ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

การควบคุมคุณภาพน้ำในบ่อเลี้ยงกุ้งโดยการเลี้ยงกุ้งกุลาดำร่วมกับสาหร่ายสไปรูลินา

หน่วยงาน สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : การควบคุมคุณภาพน้ำในบ่อเลี้ยงกุ้งโดยการเลี้ยงกุ้งกุลาดำร่วมกับสาหร่ายสไปรูลินา
นักวิจัย : เปี่ยมศักดิ์ เมนะเศวต
คำค้น : INTEGRATED CULTURE , NUTRIENTS BUDGET , Penaeus monodon , Spirulina platensis , WATER QUALITY
หน่วยงาน : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย
ผู้ร่วมงาน : -
ปีพิมพ์ : 2547
อ้างอิง : http://elibrary.trf.or.th/project_content.asp?PJID=BGJ4380019 , http://research.trf.or.th/node/153
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

การศึกษาครั้งนี้ใช้สาหร่ายสไปรูลินา (Spirulina platensis) เลี้ยงร่วมกับกุ้งกุลาดำ (Penaeus monodon) เพื่อควบคุมคุณภาพน้ำ และศึกษา nitrogen และ phosphorus budget ในการทดลองครั้งนี้ทำการเลี้ยงกุ้งในระบบปิด แบ่งเป็น 3 กลุ่มการทดลอง ดังนี้ control คือ เลี้ยงกุ้งที่ไม่เติมสไปรูลินา treatment 1 คือ เลี้ยงกุ้งร่วมกับการเก็บเกี่ยวสาหร่ายสไปรูลินา treatment 2 คือ เลี้ยงกุ้งร่วมกับการเก็บเกี่ยวสาหร่ายสไปรูลินา และมีโครงสร้างให้กุ้งเกาะอาศัย ทดลองเลี้ยงกุ้งในถังไฟเบอร์กลาสขนาดบรรจุน้ำ 480 ลิตร ภายใต้สภาพกลางแจ้ง ผลการทดลองพบว่าการเก็บเกี่ยวสาหร่ายสไปรูลินาออกเป็นระยะ ๆ ใน treatment 1 จะช่วยควบคุมคุณภาพน้ำได้ดี โดยตลอดช่วงเวลาการทดลองพบว่าปริมาณอนินทรีย์ไนโตรเจน (NH4+, NO2- และ NO3-) มีปริมาณความเข้มข้นต่ำ เมื่อเปรียบเทียบกับ control ซึ่งพบว่าจะเพิ่มขึ้นตามระยะเวลาที่ทดลอง การเปลี่ยนแปลงความเข้มข้นของ NH4+ ใน treatment 1 และ 2 จะเหมือนกับใน control อย่างไรก็ตาม ใน treatment 1 และ 2 ซึ่งมีการเติมสาหร่ายสไปรูลินาร่วมด้วยนั้น จะมีปริมาณความเข้มข้นของ NO2- และ NO3-ต่ำกว่าใน control เมื่อพิจารณาถึง NO3- พบว่าใน treatment 2 จะมีปริมาณความเข้มข้นของ NO3- ต่ำกว่าใน treatment 1 อีกทั้งเมื่อสิ้นสุดการทดลองพบว่าใน treatment 2 จะให้อัตราการเติบโต อัตราการรอด shrimp biomass และ FCR ดีกว่าใน treatment 1 และ control ตามลำดับ สำหรับการศึกษา nutrient budget ผลการทดลองพบว่าสารอาหารส่วนใหญ่ที่เข้าสู่ระบบทดลองมาจากอาหารกุ้ง ซึ่งคิดเป็นร้อยละ 51-53 ของไนโตรเจนและร้อยละ 56-60 ของฟอสฟอรัสทั้งหมด ส่วนสารอาหารในวันสุดท้ายของการทดลองส่วนใหญ่จะอยู่ในน้ำ คิดเป็นร้อยละ 6-37 ของไนโตรเจนและร้อยละ 30-35 ของฟอสฟอรัส เมื่อเทียบกับปริมาณสารอาหารที่เข้าสู่ระบบ การเก็บเกี่ยวสไปรูลินาจากระบบการเลี้ยงของชุดทดลอง 1 สามารถกำจัดไนโตรเจนออกได้ร้อยละ 4.8 และกำจัดฟอสฟอรัสออกได้ร้อยละ 8.3 นอกเหนือจากนั้นยังพบการเติบโตของสาหร่ายทะเลชนิดอื่น ๆ ขึ้นปนเปื้อนในถังทดลองซึ่งสาหร่ายดังกล่าวสามารถกำจัดไนโตรเจนได้ร้อยละ 6-11 และกำจัดฟอสฟอรัสได้ร้อยละ 8 และโครงสร้างให้กุ้งเกาะอาศัยช่วยเพิ่มอัตราการรอดของกุ้งในชุดทดลองที่ 2 แต่ก็จะลดการเติบโตของสาหร่ายสไปรูลินาเนื่องจากโครงสร้างดังกล่าวไปบดบังแสงที่สาหร่ายต้องใช้ในการเติบโต This study was an evaluation of using Spirulina platensis for water quality control in shrimp culture