ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

การทำลายดีเอนเอของเซลล์ถุงลมปอดจากการออกซิไดส์ด้วยสารสกัดจากฝุ่นขนาดเล็ก PM 2.5 และ PM 10 ในอากาศเชียงใหม่และลำพูน

หน่วยงาน สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : การทำลายดีเอนเอของเซลล์ถุงลมปอดจากการออกซิไดส์ด้วยสารสกัดจากฝุ่นขนาดเล็ก PM 2.5 และ PM 10 ในอากาศเชียงใหม่และลำพูน
นักวิจัย : อุษณีย์ วินิจเขตคำนวณ
คำค้น : ambient air , Chiang Mai , Lumphun , PM 10 , PM 2.5 , toxicity , ความเป็นพิษ , ลำพูน , อากาศ , เชียงใหม่
หน่วยงาน : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย
ผู้ร่วมงาน : -
ปีพิมพ์ : 2550
อ้างอิง : http://elibrary.trf.or.th/project_content.asp?PJID=RDG4830013 , http://research.trf.or.th/node/3685
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

ระดับ PM 10 และ PM 2.5 รายวัน ในตัวอย่างอากาศเชียงใหม่และลำพูนซึ่งเก็บโดย Minivol Air sampler ระหว่างเดือนมิถุนายน 2548 ถึงเดือนพฤษภาคม 2549 จากตลาดวโรรส อำเภอ เมือง ตลาดยางเนิ้ง อำเภอสารภีและบ้านเหมืองผ่า ตำบลริมเหนือ อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่ และบ้านสันป่าฝ้าย ตำบลบ้านกลาง อำเภอเมืองและชุมชนไก่แก้ว อำเภอเมือง จังหวัดลำพูนมีค่า อยู่ในเกณฑ์มาตรฐานในช่วงฤดูร้อน-ฝนแต่ระดับจะมากกว่าเกณฑ์ในฤดูหนาว โดยระดับในพื้นที่ที่ มีการจราจรหนาแน่นจะมีค่าสูงกว่าพื้นที่ชนบท จากการทดสอบ MTT สารสกัดจาก PM 2.5 และ PM 10 จากทุกพื้นที่มีความเป็นพิษ 20 – 40 % ต่อเซลล์เม็ดเลือดขาวจากปอด (MH-S), เซลล์เยื่อ บุผิวของปอด (A459) และเซลล์เยื่อบุผิวหลอดลม (BEAS-2B) โดยมีความเป็นพิษต่อเซลล์เยื่อบุ ผิวปอด (A549) มากที่สุด ทั้งนี้ความเป็นพิษไม่ขึ้นอยู่กับขนาดของอนุภาคและฤดูกาล สารสกัด ทั้งจาก PM 2.5 หรือ PM 10 ที่เก็บในช่วงฤดูแล้ง (Dry season) สามารถกระตุ้นให้เซลล์หลั่ง IL-6 มากขึ้น ส่วนฝุ่นที่เก็บในฤดูฝน (Wet season) กลับมีผลลดการหลั่งของ IL-6 โดยเซลล์เยื่อบุผิว ปอด (A549) มีอัตราการลดลงของ IL-6 มากกว่าเซลล์เยื่อบุผิวหลอดลม (BEAS-2B) อย่างมี นัยสำคัญทางสถิติ จากการวิเคราะห์ทางสถิติพบว่าการกระตุ้นการหลั่ง cytokines อาจจะมาจาก องค์ประกอบในฝุ่นที่มีความเป็นพิษแตกต่างกัน การวัดระดับ IL-6 และ IL-8 ในซีรั่มของ อาสาสมัครในพื้นที่ที่เก็บอากาศ พบว่าระดับ IL-6 และ IL-8 ในอาสาสมัครที่เป็นโรคหอบหืดและไม่ มีประวัติโรคหอบหืดไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ แต่พบว่าระดับ IL-6 และ IL-8 ของอาสาสมัครจากอำเภอสารภีมีค่ามากกว่าอาสาสมัครจากบ้านกลางและชุมชนไก่แก้ว จ.ลำพูน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ อย่างไรก็ตามข้อมูลที่ได้ยังไม่สามารถสรุปได้ว่าคุณภาพอากาศในพื้นที่ อาจเป็นสาเหตุของโรคหอบหืด เนื่องจากจำนวนอาสาสมัครที่ใช้ศึกษามีจำนวนน้อย ทั้งนี้ควรเพิ่ม จำนวนประชากรศึกษาให้มากขึ้น เพื่อสามารถพิสูจน์ว่าคุณภาพอากาศส่งผลให้เร่งขบวนการ อักเสบที่อาจเป็นสาเหตุของโรคหอบหืด Daily PM 2.5 and PM 10 levels were measured from June 2005 to May 2006 with minivol Air samplers. PM 2.5 and PM 10 were monitored at three sites in Chiang Mai ; Warorose market, Sarapee and Mae-Rim district and 2 sites in Lumphun ; Ban Klang and Kai Kaew sites. During the summer season, both PM 2.5 and PM 10 levels were generally within the acceptable levels whereas the levels in winter season frequently exceeded the acceptable level. The in vitro toxicities of the extractable components from PM 2.5 and PM10 were carried out by MTT assay with rat alveolar macrophage (MHS), alveolar type II (A549) and human bronchial epithelial (BEAS-2B) cell lines. Air borne particulate matters in Chiang Mai and Lumphun provinces showed 20-40% of cytotoxic effect on alveolar macrophage (MSH), human alveolar epithelial cell line, (A-549) and human bronchial epithelial (BEAS-2B) cell lines, with A459 was highly sensitived to the toxicity. The observed toxicity was neither depend on particle size nor season. The extracts of PM 2.5 and PM 10 collected in dry season showed higher potential to induce IL-6 and IL-8 secretion in A-549 and bronchial epithelium (BEAS-2B) than samples collected in rainy season. Statistical analysis indicated that specific chemical compositions of PMs may be involved. The pro-inflammatory cytokines. IL-6 and IL-8 levels of volunteers in Sarapee district, Chiang Mai province, Kai Kaew and Ban Klang in Lumphun province. were not significant different between asthma and healthy groups. However, the IL-6 and IL-8 levels in Sarapee volunteers were significantly higher than those in the other two community volunteers. Due to small sample size, the relationship between air quality in different locations and asthma prevalence can not conclude. If the air quality is causally involved with asthma symptoms, it is important to increase sample size in the further study.

