ใช้เครื่องช่วยหายใจ ที่ได้รับโปรแกรมการ เตรียมก่อนการหย่าเครื่องช่วยหายใจ มีความดันโลหิตซิสโตลิตไม่แตก ต่างจากผู้ป่วยที่ไม่ได้รับโปรแกรมการเตรียมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ ระดับ .05 2. ผู้ป่วยที่ใช้เครื่องช่วยหายใจที่ได้รับการเตรียมก่อนการหย่า เครื่องช่วยหายใจประสบความสำเร็จในการหย่าเครื่องช่วยหายใจ ไม่แตกต่างจากผู้ป่วยที่ไม่ได้รับการเตรียมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ ระดับ .05 การศึกษาครั้งนี้พบว่าค่าเฉลี่ยของคะแนนความวิตกกังวลและ การประสบความสำเร็จในการหย่าเครื่องช่วยหายใจของกลุ่มตัวอย่าง ทั้งสองกลุ่ม ไม่มีความแตกต่างนั้นเนื่องมาจากเหตุผล 4 ประการ กล่าวคือ กลุ่มตัวอย่างมีขนาดเล็ก ระดับความวิตกกังวลก่อนการทดลอง อยู่ในระดับเล็กน้อยถึงปานกลาง ลักษณะของกลุ่มตัวอย่างที่มีความแตก ต่างกันเกี่ยวกับโรคและระยะเวลาที่ใช้เครื่องช่วยหายใจ และลักษณะ การปฏิบัติงานในหออภิบาลผู้ป่วยระยะวิกฤตและหออภิบาลผู้ป่วยโรคหัวใจ และเด็กทำให้โอกาสที่ผู้ป่วยกลุ่มควบคุมได้รับข้อมูลมีค่อนข้างมาก การ ศึกษาครั้งต่อไปควรทำการศึกษาผลของโปรแกรมการเตรียมผู้ป่วยต่อการ ลดความวิตกกังวล และความสำเร็จในการหย่าเครื่องช่วยหายใจในกลุ่ม ตัวอย่างที่มีขนาดใหญ่ และเป็นกลุ่มที่มีความวิตกกังวลในระดับปานกลาง ถึงระดับสูง

บรรณานุกรม :
ทวนทอง พัณธะโร . (2538). ผลของโปรแกรมการเตรียมผู้ป่วยต่อการลดความวิตกกังวลและความ สำเร็จขอการหย่าเครื่องช่วยหายใจ.
    กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย.
ทวนทอง พัณธะโร . 2538. "ผลของโปรแกรมการเตรียมผู้ป่วยต่อการลดความวิตกกังวลและความ สำเร็จขอการหย่าเครื่องช่วยหายใจ".
    กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย.
ทวนทอง พัณธะโร . "ผลของโปรแกรมการเตรียมผู้ป่วยต่อการลดความวิตกกังวลและความ สำเร็จขอการหย่าเครื่องช่วยหายใจ."
    กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2538. Print.
ทวนทอง พัณธะโร . ผลของโปรแกรมการเตรียมผู้ป่วยต่อการลดความวิตกกังวลและความ สำเร็จขอการหย่าเครื่องช่วยหายใจ. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2538.