tanks and the evaluation of nitrogen and phosphorus removal in the Spirulina-shrimp culture system under outdoor condition. The closed shrimp culture system in the this experiment consisted of three treatments i.e. shrimp culture without Spirulina (control), shrimp culture with Spirulina harvest (treatment 1) and shrimp culture with Spirulina harvest and shelter (treatment 2) and was conducted in 480 L fiberglass tanks located outdoor. The results showed that semi-continuous harvesting of Spirulina in treatment 1 resulted in significantly reduced (P<0.05) inorganic harvesting of Spirulina in treatment 1 resulted in significantly reduced (P<0.05) inorganic nitrogen concentrations (NH4+, NO2- and NO3-). Without Spirulina (Control), considerable increment occurred with nitrogen concentrations. Change in ammonium concentration in both treatments resembled the control tank, however, treatment tanks with Spirulina had entirely lower nitrite and nitrate concentrations than in control. Moreover, nitrate concentrations in treatment 2 (shrimp with Spirulina and shelter) were lower than in treatment 1 (shrimp with Spirulina no shelter). In this experiment, shrimp in treatment 2 had the highest average daily growth, survival rate, biomass yield and food conversion efficiency, following by treatment 1 and control respectively. In addition, the results demonstrated that feed contributed about 51-53% nitrogen and 56-60% phosphorus of total nutrients input to the system. Major outputs of nutrients were accounted as dissolved in water fraction which ranged between 6-37% for nitrogen and 30-35% for phosphorus of the total inputs. Harvest of Spirulina in treatment 1 removed 4.8% of nitrogen and 8.3% of phosphorus from the culture system. Moreover, other sessile algae contaminated during the experiment also had a significant portion of nutrient removal from the tank, up to 6-11% of nitrogen and 8% of phosphorus removal. Shelter in the treatment 2 significantly increased survival rate of shrimp but decreased growth of Spirulina due to shading of the shelter.

บรรณานุกรม :
เปี่ยมศักดิ์ เมนะเศวต . (2547). การควบคุมคุณภาพน้ำในบ่อเลี้ยงกุ้งโดยการเลี้ยงกุ้งกุลาดำร่วมกับสาหร่ายสไปรูลินา.
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
เปี่ยมศักดิ์ เมนะเศวต . 2547. "การควบคุมคุณภาพน้ำในบ่อเลี้ยงกุ้งโดยการเลี้ยงกุ้งกุลาดำร่วมกับสาหร่ายสไปรูลินา".
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
เปี่ยมศักดิ์ เมนะเศวต . "การควบคุมคุณภาพน้ำในบ่อเลี้ยงกุ้งโดยการเลี้ยงกุ้งกุลาดำร่วมกับสาหร่ายสไปรูลินา."
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย, 2547. Print.
เปี่ยมศักดิ์ เมนะเศวต . การควบคุมคุณภาพน้ำในบ่อเลี้ยงกุ้งโดยการเลี้ยงกุ้งกุลาดำร่วมกับสาหร่ายสไปรูลินา. กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย; 2547.