ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

การบำบัดของเสียที่เป็นของเหลวปนเปื้อนพอลิไซคลิกอะโรมาติกไฮโดรคาร์บอนจากห้องปฏิบัติการด้วยวิธีทางชีวภาพ

หน่วยงาน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : การบำบัดของเสียที่เป็นของเหลวปนเปื้อนพอลิไซคลิกอะโรมาติกไฮโดรคาร์บอนจากห้องปฏิบัติการด้วยวิธีทางชีวภาพ
นักวิจัย : ปิโยบล คอนรัตน์
คำค้น : การบำบัดสารมลพิษทางชีวภาพ , โพลิไซคลิกอะโรมาติคไฮโดรคาร์บอน
หน่วยงาน : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผู้ร่วมงาน : กาญจณา จันทองจีน , กอบชัย ภัทรกุลวณิชย์ , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะวิทยาศาสตร์
ปีพิมพ์ : 2551
อ้างอิง : http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/19915
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551

งานวิจัยนี้ได้ทดลองบำบัดของเสียที่เป็นของเหลวปนเปื้อนสารประกอบกลุ่ม PAHs ที่เกิดจากงานวิจัยของหน่วยวิจัยการบำบัดสิ่งแวดล้อมโดยชีววิธี ภาควิชาจุลชีววิทยา คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ด้วยวิธีชีวภาพ ของเสียที่เป็นของเหลวปนเปื้อนมีการปนเปื้อนของ PAHs 3 ชนิด ได้แก่ ไพรีน ฟลูออแรนธีน และฟีแนนทรีน 0.65-2.34 0.32-0.49 และ 0.49-0.58 มก./ของเสียที่เป็นของเหลวปนเปื้อน 1 ลิตร โดยมีการสะสม 11.49-35.89 5.88-8.55 และ 5.22-5.33 มก./กก.ในวัฏภาคตะกอน ตามลำดับ งานวิจัยนี้ใช้การลดปริมาณลงของไพรีนในวัฏภาคตะกอนเพื่อศึกษาการบำบัด PAHs ในของเสียที่เป็นของเหลวปนเปื้อน เมื่อศึกษาการย่อยสลายไพรีนในของเสียที่เป็นของเหลวปนเปื้อนโดยการเขย่าที่อุณหภูมิห้อง 200 รอบ/นาที และใช้แบคทีเรียท้องถิ่น พบว่าแบคทีเรียท้องถิ่นสามารถบำบัดของเสียที่เป็นของเหลวปนเปื้อนได้ โดยในวันที่ 16 จะมีไพรีนเหลืออยู่ 2.1 มก./กก. แต่เมื่อเติมไพรีน 100 มก./ลิตร เพื่อใช้เป็นต้นแบบในการศึกษาการบำบัดของเสียที่เป็นของเหลวที่มีการปนเปื้อน PAHs ในปริมาณสูงเป็นผลให้มีไพรีน 400-757 มก./กก.ในวัฏภาคตะกอน พบว่าแบคทีเรียท้องถิ่นไม่สามารถบำบัดได้ โดยในวันที่ 16 จะมีไพรีนเหลืออยู่ 317.8 มก./กก. เมื่อทดลองเติมกลุ่มแบคทีเรีย STK กลุ่มแบคทีเรีย TP และ TRCB ที่มีประสิทธิภาพสูงในการย่อยสลายไพรีนลงในของเสียที่เป็นของเหลวปนเปื้อนที่เติมไพรีน 100 มก./ลิตร พบว่าชุดการทดลองที่เติมกลุ่มแบคทีเรีย STK มีประสิทธิภาพการย่อยสลายไพรีนดีที่สุดโดยในวันที่ 16 จะมีไพรีนเหลืออยู่ 4.0 มก./กก. ภาวะที่เหมาะสมกับกลุ่มแบคทีเรีย STK ในการบำบัดของเสียที่เป็นของเหลวปนเปื้อนในงานวิจัยนี้ คือ ภาวะความเป็นกรด-เบส 7.0 เติมอาหารเหลว CFMM (ปราศจากแมกนีเซียมซัลเฟตเฮพทะไฮเดรต เฟอริกคลอไรด์เฮกซะไฮเดรต และแคลเซียมคลอไรด์ไดไฮเดรต) ความเข้มข้น 100 เท่า ปริมาตร 8.9 มล./ลิตร และให้อากาศโดยการบ่มบนเครื่องเขย่าที่ความเร็ว 300 รอบ/นาที เป็นเวลา 16 วัน ปริมาณไพรีนในวันที่ 16 ของการทดลอง ลดลงเหลือ 3.0 มก./กก. ผ่านมาตรฐานสหภาพยุโรป สามารถปล่อยสู่สิ่งแวดล้อมได้ เมื่อทำการตรวจติดตามพลวัตรประชากรกลุ่มแบคทีเรีย STK ที่เติมลงไปในของเสียที่เป็นของเหลวปนเปื้อนระหว่างการบำบัดด้วยการวิเคราะห์ DGGE พบว่าในวันสุดท้ายของการทดลองกลุ่มแบคทีเรีย STK ยังคงมีชีวิตอยู่

บรรณานุกรม :
ปิโยบล คอนรัตน์ . (2551). การบำบัดของเสียที่เป็นของเหลวปนเปื้อนพอลิไซคลิกอะโรมาติกไฮโดรคาร์บอนจากห้องปฏิบัติการด้วยวิธีทางชีวภาพ.
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปิโยบล คอนรัตน์ . 2551. "การบำบัดของเสียที่เป็นของเหลวปนเปื้อนพอลิไซคลิกอะโรมาติกไฮโดรคาร์บอนจากห้องปฏิบัติการด้วยวิธีทางชีวภาพ".
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปิโยบล คอนรัตน์ . "การบำบัดของเสียที่เป็นของเหลวปนเปื้อนพอลิไซคลิกอะโรมาติกไฮโดรคาร์บอนจากห้องปฏิบัติการด้วยวิธีทางชีวภาพ."
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551. Print.
ปิโยบล คอนรัตน์ . การบำบัดของเสียที่เป็นของเหลวปนเปื้อนพอลิไซคลิกอะโรมาติกไฮโดรคาร์บอนจากห้องปฏิบัติการด้วยวิธีทางชีวภาพ. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2551.