ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

การศึกษาน้ำมันหอมระเหยจากขิง ไพล และขมิ้นอ้อย ในแง่เป็นสารเพิ่มการดูดซึมผ่านผิวหนัง

หน่วยงาน ฐานข้อมูลโครงสร้างพื้นฐานภาครัฐด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : การศึกษาน้ำมันหอมระเหยจากขิง ไพล และขมิ้นอ้อย ในแง่เป็นสารเพิ่มการดูดซึมผ่านผิวหนัง
นักวิจัย : ศรัณยู สงเคราะห์
คำค้น : essentialoil, zingiberofficinale, zingibercassumunar , penetrationenhaneer , percutanaeusabsorption, cureumazedoasia
หน่วยงาน : ฐานข้อมูลโครงสร้างพื้นฐานภาครัฐด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
ผู้ร่วมงาน : -
ปีพิมพ์ : 2550
อ้างอิง : -
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

     The penetration enhancing effect of essential oils extracted from rhizomes of Zingiber officinale, Zingiber cassumunar and Curcumar zedoaria on the skin permeation of diclofenac sodium was evaluated in vitro using modified Franz diffusion cell and Wistar rat skin. The essential oils were tested at 1, 3 and 5% (w/v) in the vehicle hydroalcoholic mixture (ethanol: water (1:1 v/v)). The skin permeation of diclofenac sodium was remarkably enhanced in the presence of these three essential oils. Overall, the rank order of the enhancing activities of these oils was Zingiber officinale > Zingiber cassumunar > Curcuma zedoaria. Furthermore, the essential oil at 5% appeared to give the greatest enhancement. For the in vivo skin irritation study, these oils were tested at 1 and 5% in the vehicle and at 100%. These test solutions including the vehicle were applied to the abdominal surfaces of the Wistar rats and kept in contact with these areas for 24 h. After a biopsy technique, the skin irritation was evaluated under microscopic observation and histological scores were used as an index of skin damage caused by the test compounds. The skin irritation  study revealed that the vehicle had no discernible effects in histological appearance in rat skin. The essential oils at concentrations of 1 and 5% in hydroalcoholic mixture and at 100% were found to cause skin irritation in different degrees. The most severe skin damage was observed with the 1% of these oils whereas the 5% of these oils were classified as mild irritants.                                               

บรรณานุกรม :
ศรัณยู สงเคราะห์ . (2550). การศึกษาน้ำมันหอมระเหยจากขิง ไพล และขมิ้นอ้อย ในแง่เป็นสารเพิ่มการดูดซึมผ่านผิวหนัง.
    กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลโครงสร้างพื้นฐานภาครัฐด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี.
ศรัณยู สงเคราะห์ . 2550. "การศึกษาน้ำมันหอมระเหยจากขิง ไพล และขมิ้นอ้อย ในแง่เป็นสารเพิ่มการดูดซึมผ่านผิวหนัง".
    กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลโครงสร้างพื้นฐานภาครัฐด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี.
ศรัณยู สงเคราะห์ . "การศึกษาน้ำมันหอมระเหยจากขิง ไพล และขมิ้นอ้อย ในแง่เป็นสารเพิ่มการดูดซึมผ่านผิวหนัง."
    กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลโครงสร้างพื้นฐานภาครัฐด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, 2550. Print.
ศรัณยู สงเคราะห์ . การศึกษาน้ำมันหอมระเหยจากขิง ไพล และขมิ้นอ้อย ในแง่เป็นสารเพิ่มการดูดซึมผ่านผิวหนัง. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลโครงสร้างพื้นฐานภาครัฐด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี; 2550.