ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

ความรับผิดทางแพ่งของบริษัทข้อมูลเครดิตต่อการเปิดเผยข้อมูล จนเป็นเหตุให้เกิดความเสียหายแก่เจ้าของข้อมูล

หน่วยงาน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : ความรับผิดทางแพ่งของบริษัทข้อมูลเครดิตต่อการเปิดเผยข้อมูล จนเป็นเหตุให้เกิดความเสียหายแก่เจ้าของข้อมูล
นักวิจัย : ชุธิดา สุภัคกิตติมณีกุล
คำค้น : เครดิตบูโร , ความรับผิดทางแพ่ง , กฎหมายแพ่งและพาณิชย์ , การเปิดเผยข้อมูล
หน่วยงาน : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผู้ร่วมงาน : ศนันท์กรณ์ โสตถิพันธุ์ , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะนิติศาสตร์
ปีพิมพ์ : 2552
อ้างอิง : http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/16681
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

วิทยานิพนธ์ (น.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

ศึกษาการปรับใช้กฎหมายเกี่ยวกับความรับผิดทางแพ่งอันเกิดจากการเปิดเผยข้อมูลของบริษัทข้อมูลเครดิต จนมีผลทำให้เจ้าของข้อมูลเกิดความเสียหาย เพื่อทำให้การบังคับใช้กฎหมายเป็นไปอย่างถูกต้อง เนื่องจากมีบทบัญญัติกฎหมายที่เกี่ยวข้องกันหลายฉบับ ได้แก่ พระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจข้อมูลเครดิต พ.ศ. 2545 ร่างพระราชบัญญัติการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. ... และประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ จากการศึกษาแล้วพบว่า บทบัญญัติมาตรา 41 แห่งพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจข้อมูลเครดิต พ.ศ. 2545 เป็นบทบัญญัติเกี่ยวกับความรับผิดที่มีความชัดเจนอยู่แล้ว โดยได้กำหนดให้เกิดหนี้ตามบทบัญญัติดังกล่าว ซึ่งเป็นหนี้ที่เกิดจากการงดเว้นกระทำการเปิดเผยข้อมูลที่ไม่ถูกต้องแก่ผู้อื่น หรือเปิดเผยข้อมูลที่ถูกต้องแต่ไม่ใช่เป็นไปตามวัตถุประสงค์ของกฎหมาย แต่ปัญหาเกิดจากการปรับใช้บทบัญญัติการกำหนดค่าสินไหมทดแทน ซึ่งจะส่งผลให้เกิดปัญหาต่อการนำสืบพิสูจน์ค่าเสียหายที่เกิดจากการกระทำฝ่าฝืนบทบัญญัติดังกล่าว โดยจากการศึกษาเปรียบเทียบกับพระราชบัญญัติการรายงานข้อมูลเครดิตอย่างเป็นธรรม ค.ศ. 1970 ของประเทศสหรัฐอเมริกาซึ่งบทบัญญัติดังกล่าวได้กำหนดลักษณะการกระทำความผิดไว้อย่างกว้างๆ เท่านั้น รวมทั้งยังกำหนดหลักเกณฑ์การกำหนดค่าสินไหมทดแทนจากการกระทำฝ่าฝืนบทบัญญัติดังกล่าวไว้เป็นการเฉพาะ ดังนั้น จึงควรให้มีการเพิ่มเติมบทบัญญัติเกี่ยวกับการกำหนดค่าเสียหายไว้เป็นการเฉพาะ โดยเป็นค่าเสียหายดังต่อไปนี้ ได้แก่ ค่าสินไหมทดแทนในความเสียหายที่เกิดขึ้นอย่างแท้จริง หรือในกรณีที่ไม่สามารถกำหนดค่าสินไหมทดแทนได้ ให้ศาลกำหนดค่าสินไหมทดแทนให้แก่เจ้าของข้อมูลเครดิตตามจำนวนที่ศาลเห็นสมควร หรือในกรณีที่การกระทำความผิดตามที่กำหนดไว้ในพระราชบัญญัตินี้ เกิดจากการกระทำโดยจงใจหรือมีเจตนากลั่นแกล้งเป็นเหตุให้เกิดความเสียหาย ให้ศาลมีอำนาจสั่งบริษัทข้อมูลเครดิต จ่ายค่าสินไหมทดแทนเพื่อการลงโทษเพิ่มขึ้นจากค่าเสียหายอื่นๆ ที่ศาลกำหนดให้ไว้ได้

บรรณานุกรม :
ชุธิดา สุภัคกิตติมณีกุล . (2552). ความรับผิดทางแพ่งของบริษัทข้อมูลเครดิตต่อการเปิดเผยข้อมูล จนเป็นเหตุให้เกิดความเสียหายแก่เจ้าของข้อมูล.
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชุธิดา สุภัคกิตติมณีกุล . 2552. "ความรับผิดทางแพ่งของบริษัทข้อมูลเครดิตต่อการเปิดเผยข้อมูล จนเป็นเหตุให้เกิดความเสียหายแก่เจ้าของข้อมูล".
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชุธิดา สุภัคกิตติมณีกุล . "ความรับผิดทางแพ่งของบริษัทข้อมูลเครดิตต่อการเปิดเผยข้อมูล จนเป็นเหตุให้เกิดความเสียหายแก่เจ้าของข้อมูล."
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552. Print.
ชุธิดา สุภัคกิตติมณีกุล . ความรับผิดทางแพ่งของบริษัทข้อมูลเครดิตต่อการเปิดเผยข้อมูล จนเป็นเหตุให้เกิดความเสียหายแก่เจ้าของข้อมูล. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2552.