ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

ความแกร่งของสถิติทดสอบเอฟ เมื่อความแปรปรวนของประชากรไม่เท่ากัน

หน่วยงาน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : ความแกร่งของสถิติทดสอบเอฟ เมื่อความแปรปรวนของประชากรไม่เท่ากัน
นักวิจัย : กุณฑีรา อารีกุล
คำค้น : การวิเคราะห์ความแปรปรวน , การออกแบบการทดลอง , คณิตศาสตร์สถิติ , แมทแลบ
หน่วยงาน : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผู้ร่วมงาน : สุชาดา บวรกิติวงศ์ , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะครุศาสตร์
ปีพิมพ์ : 2552
อ้างอิง : http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/16752
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

ศึกษาความแกร่งของสถิติทดสอบเอฟในการทดสอบค่าเฉลี่ยของประชากร ภายใต้ความแปรปรวนแตกต่างกัน และศึกษาขอบเขตของความแปรปรวนที่ทำให้สถิติทดสอบเอฟยังคงมีความแกร่ง โดยความแกร่งพิจารณาจากอัตราความคลาดเคลื่อนประเภทที่ 1 ตามเกณฑ์ของ Bradley และ Cochran และศึกษาค่าอำนาจการทดสอบ ภายใต้ข้อกำหนดของขนาดตัวอย่างที่เท่ากัน (10,10,10), (30,30,30) และ (80,80,80) และขนาดกลุ่มตัวอย่างต่างกัน (5,10,15), (20,30,40) และ (60,80,100) เมื่อมีความแปรปรวนแตกต่างกัน 3 ระดับคือ น้อย ปานกลาง มาก ที่ระดับนัยสำคัญ .01 และ .05 เมื่อประชากรมีการแจกแจงปกติ สำหรับข้อมูลในการวิจัยครั้งนี้ได้จากการจำลองข้อมูลด้วยเทคนิคมอนติคาร์โล จากโปรแกรม MATLAB ทดลองซ้ำ 5,000 ครั้งในแต่ละสถานการณ์ ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. เมื่ออัตราส่วนความแปรปรวนของประชากรเท่ากัน สถิติทดสอบเอฟสามารถควบคุมอัตราความคลาดเคลื่อนประเภทที่ 1 ได้ในทุกสถานการณ์ที่ศึกษา ที่ระดับนัยสำคัญ .05 และ .01 ทั้งในกรณีที่กลุ่มตัวอย่างมีขนาดเท่ากันและไม่เท่ากัน 2. เมื่ออัตราส่วนความแปรปรวนของประชากรแตกต่างกัน และกลุ่มตัวอย่างมีขนาดเท่ากัน สถิติทดสอบเอฟมีความแกร่งในทุกสถานการณ์ที่ศึกษา ที่ระดับนัยสำคัญ .05 และพบว่าสถิติทดสอบเอฟมีความแกร่ง เฉพาะเมื่อกลุ่มตัวอย่างมีขนาดใหญ่ ที่ระดับนัยสำคัญ .01 3. เมื่ออัตราส่วนความแปรปรวนของประชากรแตกต่างกัน และกลุ่มตัวอย่างมีขนาดไม่เท่ากัน สถิติทดสอบเอฟมีความแกร่งในทุกสถานการณ์ที่ศึกษา ทั้งที่ระดับนัยสำคัญ .05 และ .01 เมื่อพิจารณาตามเกณฑ์ของ Bradley และพบว่าสถิติทดสอบเอฟมีความแกร่ง เฉพาะเมื่อกลุ่มตัวอย่างมีขนาดใหญ่ ทั้งที่ระดับนัยสำคัญ .05 และ .01 เมื่อพิจารณาตามเกณฑ์ของ Cochran 4. เมื่ออัตราส่วนความแปรปรวนของประชากรแตกต่างกันมากขึ้น ค่าอำนาจการทดสอบจะลดลง เมื่อกลุ่มตัวอย่างมีขนาดเล็ก ทั้งที่มีจำนวนเท่ากันและไม่เท่ากัน แต่จะมีผลต่อค่าอำนาจการทดสอบเพียงเล็กน้อย เมื่อกลุ่มตัวอย่างมีขนาดกลางและขนาดใหญ่ ทั้งที่มีจำนวนเท่ากันและไม่เท่ากัน ทั้งที่ระดับนัยสำคัญ .05 และ .01

บรรณานุกรม :
กุณฑีรา อารีกุล . (2552). ความแกร่งของสถิติทดสอบเอฟ เมื่อความแปรปรวนของประชากรไม่เท่ากัน.
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
กุณฑีรา อารีกุล . 2552. "ความแกร่งของสถิติทดสอบเอฟ เมื่อความแปรปรวนของประชากรไม่เท่ากัน".
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
กุณฑีรา อารีกุล . "ความแกร่งของสถิติทดสอบเอฟ เมื่อความแปรปรวนของประชากรไม่เท่ากัน."
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552. Print.
กุณฑีรา อารีกุล . ความแกร่งของสถิติทดสอบเอฟ เมื่อความแปรปรวนของประชากรไม่เท่ากัน. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2552.