ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

การใช้ตัวละครเพื่อการสื่อความหมายในละครเบาสมองตามเหตุการณ์ เรื่อง "เป็นต่อ"

หน่วยงาน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : การใช้ตัวละครเพื่อการสื่อความหมายในละครเบาสมองตามเหตุการณ์ เรื่อง "เป็นต่อ"
นักวิจัย : ไพลิน อนุเสถียร
คำค้น : ละครโทรทัศน์ , ตัวละครและลักษณะนิสัย , การสื่อสาร
หน่วยงาน : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผู้ร่วมงาน : ศิริชัย ศิริกายะ , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะนิเทศศาสตร์
ปีพิมพ์ : 2551
อ้างอิง : http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/15463
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551

ศึกษาการใช้ตัวละครเพื่อการสื่อความหมายในละครเบาสมองตามเหตุการณ์เรื่อง “เป็นต่อ” โดยศึกษาบทบาทและลักษณะของตัวละครต่างๆ ที่ปรากฏในละครเรื่อง “เป็นต่อ” ว่าเป็นเช่นไร และทำหน้าที่ในการสื่อความหมายอย่างไร โดยในการศึกษาวิจัยนี้ใช้การวิเคราะห์เชิงอรรถอธิบาย โดยศึกษาจากตัวบทของละครเบาสมองตามเหตุการณ์เรื่อง “เป็นต่อ” เป็นหลัก และใช้การสัมภาษณ์แบบเจาะลึกเพื่อประกอบการวิเคราะห์และอภิปรายผลการวิจัย ผลจากการศึกษาพบว่า ละครเบาสมองตามเหตุการณ์เรื่อง “เป็นต่อ” ตัวละครชายส่วนใหญ่ถูกนำเสนอออกมาในลักษณะของภาพแบบฉบับของผู้ชายเจ้าชู้ ส่วนตัวละครหญิงส่วนใหญ่จะถูกนำเสนอออกมาในลักษณะของภาพแบบฉบับของสาวแก่ขึ้นคาน ซึ่งสามารถสะท้อนให้เห็นถึงสภาพของสังคมไทยในปัจจุบัน ที่ผู้ชายไทยมักจะเจ้าชู้และผู้หญิงไทยมักจะครองตัวเป็นโสดมากขึ้น โดยจะเห็นได้ว่าในการสื่อความหมายตัวละครในเรื่อง “เป็นต่อ” นั้น จะไม่ได้แสดงภาพแบบฉบับออกมาในลักษณะของตัวสารที่ชัดเจนนัก เพราะส่วนใหญ่ลักษณะของภาพแบบฉบับที่พบในตัวละครจะไม่ได้ปรากฏอยู่ในทุกตอน ส่วนใหญ่จะถูกนำมาใช้ในการทำให้เกิดอารมณ์ขันในลักษณะที่เป็นตัวรหัสซึ่งทำหน้าที่อัตตภาษา (Metalingual) ในการสร้างอารมณ์ขันหรือมุขตลก ยกเว้นภาพแบบฉบับของคนเพื่อชีวิตที่ปรากฏในตัวละครพี่อู๊ดและภาพแบบฉบับของกะเทยที่ปรากฏในตัวละครพี่ก็อบ ที่ปรากฏอยู่ในทุกตอนและมีความชัดเจน โดยภาพแบบฉบับของกะเทยและภาพแบบฉบับของคนเพื่อชีวิต จะปรากฏออกมาในลักษณะของรหัสของการนำเสนอตัวละคร และในส่วนของการทำหน้าที่เป็นบริบทของเนื้อหาหรือการสร้างสถานการณ์ จะพบในบางตอนเท่านั้น ดังนั้นการสร้างอารมณ์ขันส่วนใหญ่ตัวละครจึงทำหน้าที่ในการเป็นรหัสมากกว่าเป็นบริบท.

บรรณานุกรม :
ไพลิน อนุเสถียร . (2551). การใช้ตัวละครเพื่อการสื่อความหมายในละครเบาสมองตามเหตุการณ์ เรื่อง "เป็นต่อ".
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ไพลิน อนุเสถียร . 2551. "การใช้ตัวละครเพื่อการสื่อความหมายในละครเบาสมองตามเหตุการณ์ เรื่อง "เป็นต่อ"".
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ไพลิน อนุเสถียร . "การใช้ตัวละครเพื่อการสื่อความหมายในละครเบาสมองตามเหตุการณ์ เรื่อง "เป็นต่อ"."
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551. Print.
ไพลิน อนุเสถียร . การใช้ตัวละครเพื่อการสื่อความหมายในละครเบาสมองตามเหตุการณ์ เรื่อง "เป็นต่อ". กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2551.