ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

การพัฒนาเครื่องมือประเมินสมรรถนะสำคัญของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551

หน่วยงาน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : การพัฒนาเครื่องมือประเมินสมรรถนะสำคัญของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551
นักวิจัย : บุญสม ศรีศักดา
คำค้น : -
หน่วยงาน : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผู้ร่วมงาน : ศิริเดช สุชีวะ , โชติกา ภาษีผล , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะครุศาสตร์
ปีพิมพ์ : 2558
อ้างอิง : http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/50170
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

วิทยานิพนธ์ (ค.ด.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2558

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ดังนี้ 1) เพื่อพัฒนาและตรวจสอบคุณภาพของเครื่องมือประเมินสมรรถนะสำคัญของผู้เรียนตามหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น 2) เพื่อสร้างเกณฑ์การแปลผลของแบบวัดสมรรถนะสำคัญของผู้เรียนตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน 3) เพื่อประเมินสมรรถนะที่สำคัญของผู้เรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น (มัธยมศึกษาปีที่ 1 – 3) ของโรงเรียน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน จำนวน 841 คน ได้มาโดยการสุ่มแบบสามขั้นตอน (three-stage random sampling) ผลการวิจัยเป็นดังนี้ 1. แบบวัดความสามารถในการสื่อสาร แบบวัดความสามารถในการคิด แบบวัดความสามารถในการแก้ปัญหา ตามทฤษฎีการทดสอบแบบดั้งเดิม มีค่าความยากเฉลี่ย เท่ากับ 0.604 , 0.582 และ 0.535 ตามลำดับ มีค่าอำนาจจำแนกเฉลี่ย เท่ากับ 0.660, 0.607 และ 0.436 ตามลำดับ ตามทฤษฎีการตอบสนองข้อสอบ มีค่าพารามิเตอร์อำนาจจำแนก (a) อยู่ระหว่าง 0.34 – 2.88, 0.20 – 3.46, 0.13 – 2.55 ตามลำดับ และค่าพารามิเตอร์ความยาก (b) อยู่ในช่วง -0.82 – 0.18, -3.33 – 0.36, 1.62 – 0.78 ตามลำดับ และมีค่าความเที่ยงเป็น 0.955, 0.890, 0.889 ตามลำดับ แบบวัดความสามารถในการใช้ทักษะชีวิต มีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ระหว่างคะแนนข้อคำถามแต่ละข้อกับคะแนนรวมของแบบทดสอบแต่ละฉบับ ค่าอยู่ในช่วง 0.22– 0.64 มีค่าความเที่ยง เท่ากับ 0.934 แบบวัดความสามารถในการใช้เทคโนโลยี มีค่าความยากอยู่ในช่วง 0.61– 0.65 ค่าอำนาจจำแนกอยู่ในช่วง 0.27 – 0.49 และค่าความเที่ยง เท่ากับ 0.543 แบบวัดทุกฉบับมีความตรงเชิงเนื้อหา (IOC) มีค่าอยู่ในช่วง 0.6 –1.0 และมีความตรงเชิงโครงสร้างทุกฉบับ 2. เกณฑ์การแปลผลของแบบวัดสมรรถนะสำคัญของผู้เรียนตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น เป็นดังนี้ ความสามารถในการสื่อสาร มีคะแนนของระดับไม่ผ่านอยู่ในช่วง 0–24 คะแนน ระดับผ่านอยู่ในช่วง 25–39 คะแนน ระดับดีอยู่ในช่วง 40–44 คะแนน ระดับดีเยี่ยมอยู่ในช่วง 45–50 คะแนน ความสามารถในการคิด มีคะแนนของระดับไม่ผ่านอยู่ในช่วง 0–24 คะแนน ระดับผ่านอยู่ในช่วง 25–34 คะแนน ระดับดีอยู่ในช่วง 35–40 คะแนน ระดับดีเยี่ยมอยู่ในช่วง 41–50 คะแนน ความสามารถในการแก้ปัญหา มีคะแนนของระดับไม่ผ่าน อยู่ในช่วง 0–22 คะแนน มีคะแนนระดับผ่านอยู่ในช่วง 23–29 คะแนน ระดับดีอยู่ในช่วง 30–39 คะแนน และระดับดีเยี่ยมอยู่ในช่วง 40–50 คะแนน ความสามารถในการใช้ทักษะชีวิต มีคะแนนของระดับไม่ผ่านอยู่ในช่วง 0–132 คะแนน ระดับผ่านอยู่ในช่วง 133–159 คะแนน ระดับดีอยู่ในช่วง 160–179 คะแนน ระดับดีเยี่ยมอยู่ในช่วง 180–200 คะแนน ความสามารถในการใช้เทคโนโลยี มีคะแนนของระดับไม่ผ่านอยู่ในช่วง 0–19 คะแนน ระดับผ่านอยู่ในช่วง 20–29 คะแนน ระดับดีอยู่ในช่วง 30–34 คะแนน และระดับดีเยี่ยมอยู่ในช่วง 35–40 คะแนน 3. ผลการประเมินระดับสมรรถนะที่สำคัญของผู้เรียน ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น พบว่า นักเรียนมีคะแนนเฉลี่ยความสามารถในการสื่อสาร เท่ากับ 35.57 คะแนน (M= 35.57, S.D. = 7.77) คะแนนมีลักษณะเบ้ซ้าย (sk = -0.83) คะแนนมีความโด่งสูงกว่าโค้งปกติ (ku = 0.05) คะแนนเฉลี่ยความสามารถในการคิด เท่ากับ 31.45 คะแนน (M=31.45, S.D. = 5.10) คะแนนมีลักษณะเบ้ซ้าย (sk = -0.25) คะแนนมีความโด่งสูงกว่าโค้งปกติ (ku = 1.07) คะแนนเฉลี่ยความสามารถในการแก้ปัญหา เท่ากับ 29.97 คะแนน (M=29.97, S.D. = 6.75) คะแนนมีลักษณะเบ้ซ้าย (sk = -0.48) และคะแนนมีความโด่งสูงกว่าโค้งปกติ (ku = 0.19) คะแนนเฉลี่ยความสามารถในการใช้ทักษะชีวิต เท่ากับ 160.63 คะแนน (M=160.63, S.D. = 19.16) คะแนนมีลักษณะเบ้ซ้าย (sk = - 0.20) คะแนนมีความโด่งต่ำกว่าโค้งปกติ (ku = -0.54) คะแนนเฉลี่ยความสามารถในการใช้เทคโนโลยี เท่ากับ 26.80 คะแนน (M=26.80, S.D. = 6.57) คะแนนมีลักษณะเบ้ซ้าย (sk = -0.05) คะแนนมีความโด่งต่ำกว่าโค้งปกติ (ku = -0.56)

บรรณานุกรม :
บุญสม ศรีศักดา . (2558). การพัฒนาเครื่องมือประเมินสมรรถนะสำคัญของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551.
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บุญสม ศรีศักดา . 2558. "การพัฒนาเครื่องมือประเมินสมรรถนะสำคัญของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551".
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บุญสม ศรีศักดา . "การพัฒนาเครื่องมือประเมินสมรรถนะสำคัญของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551."
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2558. Print.
บุญสม ศรีศักดา . การพัฒนาเครื่องมือประเมินสมรรถนะสำคัญของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2558.