ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

เชิดฉิ่ง : การรำชุดมาตรฐานตัวพระในละครใน

หน่วยงาน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : เชิดฉิ่ง : การรำชุดมาตรฐานตัวพระในละครใน
นักวิจัย : ปิยวดี มากพา
คำค้น : เชิดฉิ่ง , การรำ--ไทย , ละครใน
หน่วยงาน : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผู้ร่วมงาน : สวภา เวชสุรักษ์ , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะศิลปกรรมศาสตร์
ปีพิมพ์ : 2547
อ้างอิง : 9741765355 , http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/638
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2547

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาความเป็นมา องค์ประกอบ รูปแบบและกลวิธีการรำเชิดฉิ่งตัวพระละครในโดยศึกษาจากเอกสาร การสัมภาษณ์ การสังเกตท่ารำจากวีดีทัศน์ และการฝึกหัดด้วยตนเอง ขอบเขตของการวิจัย คือรำเชิดฉิ่ง 5 ชุด ได้แก่ เชิดฉิ่งในศุภลักษณ์อุ้มสมเชิดฉิ่งศรทะนง เชิดฉิ่งจับม้าอุปการ เชิดฉิ่งพระพรตพระสัตรุดลุยไฟ และเชิดฉิ่งในอิเหนาตัดดอกไม้ ผลการวิจัยพบว่า การรำเชิดฉิ่งที่ใช้ในการแสดงโขน ละครมีมาตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 2 (พ.ศ. 2352-2367) จวบจนปัจจุบัน การรำเชิดฉิ่งมีจุดมุ่งหมายเพื่อเน้นเหตุการณ์สำคัญของการแสดงและอวดฝีมือผู้รำ การรำเชิดฉิ่งมีองค์ประกอบการแสดงคือ บทรำจากละครในเรื่องอิเหนา อุณรุท และรามเกียรติ์ เครื่องแต่งกายยืนเครื่องตัวพระ เพลงหน้าพาทย์เชิดฉิ่ง มีอุปกรณ์และฉากเสริมความสมบูรณ์ในการแสดง การวิจัยพบว่ากระบวนรำหลักของเชิดฉิ่งมี 7 กระบวน กระบวนรำแบ่งได้ 3 ช่วง 1. ช่วงเริ่มต้น แสดงท่ารำหลัก 2 ท่า คือรำร่ายและป้องหน้า 2. ช่วงกลาง เป็นการปฏิบัติท่ารำหลักอีก 5 ท่า คือ ท่าชะนีร่ายไม้ ท่ารำกระบี่สี่ท่าสลับท่าประลัยวาต ท่ากลางอัมพรต่ำ ท่านางนอนต่อกับท่าดึงจีบข้างตัว และท่ากังหันร่อน ช่วงนี้มีการเพิ่มท่าเชื่อม ท่าเสริม และท่าตีบททำให้เกิดความหลากหลายของการเรียงร้อยท่ารำ 3. ช่วงสุดท้าย เป็นการรำท่าเฉพาะของเหตุการณ์ที่แตกต่างกันของแต่ชุดการแสดง การปฏิบัติกระบวนรำหลักเน้นการเคลื่อนไหวเท้าให้สัมพันธ์กับฉิ่งในจังหวะสองชั้นและชั้นเดียว ซึ่งมีกลวิธีการใช้ขาและเท้า 3 ลักษณะ คือ ห่มเข่า ซอยเท้า และขยั่นเท้า รำเชิดฉิ่งเป็นนาฏยศิลป์ชั้นสูงตามแบบแผนละครในที่มีการแสดงน้อยลง เช่นเดียวกับการรำหน้าพาทย์อีกหลายๆ ชุด จึงควรมีการศึกษารำหน้าพาทย์ชุดที่หาดูได้ยากเอาไว้เพื่อเป็นการสืบสานประเพณีละครในให้คงอยู่สืบไป

บรรณานุกรม :
ปิยวดี มากพา . (2547). เชิดฉิ่ง : การรำชุดมาตรฐานตัวพระในละครใน.
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปิยวดี มากพา . 2547. "เชิดฉิ่ง : การรำชุดมาตรฐานตัวพระในละครใน".
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปิยวดี มากพา . "เชิดฉิ่ง : การรำชุดมาตรฐานตัวพระในละครใน."
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2547. Print.
ปิยวดี มากพา . เชิดฉิ่ง : การรำชุดมาตรฐานตัวพระในละครใน. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2547.