ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

การเปรียบเทียบระหว่างผลของการเดินออกกำลังกายแบบใส่เสื้อเพิ่มน้ำหนักและไม่ใส่เสื้อเพิ่มน้ำหนักต่อการสลายของกระดูกและสุขสมรรถนะในหญิงวัยทำงาน

หน่วยงาน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : การเปรียบเทียบระหว่างผลของการเดินออกกำลังกายแบบใส่เสื้อเพิ่มน้ำหนักและไม่ใส่เสื้อเพิ่มน้ำหนักต่อการสลายของกระดูกและสุขสมรรถนะในหญิงวัยทำงาน
นักวิจัย : นิศากร ตันติวิบูลชัย
คำค้น : การออกกำลังกาย , การเดิน , กระดูกพรุนในสตรี
หน่วยงาน : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผู้ร่วมงาน : ถนอมวงศ์ กฤษณ์เพ็ชร์ , พงศ์ศักดิ์ ยุกตะนันท์ , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะวิทยาศาสตร์การกีฬา
ปีพิมพ์ : 2552
อ้างอิง : http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/19095
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบระหว่างผลของการเดินออกกำลังกายแบบใส่เสื้อเพิ่มน้ำหนักและไม่ใส่เสื้อเพิ่มน้ำหนักต่อการสลายของกระดูก และสุขสมรรถนะ ในหญิงวัยทำงาน ในกลุ่มตัวอย่างอาสาสมัคร จำนวน 48 คน แบ่งเป็นกลุ่มที่มีการสร้างการสลายของกระดูกในอัตราปกติ (NB) จำนวน 23 คน และกลุ่มที่มีการสร้างกระดูกและการสลายของกระดูกในอัตราสูงกว่าปกติ (HB) จำนวน 25 คน แล้วนำมาสุ่มเข้ากลุ่มแบบกำหนด (random assignment) ลงในกลุ่มทดลอง และกลุ่มควบคุมทั้งหมด 4 กลุ่ม ดังนี้ กลุ่มที่ 1 คือกลุ่มทดลอง NB ใส่เสื้อเพิ่มน้ำหนัก (NBEW) จำนวน 12 คน กลุ่มที่ 2 คือกลุ่มทดลอง HB ใส่เสื้อเพิ่มน้ำหนัก (HBEW) จำนวน 12 คน กลุ่มที่ 3 คือกลุ่มควบคุม NB ไม่ใส่เสื้อเพิ่มน้ำหนัก (NBE) จำนวน 11 คน และกลุ่มที่ 4 คือกลุ่มควบคุม HB ไม่ใส่เสื้อเพิ่มน้ำหนัก (HBE) จำนวน 13 คน ทุกกลุ่มเดินบนลู่กล ที่ระดับความชัน 0 เปอร์เซ็นต์ ครั้งละ 30 นาที 3 ครั้งต่อสัปดาห์ ระยะเวลา 12 สัปดาห์ ที่ความหนัก 65-75 เปอร์เซ็นต์ของอัตราการเต้นของหัวใจสูงสุด โดยกลุ่มทดลองเริ่มใส่เสื้อเพิ่มน้ำหนัก 2 % ของน้ำหนักตัว และเพิ่มน้ำหนักครั้งละ 2% ในทุกสัปดาห์ จนกระทั่งครบ 8% ของน้ำหนักตัว ทดสอบค่าการสร้างของกระดูก (P1NP) และการสลายของกระดูก ([beta]-crossLaps) ก่อนการทดลองและหลังการทดลอง 12 สัปดาห์ ส่วนสุขสมรรถนะ ทำการทดสอบก่อนการทดลอง หลังการทดลอง 6 สัปดาห์ และหลังการทดลอง 12 สัปดาห์ นำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ทางสถิติ โดยหาค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าทีแบบรายคู่ ผลวิเคราะห์ความแปรปรวนร่วมและความแปรปรวนทางเดียวแบบวัดซ้ำ และเปรียบเทียบเป็นรายคู่ด้วยวิธีแอลเอสดี ผลการวิจัยพบว่า 1.การเปรียบเทียบระหว่างกลุ่มทดลอง (กลุ่มที่ 1 NBEW และกลุ่มที่ 2 HBEW) และกลุ่มควบคุม (กลุ่มที่ 3 NBE และกลุ่มที่ 4 HBE) หลังการทดลอง 12 สัปดาห์ พบว่า ค่าการสร้างและการสลายของกระดูก และสุขสมรรถนะไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2.การเปรียบเทียบก่อนการทดลอง และหลังการทดลอง 12 สัปดาห์ ภายในกลุ่มที่มีการสร้างและการสลายของกระดูกในอัตราสูงกว่าปกติ (กลุ่มที่ 2 HBEW และกลุ่มที่ 4 HBE) พบว่า ค่าการสลายของกระดูกลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยมีเปอร์เซ็นต์การเปลี่ยนแปลงลดลง 24.17 % และ 25.31 % ตามลำดับ 3.การเปรียบเทียบก่อนการทดลอง หลังการทดลอง 6 สัปดาห์ และหลังการทดลอง 12 สัปดาห์ ภายในกลุ่มทดลอง (กลุ่มที่ 1 NBEW และกลุ่มที่ 2 HBEW) และกลุ่มควบคุม (กลุ่มที่ 3 NBE และกลุ่มที่ 4 HBE) พบว่า มวลกล้ามเนื้อปราศจากไขมัน เปอร์เซ็นต์ไขมัน ความอ่อนตัว ความแข็งแรงและความอดทนของกล้ามเนื้อแขน และขา และสมรรถภาพการใช้ออกซิเจนสูงสุด มีการเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 สรุปได้ว่า : การเดินออกกำลังกายแบบใส่เสื้อเพิ่มน้ำหนัก และไม่ใส่เสื้อเพิ่มน้ำหนัก ในหญิงวัยทำงานมีผลต่อการเปลี่ยนแปลงของการสร้างและการสลายของกระดูก และสุขสมรรถนะดีขึ้น จึงสามารถนำไปใช้เพื่อเป็นทางเลือกในการออกกำลังกายของหญิงวัยทำงานทั่วไปได้

บรรณานุกรม :
นิศากร ตันติวิบูลชัย . (2552). การเปรียบเทียบระหว่างผลของการเดินออกกำลังกายแบบใส่เสื้อเพิ่มน้ำหนักและไม่ใส่เสื้อเพิ่มน้ำหนักต่อการสลายของกระดูกและสุขสมรรถนะในหญิงวัยทำงาน.
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นิศากร ตันติวิบูลชัย . 2552. "การเปรียบเทียบระหว่างผลของการเดินออกกำลังกายแบบใส่เสื้อเพิ่มน้ำหนักและไม่ใส่เสื้อเพิ่มน้ำหนักต่อการสลายของกระดูกและสุขสมรรถนะในหญิงวัยทำงาน".
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นิศากร ตันติวิบูลชัย . "การเปรียบเทียบระหว่างผลของการเดินออกกำลังกายแบบใส่เสื้อเพิ่มน้ำหนักและไม่ใส่เสื้อเพิ่มน้ำหนักต่อการสลายของกระดูกและสุขสมรรถนะในหญิงวัยทำงาน."
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552. Print.
นิศากร ตันติวิบูลชัย . การเปรียบเทียบระหว่างผลของการเดินออกกำลังกายแบบใส่เสื้อเพิ่มน้ำหนักและไม่ใส่เสื้อเพิ่มน้ำหนักต่อการสลายของกระดูกและสุขสมรรถนะในหญิงวัยทำงาน. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2552.