บรรณานุกรม :
อุษณีย์ วินิจเขตคำนวณ . (2550). การทำลายดีเอนเอของเซลล์ถุงลมปอดจากการออกซิไดส์ด้วยสารสกัดจากฝุ่นขนาดเล็ก PM 2.5 และ PM 10 ในอากาศเชียงใหม่และลำพูน.
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
อุษณีย์ วินิจเขตคำนวณ . 2550. "การทำลายดีเอนเอของเซลล์ถุงลมปอดจากการออกซิไดส์ด้วยสารสกัดจากฝุ่นขนาดเล็ก PM 2.5 และ PM 10 ในอากาศเชียงใหม่และลำพูน".
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
อุษณีย์ วินิจเขตคำนวณ . "การทำลายดีเอนเอของเซลล์ถุงลมปอดจากการออกซิไดส์ด้วยสารสกัดจากฝุ่นขนาดเล็ก PM 2.5 และ PM 10 ในอากาศเชียงใหม่และลำพูน."
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย, 2550. Print.
อุษณีย์ วินิจเขตคำนวณ . การทำลายดีเอนเอของเซลล์ถุงลมปอดจากการออกซิไดส์ด้วยสารสกัดจากฝุ่นขนาดเล็ก PM 2.5 และ PM 10 ในอากาศเชียงใหม่และลำพูน. กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย; 2550.